Monday, December 15, 2008

Λίγες σκέψεις

Αφορμή για αυτό το ποστ, ήταν ένα σχόλιο του φίλου μου του Άκρατ σχετικά με τη νοσταλγία που αισθάνεται για τον τόπο, όχι τα πρόσωπα...Είναι περίεργο αλλά κι εγώ, πέρα από την μητέρα μου, ξέρω πώς θα μου λείψει ο τόπος μου...Αγαπώ αυτό το μέρος, είμαι συνδεδεμένη με τα φυσικα όρια της πόλης, ίσως και λόγω του οτι έχω ζήσει και στην Αθήνα, που δεν έχει ούτε όρια, ούτε τέλος, ούτε αρχή...
Η απέναντι ακτή, μέσα από το πάρκο του Αγ.Κωνσταντίνου, στην παραλία

Για παράδειγμα, η αντίπερα ακτή, τα Πευκάκια και ο Σωρός, με αρχαιότητες που ευτυχώς προστατεύονται από την οικιστική επέλαση των βαρβάρων, δεν ξέρω για πόσο ακόμα..Η Γορίτσα, ο λόφος που βλέπω από την είσοδο του σπιτιού μου, ευτυχώς οι πολυκατοικίες δεν έχουν πνίξει τον εξ ανατολών ορίζοντά μου...Ο λόφος των Μελισσιατίκων, επίσης προστατευμένος από τον νόμο περί αρχαιοτήτων, ο λόφος των Παλαιών, με το αρχαίο τείχος και τα όμορφα σπίτια του, χτισμένα πάνω σε πακτωμένα θεμέλια 4.000 χρόνων ιστορίας...Ο λόφος της Επισκοπής, με τα δικά του νεώτερα ευρήματα, απέναντι από τον οποίο ζούσα πριν από χρόνια...
Η παραλία του Βόλου, το πάρκο του Αγ.Κωνσταντίνου και στο βάθος η Γορίτσα με το αρχαίο Ορμίνιο και το εκκλησάκι της Ζωοδ. Πηγής, χτισμένο πάνω στην αρχαία -λαξεμένη στον βράχο- υδατοδεξαμενή, την μοναδική από τις 4 συνολικά, που έχει ακόμα νερό...

Το αστείο στην υπόθεση ξεκινάει από την στιγμή που όλοι με ρωτούν πώς αισθάνομαι που φεύγω: "Μια χαρά", τους απαντώ, "μια περιπέτεια θα είναι, και αδημονώ..." Έτσι απάντησα σε μια συνάδελφο του Ίωνα και αντέδρασε: "Ε πώς..."
Ε μα ναι, περιπέτεια είναι, πώς πρέπει να το δω, δηλαδή; Και επειδή είμαι και καχύποπτη, σκέφτηκα πώς μάλλον η Νεφερτίτη περίμενε να με δει να υποφέρω...
Δειλινό στην παραλία...

Βρε δεν πα' ...
Τις προάλλες, ένα πρωινό που είχα και έναν τρομερό πονοκέφαλο, μου τηλεφώνησε μια ξαδέλφη μου που είχα να τη δω και να της μιλήσω από την κηδεία του πατέρα μου, το 2005, και αφού είπε, είπε, είπε με την φωνή μαγκωμένη από την συγκίνηση, την ρώτησα ποια ήταν:
"Η τάδε" μου απάντησε , "ααα και ανησύχησα" της είπα και 'γω, και συνέχισε το μπούρου -μπούρου της συγκινημένη...
Η είσοδος του κόλπου του Βόλου...Τα Πευκάκια, ο Σωρός και στο βάθος το Αγκίστρι

Ειλικρινά δεν με νοιάζει τί λένε και τί σκέφτονται και τί θέλουν να ακούσουν, η τάδε συνάδελφος, ή τάδε ξαδέλφη ή ο οποιοσδήποτε άλλος...Αν μ' ενδιέφερε η γνώμη τους , θα τους ρωτούσα να την μάθω, μπορούν λοιπόν να την κρατήσουν για τον εαυτό τους...Ο καθένας ζει τη ζωή του: Και η Νεφερτίτη συνάδελφος και η τάδε ξαδέλφη και όλοι...Δεν θα μου λείψουν, όπως ποτέ δεν επιθύμησα την συναναστροφή μαζί τους...Κι αν καμιά φορά συναντηθήκαμε κι ήπιαμε ένα κρασί μαζί, τυχαία κάπου έξω, φρόντισα να το εξαλείψω από την μνήμη μου, όπως όταν απωθούμε από το μυαλό μας μια εξοφλημένη υποχρέωση...
Ξέρω τί θα μου λείψει και γιατί, και σίγουρα όχι αυτές...
Τυπικός χαιρετισμός Μαορί

