Bracelets

Βραχιόλια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Earings

Σκουλαρίκια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Necklaces

Περιδέραια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Hairpins

Καρφίτσες με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Rings

Δαχτυλίδια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Special Constructions

Ειδικές κατασκευές με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Showing posts with label Μπλογκοπαίχνιδα. Show all posts
Showing posts with label Μπλογκοπαίχνιδα. Show all posts

Friday, November 26, 2010

Παιχνιδάκι με δωράκι :)

Καταρχήν, ευχαριστώ όλους όσους υπέγραψαν στη συλλογή υπογραφών για την Μαρία Δημητρίου (Μαρία Tweety)...Για κάποιους λόγους (ένας από αυτούς ήταν και η μικρή διάρκεια της petition) μαζεύτηκαν μόλις 1926 υπογραφές, όμως τουλάχιστον έγινε μια προσπάθεια και ασκήθηκε μία πρώτη πίεση στο Υπουργείο Υγείας της Κύπρου, με την ελπίδα να ικανοποιηθεί το αίτημα της Μαρίας για μετάβαση στην Αμερική... Αυτό δεν σημαίνει οτι το ζήτημα έληξε, αλλά εγώ τουλάχιστον, θα επανέρχομαι συχνά στο θέμα, ενώ ταυτόχρονα θα περιμένω τα "καλά" νέα της έγκρισης του ταξιδιού και της νοσηλείας της στην Mayo clinic...
..............................................................................
Mετά από μια βδομάδα αναμονής για την συλλογή υπογραφών και την έκρηξη στο ορυχείο στης Δυτικής ακτής, (με τα δυσάρεστα νέα για τους 29 αγνοούμενους ανθρωκωρύχους), αποφάσισα να επανέλθω με νέο ποστ, ένα παιχνιδάκι με δωράκι, το οποίο είναι πιθανό να επαναλάβω, στο μέλλον...Ο σκοπός του ποστ, είναι να μαντέψετε από τις φωτό που έχω ποστάρει, ποιες είναι από Ελλάδα και ποιες από ΝΖ... Ορισμένες είναι εύκολο να αναγνωριστούν, κάποιες άλλες όμως δεν αναγνωρίζονται με τίποτα :Ρ
Η ιδέα για το παιχνίδι ανήκει στον Ίωνα (αν και δεν περιλάμβανε"δώρο"), όμως νομίζω οτι θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον αν υπάρχει και μια μικρή επιβράβευση για τις σωστές απαντήσεις...Το 1ο δώρο είναι το μενταγιόν της φωτό, από ασήμι 925, με ροζ χαλαζία και αχάτη, (σε περίπτωση που οι νικητές είναι περισσότεροι, θα κάνω κλήρωση με βίντεο, και οι υπόλοιποι θα πάρουν ένα αναμνηστικό από τη ΝΖ...)
Θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο Ηφαιστίωνα, για την ευγενική παραχώρηση αρκετών φωτό του, μιας και δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω "καλλιτεχνικές" φωτό από το διαδίκτυο, τις οποίες δικές του λήψεις, πλαισίωσα επίσης με δικές μου φωτό από Ελλάδα και ΝΖ...
Όπως και νά'χει, αφήστε το σχόλιό σας και οι απαντήσεις και ο/οι νικητής/τες, θα ανακοινωθούν στο επόμενο ποστ, σε 5 μέρες από σήμερα :)

Περιμένω τις συμμετοχές σας, καλησπέρα από ΝΖ..