Όσο για τους φίλους και τις φίλες μου, είναι ένας κι ένας και μία -μία , διαλεγμένοι/νες, και μπορώ να τους /τις βρίσκω όποτε θέλω με το pc μου...Με το διαδίκτυο θα είμαστε μια e-γειτονιά...

Το τίκι-αγκίστρι, ένα κλασικό tribal σύμβολο των Μαορί


Το τίκι -αγκίστρι που έφτιαξα για τον φίλο μου τον Έκτορα

Η λίμνη Ruataniwha

Με θέα τις Ν.Ζηλανδικές Άλπεις, στο Νότιο Νησί
Τα φιορδ, στο Νότιο Νησί

92 comments:

sofia said...

Αρτάνις,
σε ζηλεύω, με τη κσλή έννοια....
Αισθάνομαι ότι είσαι πολύ τυχερή που έχεις αυτή την ευκαιρία. Νομίζω ότι είναι ευκαιρία ζωής, και μια τρομερή εμπειρία για τα παιδιά. Μακάρι να μπορούσα να έρθω έστω για λίγο..
Άντε με το καλό!
καλημέρα

Hfaistiwnas said...

Οι φωτό με τα τοπία απίστευτες και οι εγχώριες αλλά και οι ξένες! Χαίρομαι που το βλέπεις ως μία περιπέτεια! Έτσι είναι! Τις έχουμε ανάγκη! Άσε τους άλλους να έχουν όποια γνώμη θέλουν, ούτως ή άλλως πρέπει να τους έχεις γραμμένους κάποιούς!

βασίλης said...

Μ΄αρεσει να ντύνω τις αναμνήσεις των τόπων με την παρέα των ανθρώπων, Πιστεύω σε μεγάλο βαθμό εμείς ομορφαίνουμε μια εικόνα ένα μέρος. Καλημέρα, φιλιά

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Εμπειρία ζωής και δεν την αφήνουν να πάει χαμενη για.....την οποιαδήποτε εξαδέλφη.

Τώρα ξέρω.... έβαλες τις φωτο για να ζηλεύω...

Τέτοια μας κάνεις και προβλέπω να σου κουβαλιόμαστε ...αλά μπρατσέτο με τον ΄Εκτορα στο Νιου Ζήλαντ...
;-))))

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

VaD said...

Α,εσύ χειρότερη από μένα!Ακόμα πιο μακριά!
Αντε,να καλοπεράσεις και περιμένουμε τα πρώτα νέα από τους Μαορί!
Καλό ταξίδι....

Anastasia said...

Κι εγώ θέλω!!!

Ότι λαχταρά η καρδιά σου να κάνεις και μην σε νοιάζει τι θα πουν,
Γιατί ο κόσμος πάντα θα λέει ότι κι αν επιλέξεις !!

Artanis said...

@Σοφία μου καλησπέρα...
Είναι όντως μια ευκαιρία ζωής, και ελπίζω πώς όλα θα πάνε καλά...Για τα παιδιά σίγουρα θα είναι μια καταπληκτική ευκαιρία, να έρθουν σε επαφή με άλλους λαούς, με άλλες νοοτροπίες να γνωρίσουν άλλους πολιτισμούς...Το ίδιο ισχύει και για μας, φυσικά...
Να εισαι καλά και σ' ευχαριστώ...
Σε φιλώ...

Artanis said...

@Ηφαιστίωνά μου, χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό...Οι Φωτό του Βόλου είναι δικές μου, ενώ οι άλλες είναι από το Google...Καταπληκτικά τοπία, έτσι;
Σχετικά με την γνώμη των άλλων, απλά δεν αξίζει να ασχολούμαστε... Όσον αφορά εμένα όμως και τις αποφάσεις μου, όσοι με γνωρίζουν κάπως καλύτερα,ξέρουν πως είμαι πολύ σταθερό άτομο και δεν αλλάζω γνώμη εύκολα, ειδικά όταν θεωρώ πώς έχω δίκιο σε κάτι...
Να είσαι καλά, καλό απόγευμα να έχεις...Σε φιλώ...

Artanis said...

@Βασίλη μου καλησπέρα...ΚΙ εγώ το ίδιο καλέ μου, ειδικά όταν αφορούν την οικογένειά μου...Αυτό όμως δεν σημαίνει πώς ένα μέρος δεν είναι αντικειμενικά όμορφο από μόνο του, ούτε πως η γνώμη μας πρέπει να συμβαδίζει με την γνώμη των άλλων...
Για παράδειγμα ο Ίωνας δεν συμμερίζεται απόλυτα την δική μου γνώμη σχετικά με τα τοπία γύρω από τον Βόλο...Αλλά του αρέσει που μου αρέσουν...
Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα...

Artanis said...

@Γλαρένια μου καλησπέρα...
Τα τοπία τα έβαλα επειδή έιναι πολύ όμορφα...Τόσο τα τοπία της Ν.Ζηλανδίας, όσο και οι φωτό του Βόλου...Το ποστ είναι μοιρασμένο ανάμεσα σε 2 αγάπες με πολλές ομορφιές...
Ευκαιρία και εμπειρία ζωής, θα είναι το ταξίδι αυτό, το ίδιο λέει και ο Έκτορας...Κι όταν αποφασίσετε να ξεκινήσετε καμιά μέρα, εγώ θα είμαι εκεί και θα σας περιμένω...Του το έχω πει και το λέω και σε σένα...
Να μου φιλήσεις το γλαροσόι...Καλό απόγευμα...

Artanis said...

@VaD μου, είδες πόσο μακριά; Δεν πειραζει όμως, το μέρος αξίζει πολλά και το ίδιο πιστεύω και για τους ανθρώπους...Κι εγώ αδημονώ να τους γνωρίσω...Έχω ακούσει πολλά για αυτούς και τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση...
θα τα λέμε από το διαδίκτυο συνέχεια, πάντως...Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα...Σε φιλώ...

Artanis said...

@Αναστασία μου ποτέ δεν νοιάστηκα για τον κόσμο...Ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που θέλει χωρίς τύψεις, να κυνηγάει το όνειρό του, αν έτσι αισθάνεται ευτυχισμένος...Πρέπει να ζει την ζωή του, και να παίρνει την ευθύνη του εαυτού του ο ίδιος...
Να είσαι καλά και να έχεις ένα όμορφο απόγευμα...
Φιλιά πολλά σου στέλνω...

unclescrooge said...

τι ταξιδιάρικη ανάρτηση... πολύ όμορφη! κάθε ένα βήμα μας πάει και λίγο πιο μπροστά...!! φιλιά!!

EKTORAS said...

Κοίτα να δείς βρε άτομο, που ακόμα να φύγω απ'τη δουλειά. Μόλις τελείωσα σήμερα αλλά δεν άντεξα να μην σε επισκεφτώ! Είδα και το σχόλιό σου στο blog, πραγματικά Artanis μου με τιμάς. Το λέω μέσα από την ψυχή μου και το ξέρεις.
Άστους να λένε όσοι λένε, το καλύτερο κάνετε κατά την ταπεινή μου άποψη, το έχω ξαναπεί! Φανταστικές οι φωτογραφίες της Νέας Ζηλανδίας, πανέμορφες και αυτές του Βόλου φυσικά είναι απ'τα μέρη που έχω στην καρδιά μου για πολλούς λόγους...
Γλαρένια μου, αν δεν ήξερα οτι είσαι παντρεμένη, θα σου έλεγα... φεύγουμε; χαχα... Προς το παρόν ζηλεύω, ζηλεύω, που λέει και το λαϊκό άσμα... :))

Artanis θα κλείσω το σχόλιο αφιερώνοντάς σας κάτι από το τάγμα των Μαορί που πολέμησαν τόσο γενναία στη Λεβεντογέννα

"Πάντα και για πάντα να είστε δυνατοί"

jk in your life said...

KAΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΛΛΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΖΩΗΣ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ ΘΑ ΣΕ ΚΑΛΟΔΕΧΤΟΥΝ.ΕΣΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΡΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ.

kostaslogh said...

Φυσικά και θα έρθουμε μαζί σου,δεν γλιτώνεις από μάς
..και ναι ,σε ζηλεύω!!

Olga said...