Sunday, September 19, 2010

10 Αγαπημένα- μπλογκοπαίχνιδο

ΟΙ φίλοι Dark Chef, Penelope, Σοφία και Ξωτικό, με κάλεσαν να παίξω το παιχνίδι που πρέπει να αναφέρω τα 10 πράγματα που αγαπώ...Εγώ όπως πάντα, θα "γονατίσω" τους κανόνες, και θα αναφέρω 11 πράγματα που μου αρέσουν, αντί για 10 :)

1) Μ' αρέσουν τα καλά νέα...Για παράδειγμα: Η 84χρονη Μαρίκα Begg, όταν ήταν 14 χρονών, όπως πολλοί Κρητικοί κατά την Γερμανική κατοχή του νησιού, μετέφερε φαγητά και εφόδια στους συμμάχους στρατιώτες που είχαν ξεμείνει στο νησί, μετά την Μάχη της Κρήτης...Ο νεαρός πολεμιστής που προστάτευε η οικογένειά της, ήταν ο ΝΖηλανδός Ian Begg...Μετά τον πόλεμο, ο Ian γύρισε στο νησί και την ζήτησε σε γάμο, και η Μαρίκα τον ακολούθησε στη ΝΖ, στο Christchurch...Ο άνδρας της πέθανε πριν από 4 χρόνια , και η ιστορία θα είχε μείνει εκεί, εντελώς άγνωστη στους περισσότερους, αν την ημέρα του σεισμού, δεν έπεφταν 3 θεόρατα δέντρα που είχε μέσα στην αυλή της, ευτυχώς χωρίς να προκαλέσουν μεγάλες ζημιές στο σπίτι της...
Όταν τα συνεργεία στα οποία απευθύνθηκε για να την απαλλάξουν από τους τεράστιους κορμούς, της ζήτησαν το αστρονομικό ποσό των 22.000$, η Μαρίκα έστειλε ένα απεγνωσμένο γράμμα στην τοπική εφημερίδα "Press", ζητώντας βοήθεια, και αμέσως, ο εγγονός ενός άλλου ΝΖηλανδού στρατιώτη στην Κρήτη, ο Bryce Robb, ιδιοκτήτης εταιρείας που ειδικεύεται σε τέτοιες εργασίες, ανέλαβε εντελώς εθελοντικά να βοηθήσει την κυρία Μαρίκα, που διαφορετικά θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που είχε εξοικονομήσει για τα "έξοδα της κηδείας της", μια λεπτομέρεια που πολύ συγκίνησε τους Νεοζηλανδούς αναγνώστες της εφημερίδας, αλλά που είναι τόσο μα τόσο Ελληνική...
Τέλος καλό, όλα καλά για την υπερήλικη Κρητικιά γιαγιά:)
2)Αγαπώ πολύ τα μικρά πράγματα, τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες που οι περισσότεροι τις προσπερνούν, αυτές για μένα κρύβουν τα μεγαλύτερα νοήματα, όπως μια μικρή ξεκάρφωτη βοτσαλωτή καρδιά, στο κενό ενός πλακόστρωτου, που κάθε μέρα το διασχίζουν δεκάδες πόδια, χωρίς να την προσέχουν ...
3) Αγαπώ πολύ την κίτρινη φύση, τους ανθισμένους λόφους, όπου όλοι οι ήχοι -πλην των φυσικών- σβήνουν, την στυφή ευωδιά της γύρης, τον βόμβο των μελισσών...Ξεχάστηκα όμως με το λιβάδι αυτών των λυκίσκων, πήρα μια ψευδαίσθηση της Ελλάδας, όπως είναι την άνοιξη :)
4) Μ'αρέσει να μαγειρεύω μαζί με τα παιδιά μου, ή για τους ανθρώπους που αγαπώ...Όπως λέει και το Κασσουλίνι, το φαγητό γίνεται πιο νόστιμο όταν το ετοιμάζεις με αγάπη...
Εεεεε Κάσσι, έμαθα να φτιάχνω μέχρι και σπιτικό σούσι!!! Υπόσχεση, ξέρεις εσύ!
5) Μ' αρέσουν τα ήσυχα μέρη, μ' αρέσει όταν δεν μιλάω και μόνον ακούω, όταν δεν καλούμαι να πω τη γνώμη μου, και απλά σιωπώ, και "μαζεύω" εικόνες και αισθήσεις...
6) Μου λείπει η ελευθερία που είχα στη δουλειά μου, την αγαπώ την ανεξαρτησία μου, και την επιθύμησα...
7) Μ' αρέσει η θάλασσα, η αγριάδα της, η ηρεμία της, η σκοτεινιά της, ακόμα και τις μέρες που λυσσομανά...Μόνον να την βλέπω και κυρίως, να την ακούω...Κι αυτήν...
8) Μ' αρέσουν τα δειλινά, αλλά θέλω να έχω καθαρό ορίζοντα...Σπίτια, στέγες, κτίρια γενικώς, αποκλείονται...Λίμνες, ποτάμια, θάλασσες, εγκρίνονται...
Αρκεί να έχω χρόνο να τα απολαύσω, αν δεν έχω, θυμώνω διπλά, επειδή πήγαν χαμένοι τόσοι όμορφοι ουρανοί και αντανακλάσεις...
9) Μ' αρέσουν οι βόλτες...Ω ναι, οφείλω να το παραδεχτώ (σε περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει ακόμα:)
10) Λατρεύω τις φωτό...Το στιχάκι του Πανούση για τους "Γιαπωνέζους βρυκόλακες με καλώδια στο αίμα", να αλλάξει πάραυτα παρακαλώ: Έχω φωτογραφίσει το σύμπαν (στη ΝΖ)
11) Αγαπώ τον Ίωνα (εκ του "Ιωνάθαν ο γλάρος")