Το έχω όνειρο να πάω εκεί.. Πράγματι θα είναι εμπειρία ζωής...
Να πας και να το χαρείς σε όλο του το μεγαλείο.. Τα καλύτερα εύχομαι!

Καλή εβδομάδα!

Artanis said...

@Θείε Σκρουτζ μου, γύρισες...
Ελπίζω να πέρασες τέλεια, έρχομαι να δω τις φωτό από το ταξίδι...
Χαίρομαι που σου άρεσαν οι δικές μου...Σε φιλώ...

Artanis said...

@Έκτορα μου, ake ake kia kaha e, κι εσύ πάντα και για πάντα να είσαι δυνατός...Και επίσης kei te pai, σ' ευχαριστώ πολύ, για όλα...
Είσαι ένα από τα καλύτερα και αγνότερα παιδιά που ξέρω...Να είσαι καλά πάντα, να προσέχεις τον εαυτό σου...
Να εχεις ένα όμορφο απόγευμα, φιλιά πολλά απ' όλους μας...

Artanis said...

Καλέ μου @jk in your life, σ' ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο...
Κι εγώ ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά, είμαι πολύ αισιόδοξη...
Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα, φιλιά...

Artanis said...

Φίλε μου @kostaslogh, είπαμε, οι φίλοι διαλέγονται, οι συγγενείς φορτώνονται...Όλοι μαζί θα "πάμε" εκεί, μέσω νετ θα τα μοιραζόμαστε όλα...Κι εσύ όμως να ρίχνεις μια ματιά στην πόλη μου όποτε έρχεσαι και να μου λες, να ξέρω...
Να είσαι καλά, καλό σου βράδυ...
Σε φιλώ...

Artanis said...

@Όλγα μου σ' ευχαριστώ πολύ καλή μου για το ωραίο σχόλιο...Αυτό ακριβώς έχω σκοπό να κάνω κι εγώ...Να το χαρώ...
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, φιλιά πολλά...

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ said...

xαχαχαχαχα...είσαι πολύ καλή ! Να την ζήσεις την περιπέτεια και όλα θα πάνε καλά , γιατί η ζωή τα πάει τα άτομα τα αποφασιστικά ! Γειά σου φιλενάδα.

gskastro said...

Καλή μου Artanis, σε καταλαβαίνω απόλυτα όσον αφορά τον τόπο σου. Και εγώ αναγκάστηκα να φύγω από εκεί που γεννήθηκα από εκεί που μεγάλωσα και πρωτοερωτεύτηκα. Όμως και τα πρόσωπα μένουν βαθειά χαραγμένα μέσα στην μνήμη μου.
Σου εύχομαι να επιστρέψεις στον τόπο σου κάποτε, αρκεί να μη σου τον καταστρέψουν όπως κατέστρεψαν τον δικό μου. Πολλά φιλιά από τον gskastro

Roadartist said...

Αχ τι όμορφη ανάρτηση..
Καλά λύθηκα με την Νεφερτίτη.. !!! Μα ξέρω πολύ καλά τι εννοείς αρτάνις μου.. Πολύ λίγοι μας νοιάζονται αληθινά..
Πολύ γλαφυρή η περιγραφή σου..
Και φυσικά θα είναι μια όμορφη περιπέτεια και να συμπληρώσω μια μοναδική εμπειρία και για σενα και για τα παιδιά σου!
Νομίζω πως θα τα οφελείσει πάρα πολύ.. Φεύγετε και σε μια φάση που είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα εδώ.
Θα περάσεις σούπερ.. ζηλεύω πολύ..να είσαι καλά.. και εμείς θα σε σκεφτόμαστε..

Artanis said...

@Σκορπιέ μου καλημερα...
Καλή με βρίσκεις; Είναι μάλλον επειδή εσύ είσαι πιο καλός ακόμα...Κάποιος άλλος πλην φίλων θα με έβρισκε μάλλον σκληρή...
Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για την υποστήριξη...
Να έχεις μια όμορφη μέρα...
Σε φιλώ...

Artanis said...