Τώρα υποτίθεται πρέπει να διαλέξω 3 άτομα να τα προσκαλέσω να παίξουν, όμως δεν ξέρω, έμεινε κανείς που δεν έχει συμμετάσχει ακόμα; Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν, και πάρτε την σκυτάλη για το μπλογκοπαίχνιδο...
Η φωτοσυνταγή θα έρθει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ στο επόμενο ποστ, καλή βδομάδα να έχουμε όλοι, καλό βράδυ από ΝΖ...

Monday, May 18, 2009

2 Μπλογκοπαίχνιδα

ΜΠΛΟΓΚΟΠΆΙΧΝΙΔΟ 24
Mπλογκοπαίχνιδο: Το αγαπημένο μου κομμάτι

Ο φίλος μου ο Λάμπρος, με κάλεσε να παίξω σε ένα μπλογκοπαίχνιδο σχετικά με το αγαπημένο μου τραγούδι...Επειδή μ' αρέσουν πολλά τραγούδια, δυσκολεύτηκα πολύ να διαλέξω...Τελικά όμως κατέληξα σε ένα κλασικό κομμάτι, με υπέροχους στίχους, τραγουδισμένο απο έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς τζαζ...Τον Louis Armstrong γνωστό και με τα παρατσούκλια "Satchmo" ή "Pops". Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1968 και μπήκε για ένα μήνα στα Βρεττανικά charts, ενώ δεν κατάφερε να μπει στα Αμερικανικά. Γνώρισε όμως την μεγάλη επιτυχία 17 χρόνια μετά το θάνατό του (1971), όταν συμπεριελήφθηκε στο σάουντρακ του φιλμ Good Morning, Vietnam,το 1987...



ΜΠΛΟΓΚΟΠΑΙΧΝΙΔΟ 25
Το μπλογκοπαίχνιδο του κινηματογραφόφιλου Λεβιάθαν: ΟΙ 5 χειρότερες ταινίες..

Λοιπόν έχω δει πολλές ταινίες στον κινηματογράφο, που δεν μου άρεσαν για διάφορους λόγους, και όχι αναγκαστικά λόγω σεναρίου ή ηθοποιών, αν και υπάρχουν κι αυτές...Θα με συγχωρήσετε λοιπόν οι διανοούμενοι της μπλογκοπαρέας για τις επιλογές μου...