Φίλε μου @gskastro, έχω αδυναμία στον τόπο μου...Είναι μια μικρή πολη που περπατιέται και που η θάλασσα είναι ακριβώς στα πόδια μου...Το Christchurch είναι παραθαλλάσσιο μεν, αλλά καλύπτει μία τεράστια έκταση δε...Θα πάρω ποδήλατο όμως, εγώ για τις μετακινήσεις...Δεν διανοούμαι πλέον να είμαι μακριά από την θάλασσα...
Ελπίζω να μην μου τον κάνουν αγνώριστο τον Βόλο μέχρι να έρθω πίσω...
Να έχεις μια όμορφη μέρα...Φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Καλλιτέχνιδά μου, κι εσύ αν την έβλεπες, Νεφερτίτη θα την ονόμαζες...Είχε τραβήξει και σφίξει τόσο πολύ την αλογοουρά της, που τα μάτια της και το πρόσωπό της είχαν γίνει όπως της προτομής της γνωστής Αιγύπτιας βασίλισσας...
Φεύγουμε σε μια χρονική στιγμή που στις ειδήσεις και στην καθημερινότητα, δεν ακούσεις τίποτα καλό...Αυτό σίγουρα διευκολύνει την αναχώρησή μας...Κατά τα άλλα, η νοσταλγία από την πλευρά μου, υπάρχει ήδη, αν και ελπίζω για το καλύτερο, με την νέα μας ζωή, εκεί...
Θα τα λέμε όμως συνέχεια από το νετ...
Να είσαι καλά, και να έχεις μια όμορφη μέρα...Φιλιά πολλά...

Aspa said...

Η ζωή είναι για να τη ζούμε, όχι να τη βλέπουμε να περνάει... Μπράβο λοιπόν για την απόφασή σας να πάτε, κάνετε στον εαυτό σας και στα παιδιά σας το μεγαλύτερο δώρο… Φιλιά πολλά Artanis μου…

Maria Tzirita said...

Θα πας σ'ένα υπέροχο μέρος, θα είναι σίγουρα μια εξαιρετική εμπειρία και τυχεροί εμείς που θα μοράζεσαι όλα τα θαυμάσια μαζίμας! Όλα καλά λοιπόν Αρτάνις μου, όλα καλά! Φιλάκια!

Leviathan said...

oles oi fotografies einai mia kai mia!!!to ti 8eleis esi metraei kai ase tous allous na lene!filia!

faraona said...

Ax !Tυχερο κοριτσακι !
Τυχερο Αρτανάκι!
Με το καλο χρυσο μου με το καλο!!!
Μα τι φωτο ειναι αυτες?
Τι?Εκει θα εισαι?Σ αυτα τα τα βουνα?
Το pc ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ε?!!!

αθηνα said...

Καλός ο Βόλος δεν λέω (αχ αυτά τα πατρώα εδάφη), αλλά και η Νέα Ζηλανδία , το ταξίδι στο όνειρο , το καινούργιο, η εμπειρία, η περιπέτεια, η αλλαγή , η φυσική ομορφιά του τοπίου , είναι να τολμάς !! Εντάξει , έχει ρίσκο , αλλά έχω ακούσει ότι είναι πολύ όμορφα μέρη, με φιλόξενους και διαβαστερούς ανθρώπους , που αγαπάνε την τέχνη και τον πολιτισμό, με πολλές βιβλιοθήκες και πινακοθήκες!!!! Είναι και οι Μαορί με τους απίθανους χαιρετισμούς τους !!
Με το καλό και περιμένουμε νέα σου και φωτο , πολλές φωτο !!!!
Καταλαβαίνω βέβαια τους συναισθηματικούς δεσμούς με την μητέρα σου ή κάποιους φίλους, όσο κι αν κάνεις την σκληρή , αλλά μην ξεχνάς , πας για τα καλύτερα !! Το πολύ πολύ να ψήσεις την μαμά να μάθει υπολογιστή , να σερφάρει και να σε επισκέπτεται την σελιδούλα σου και να σε βλε΄πει και να τα λέτε στο skype!!
Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία , προχώρα !!!! Eμείς εδώ θα είμαστε !!
Ααααα , πολύ ωραίο εκείνο τι πως το λένε αγκίστρι του Έκτορα!!!!
φιλιάαααα

Μαργαρίτα said...

Νομίζω είσαι ήδη εκεί!!!

Υπέροχες φωτογραφίες!!

Πολλά φιλάκια γλυκιά μου***

Artanis said...

@Άσπα μου, αυτής της άποψης είμαι και 'γω...Η ζωή είναι μικρή και πρέπει να απολαμβάνεις την κάθε μέρα...Οπουδήποτε θα μπορούσαμε να πάμε, απλά έτυχε να είναι αυτή η συγκεκριμένη υπέροχη χώρα...
Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, να είστε όλοι σας καλά...Φιλιά στις όμορφες κόρες σου...