Εντάξει, το καταλάβατε, πρόκειται για την "Τροία"...Γενικά το όλο επιχείρημα να γυριστεί (διασκευασμένη φυσικά!!!) η Ιλιάδα σε φιλμ, ήταν απο χαζό έως γελοίο...Και δεν μιλάω μόνον για τους ηθοποιούς (μισώ τον Brad Pitt) αλλά γενικότερα για την ξενέρωτη Αμερικανιά που παρακολουθήσαμε όλοι...Αυτά τα λίγα σχετικά με αυτή την ταινία, επειδή εκνευρίζομαι και που το σκέφτομαι...


Άλλη μία αποτυχημένη επιλογή, περίπου την ίδια εποχή που είδα και την προηγούμενη...Μόνον τα ειδικά εφέ άξιζαν, κατα τα άλλα, χάλια όλα!!!


Όταν λέμε "πατάτα" εννοούμε μάλλον αυτό το φιλμ...Δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω αλλιώς...2 χαμένες ώρες απο τη ζωή μου...Ούτε με το high school musical 3, που με έσυραν οι κόρες μου, δεν βαρέθηκα τόσο...Ήξερα ακριβώς τί θα γίνει στην επόμενη σκηνή...


Δεν το κατάλαβα βρε παιδιά...Τί να πω...2 φορές το είδα (την 1η στο σινεμά), δεν κατάλαβα τί ήθελε να πει ο ποιητής, εμ..., ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος κλπ...Πώς πήρε βραβείο σκηνοθεσίας αυτό το ...πράμα;;;; Και κυρίως, γιατί;;;;


Κλασική ταινία του '72...Στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο: "Όταν ξέσπασε η Βία"...Πήγα και το είδα στη Κινηματογραφική Λέσχη πριν απο μερικά χρόνια...Δεν άντεξα...Πολλή βία, υπερβολικά πολλή για τα γούστα μου...Αναρρωτιέμαι οι άνδρες της παρέας αν το είδαν και πώς τους φάνηκε...Εγώ πάντως δεν μπόρεσα να τη δω ολόκληρη...

Έχετε -φυσικά- όλοι, ανοιχτή πρόσκληση να παίξετε...Σας φιλώ...

Thursday, April 23, 2009

Ένα ωραίο νέο κι ένα μπλογκοπαίχνιδο


Χθες, ήταν η μέρα της Γης...Δεν θα κάνω αναλύσεις, οι περισσότεροι ξέρετε το ψώνιο μου με την φύση και τα ζώα, καθώς και την μακροχρόνια ενασχόλησή μου με τον Σταθμό Προστασίας Άγρων Ζώων και Πουλιών...Η μεγαλύτερη ανησυχία μου σχετικά με την τύχη των ζώων που θα βρίσκονταν φέτος τραυματισμένα ή άρρωστα ή ορφανά, δεν επιβεβαιώθηκε, μιας και η Μέλπω, ο Σταύρος και η Δέσποινα, αν και χωρίς στέγη πια αφού και ο σταθμός έκλεισε, εξακολουθούν να φροντίζουν τα ζωντανά που έρχονται στα χέρια τους, και ανάλογα με την σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά, δίνουν τις -κρισιμότατες- πρώτες βοήθειες και κανονίζουν τις αποστολές στην Αθήνα...
Τους τηλεφώνησα λοιπόν χθες, για να μάθω τα νεώτερα, καθώς ως "παραδοσιακοί" τύποι, δεν προτιμούν τα e-mail...Και ανάμεσα στα άλλα, μου είπαν πως η χελώνα "Μάνα-κουράγιο", πέρασε τον χειμώνα και ξύπνησε απο τη νάρκη και την είδανε να κόβει βόλτες μέσα στο κτήμα της Δέσποινας, χωρίς το "περιτύλιγμα" του αστροναύτη...Κι απορώ, με όλα αυτά που την είχα φασκιώσει: Πώς κατάφερε το θηρίο και απαλλάχτηκε από γάζες και επιδέσμους και 2 στρώματα american tape;

Τεσπα χάρηκα -φυσικά- και ήρθε η ώρα...