Artanis said...

@Μαρία Τζιρίτα μου, εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε μέσω νετ...Να είσαι καλά, καλό σου βράδυ και φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Λεβιαθαν μου, οι φωτό από την Ν.Ζηλανδία είναι πραγματικά ονειρικές, αν και έχω την υποψία πώς είναι ελαφρώς επεξεργασμένες...Αυτό βέβαια θα το διαπιστώσω η ίδια μόλις φτάσω...
Να είσαι καλά, καλό σου βράδυ...
Φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Φαραώνα μου καλησπέρα...Η φωτό του ποστ σου μου έκαψε την καρδιά...Θυμήθηκα την εποχή που όντας "πολύ" έγκυος, στεκόμουν μπροστά στον καθρέφτη και κοίταζα τις αγένητες κόρες μου να κολυμπουν στην μήτρα μου και να "βγαίνουν" στην επιφάνεια της κοιλιάς μου, χέρια, πόδια, κεφάλια...Πού να χωρέσουν δυο μωρά να κινηθούν...Τις βλέπω τώρα και δεν πιστεύω πως κάποτε τις κουβαλούσα μέσα μου, και πρώτα έστριβε η κοιλιά από τις γωνίες και μετά εγώ...Τα κοριτσάκια μου...
Γι' αυτ'ες περισσότερο πήραμε την απόφαση να φύγουμε...Για κάτι καλύτερο...Κι αν δεν υπολογίζαμε πώς θα φτάσουμε τόσο μακριά, σημασία έχει πως είναι μια υπέροχη χώρα, που αδημονούμε να γνωρίσουμε...
Σε φιλώ...

Artanis said...

@Αθηνά μου, δυστυχώς η μητέρα μου δεν μπορεί να μάθει να χειρίζεται Η/Υ, στην ηλικία που είναι...Θα της τηλεφωνούμε όμως πολύ συχνά, για να μην στεναχωριέται πολύ...
Η Ν.Ζηλανδία είναι μια υπέροχη χώρα, 2πλάσια από την Ελλάδα, με μισό πληθυσμό από μας, 4.500.000 κατοίκους...Είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο, που δέχεται τους πειβαλλοντικούς μετανάστες από τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού, όπως το Βανουάτου, το Τουβαλού και την Τόνγκα, και μάλιστα χωρίς όρους και ταξιδιωτικά έγγραφα...Το περιβάλλον είναι το σημαντικότερό της κεφάλαιο, και μετά η κτηνοτροφία...ΟΙ Μαορί αποτελούν το 10% του πληθυσμού...Απ' όσο έχω δει στο διαδίκτυο, έχουν άριστη παιδεία, περιβαλλοντολογική πολιτική και άψογη οργάνωση (αυτό μπορώ να σου το πιστοποιήσω...)
Για τα υπόλοιπα, θα τα πούμε μέσω νετ, όταν με το καλό φτάσουμε...
Προς το παρόν καλό σου βράδυ, και φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Μάργαριταράκι μου, όχι ακόμα...Αλλά πολύ σύντομα θα είμαι...Και τότε θα τα πούμε με λεπτομέρειες και φωτό...
Να είσαι καλά, σε φιλώ...

magdalini36 said...

Αρτάνις μου τι γίνεται;...
τι υπέροχες φωτο (ειδικά εκείνη με τους μαορί) αλλά και το κειμενάκι τόσο ανθρώπινο κι ευαίσθητο... πραγματικά δύσκολη η μετάβαση και μάλιστα σ'ένα τόσο μακρινό εξωτικό μέρος αλλά τελικά τόπος μας είναι εκεί που μας σπρώχνει η καρδιά μας...πάντα αυτό πίστευα...

΄Ασε λίγο ακόμα το 13ο κεφάλαιο γιατί έχω μπλέξει με διάφορα και δεν έχω προλάβει να το διαβάσω...
χα,χα...τουλάχιστον μέχρι αύριο...
Πολλά φιλιά και καλή σου μέρα:))

Artanis said...