Μπλογκοπαίχνιδο 23

...να αναρτήσω το 23ο μπλογκοπαίχνιδο, μετά απο πρόσκληση του φίλου και κινηματογραφόφιλου Λεβιάθαν , σχετικά με τις 5 πιο αγαπημένες μου ταινίες...Φίλε μου σ' ευχαριστώ...

Με χρονολογική σειρά, διαλέγω αυτήν τη κλασική πλέον και αριστουργηματική αντιπολεμική ταινία του 1971...

Από τις πιο αγαπημένες μου, μια παραγωγή του 1978, με τον θεϊκό Ρούτγκερ Χάουερ, την Ντάρυλ Χάνα και τον Χάρισον Φόρντ, ανάμεσα σε άλλους φανταστικούς ηθοποιούς..Άκρως φουτουριστική, ακριβώς το στοιχείο μου...

Το "5ο Στοιχείο", που το έχω κουβαλήσει μαζί μου από Ελλάδα, και το ξέρω απ' έξω...Το λατρεύω...

Η πιο αγαπημένη μου από τις ταινίες της τριλογίας...Τη σφαγή των Ξωτικών στο Helm's Deep, στο κρισιμότερο σημείο της ταινίας, δεν έχω καταφέρει ακόμα να την δω ολόκληρη...Απλά δεν αντέχω...(Τέτοιο ψώνιο...)

Δεν λέω, καλός ο Κρίστιαν Μπέιλ στο πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ο Partridge (Σον Μπιν) του σεναρίου, αν και πεθαίνει νωρίς, έχει διαποτίσει όλη την ταινία...Και 'γω έχω δηλώσει φανατική του θαυμάστρια...Να σας τον βάλω μια φωτό/screen saver από τον Άρχοντα; (επειδή από το Εquilibrium έχω βάλει δικές του φωτό, σε παλιότερο ποστ...)


Το έχω ξαναπεί: Sean Bean και ξερό ψωμί...

Καλά να περνάτε, και το παρασύνθημα το ξέρετε: Έχετε όλοι ανοιχτή πρόσκληση να παίξετε...Σας φιλώ...

Saturday, April 4, 2009

Λουλούδια στα λουλούδια (γ' μέρος)

Φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι, αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος της ανάρτησης/μπλογκοπαίχνιδου που κανονικά θα έπρεπε να αφορά ένα μακροσκελές ποιηματάκι, με τα ονόματα και τα λίνκ όλων των μπλογκοφίλων...Αντ' αυτού η ιδέα για τα αφιέρωμένα λουλούδια, μου άρεσε περισσότερο αλλά αποδείχτηκε μακροσκελέστερη από την (ορθή) εκδοχή του παιχνιδιού...Σας άρεσε κι εσάς όμως, πιστεύω...

Στον νεώτερο φίλο μου Αμμοδύτη, αφιερώνω μια θαλασσινή μαργαρίτα, που φυτρώνει σε όλη την ακτή του Pegasus bay (δεν ξέρω κι αν φυτρώνει και αλλού...) Δεν γνωρίζω το είδος προς το παρόν, αλλά ελπίζω να το ανακαλύψω σύντομα...

Στον φίλο μου τον Λάμπρο ένα ακόμα άγνωστο -αλλά πανέμορφο- θαλασσινό φυτό...

Στον φίλο Άκρατ που έκλεισε (ελπίζω προσωρινά), μια κατάλευκη κάλα (η τελευταία της χρονιάς...)

Στην Κατερίνα και τον Λασπολόγο της, πολλά μπουκέτα κόκκινες αμαρυλλίδες...

Στον φίλο Μάλερ που αγαπάει πολύ την όπερα, ένα μπουκέτο πανέμορφες μωβ ορχιδέες, που ελπίζω να του αρέσουν σαν επιλογή...

Στην φίλη και ζωγράφο Μαγδαληνή, ένα άγνωστο πανέμορφο λουλούδι, σαν ζωγραφιστό...

Στη συγγραφέα και φίλη Μαρία Τζιρίτα, κι άλλες πανέμορφες ορχιδέες, για τα Μάτια της μόνο...

Για τον φίλο Ηλιότυπο, λόγω έλειψης ηλιοτρόπιων (που θα του πήγαιναν) ένα όμορφο μεσημβριάνθεμο...

Στον φίλο gvarvakis, με τις καταπληκτικές αναρτήσεις του, μία ντάλια από τις πιο κλασσικές και πιο όμορφες...

Στην Νανά Τσούμα με τις πανέμορφες ραδιοφωνικές εκπομπές της, πανέμορφα φωτεινά κίτρινα τριαντάφυλλα -τα αγαπημένα μου...

Στην φίλη και ζωγράφο Ξανθίππη, μία ωραιότατη εξωτική στερλίτσια, ή αλλιώς "πουλί του παραδείσου" (ευχαριστώ για την διόρθωση, Γλαρένια μου...)

Στον αγαπητό Π.Κ. στην όμορφη Ζάκυνθο, πάλευκα κρινάκια...

Στην καινούρια μπλογκοφίλη Πάπισσα, μια πανέμορφη -και σπάνια- κίτρινη ...παπαρούνα, σε πράσινο φόντο...

Στην φίλη Παλμό, που έχει κλείσει (ελπίζω όχι για πάντα), μια αγκαλιά χρυσάνθεμα...

Στην φίλη Ρίτσα Μασούρα, με τις άκρως ενημερωτικές αναρτήσεις της, μια καταπληκτική ζέρμπερα...

Στην φίλη Ραλλού, με τις όμορφες φωτογραφικές ζωοφιλικές ιστορίες της, πολλές παιχνιδιάρικες φούξια...

Στον φίλο Σκορπιό, πανέμορφα ελίχρυσα...

Στην φίλη Σοφία, με τις πάντα εύστοχες -και συχνά σατυρικές- αναρτήσεις της, υπέροχες βιγκόνιες...

Στην ξενιτεμένη Σταχτοπούτα με την τρυφερή καρδιά, ένα τρυφερό πορτοκαλί μπουμπουκάκι τριανταφυλλάκι...

Για το καλό μου Πατσιούρι που το αγαπώ πολύ επειδή είναι ντόμπρο παιδί, της χαρίζω λευκά δελφίνια...

Στον φίλο Τρελλό του χωριού, ένα από τα πιο περίεργα φυτά που έχω δει ως τώρα: Το φυτό Anchor plant (colletia paradoxa)...Μην μου πεις οτι δεν είναι μοναδικό...

Στην φίλη Φαραώνα, που απουσιάζει για λίγο από το νετ λόγω ανειλλημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων,μια αγκαλιά ντάλιες...

Στην φίλη Φεγγαροκυρά, τα πιο μωβ τριαντάφυλλα που βρήκα στους κήπους...Και μυρίζουν και μεθυστικά...

Στην φίλη Φωτεινή από το πανέμορφο Ρέθυμνο, όμορφες και πολύ ιδιαίτερες αμαρυλλίδες που μου θύμισαν το κρινάκι της θάλασσας, το γνωστό Παγκράτιο (Pancratium maritimum)...

Στην φίλη και συντοπίτισσα Χελώνα, καταπληκτικές γαλάζιες καμπανούλες...

Στην φίλη Χουλκ που έχει κλείσει για λίγο το μπλογκ της, ένα ροδόλευκο μπουμπούκι...

Και στην αγαπημένη μου Όλα θα πάνε καλά, που μου εχει φτιάξει πολλές φορές την διάθεση με τις υπέροχες αναρτήσεις της, φανταστικές πορτοκαλί αμαρυλλίδες...


Εδώ τελειώνει το αφιέρωμα Λουλούδια στα Λουλούδια, σε μερικές μέρες θα έχω νέο ποστ...Να είστε όλοι καλά, να έχετε ένα υπέροχο υπόλοιπο Σ/Κ, και μια ακόμα πιο υπέροχη εβδομάδα...Σας φιλώωωωωωωωωωωωωωωω...