@Μαγδαληνή μου καλημέρα...Θα το αφήσω αναγκαστικά παραπάνω, επειδή αν και έχω έτοιμο το 14ο κεφάλαιο, υπολείπονται τουλάχιστον 2 εισαγωγικές παράγραφοι από το 15ο, που δεν τις έχω ...γράψει ακόμα...Σ' ευχαριστώ και για το μήνυμα στον sync...
Καλημέρα και φιλιά πολλά...

Lambros said...

Ωραίες φωτογραφίες στολισμένες με μια υπέροχη "ξενάγηση" ...

cinderella said...

Ομορφιά μου θα σου λείπει...και έτσι θα επιστρέφεις πάντα πίσω, έστω για λίγο, έστω προσωρινά. Σπουδαίο συναίσθημα αυτό...κράτα το σαν φυλαχτό!

akrat said...

τι πως που?
την κάνεις?
μα που πας... εδώ είναι Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ... κάτσε... που θα πίνεις τσίπουρα βρε???

ioannis_the_great said...

Καλημέρα Αγαπητή Αρτάνις. Η Επαρχία μας είναι γεμάτη απο πανέμορφες περιοχές. Ο Βόλος είναι μια συγκλονιστική περιοχή. Σπούδαζα στην Λάρισα και θα μπορούσα να μένω εκεί και να πηγαίνω Λάρισα κάθε μέρα.
Οσο για τα υπόλοιπα χμ δεν ξέρω τι να γράψω : Είναι κριμα να αισθάνεσαι έτσι πάντως και δεν πρέπει.
Καλές γιορτές σου εύχομαι

αθηνα said...

Nα μαι πάλι !! Βρε Αρτανάκι , δίδυμα κοριτσάκια έχεις ?? Και εγώ !!! Και μένα σ αυτήν την εγκυμοσύνη (έχω και ενα γυιό μεγαλύτερο) πρώτα πήγαινε η κοιλιά και μετά εγώ, έβαζα τον δίσκο πάνω στην κοιλιά, για να φάω !!
Τι θυμήθηκα τώρα !!
Να μου φιλήσεις τις διδυμούλες σου και σκέφτομαι ότι με τέτοια χρυσά χεράκια που έχεις (θυμήθηκα τα κοσμήματα), θα μεγαλουργήσεις εκεί που θα πας !!
Φιλιάααααα

Υπερμίκης said...

Αρτάνης πολύ ωραίες οι φωτογραφίες και των δύο χωρών!Μ΄άρεσε ιδιαίτερα το ηλιοβασίλεμα.Αντιπροσωπεύει το όνειρο-ουτοπία για μένα.Άπιαστο γιατί δεν θα΄ναι όπως θα το ήθελα...
Μην πολυστεναχωριέσαι που θα αφήσεις την Πατρίδα.Δεν πιστεύω να σου λείψουν τα σκάνδαλα,η διαφθορά,τα αποτρόπαια φακελάκια..Αναρωτέμαι ακόμα γιατί αγαπάμε τόσο πολύ τη χώρα μας..
Πάντως τα επόμενα πέντε χρόνια μάλλον δεν θα περάσω απ΄τον Βόλο.Διαφορετικά θα έχω την αίσθηση ότι κάτι λείπει.Κάτι το πολύτιμο που ξεπερνά σε ομορφιά το ωραιότερο απ΄τα κοσμήματά σου..Έχω την εντύπωση ότι τα λέω κάπως μπερδεμένα..
Αν πάλι στα επόμενα 4-5 χρόνια οικονομήσω τέσσερις χιλιάδες ευρώ και περάσω από την Νέα Ζηλανδία ή την Αυστραλία θα είμαι χαρούμενος και μόνο με την σκέψη ότι είσαι εκαί και ότι περνάς καλά!!

Artanis said...

@Λάμπρο μου καλησπέρα...
Απλά προσπάθησα να συνδιάσω αυτές τις 2 χώρες σε μια ανάρτηση με πολλές φωτό...Έχουμε και έχουν απίστευτα όμορφα τοπία...
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Σταχτοπούτα μου δεν είναι τυχαίο που η λέξη "νοσταλγία", είναι Ελληνική και χρησιμοποιήται από όλους, παντού...Εχει θρέψει γενιές και γενιές μεταναστων, αυτός ο πόνος, αυτό το όνειρο της επιστροφής...
Να είσαι καλά κοριτσάκι μου, στο κρυο Λονδίνο...Να ντύνεσαι ζεστά και περιμένω πώς και πώς την ανάρτηση για τα ντολμαδάκια και τον Μεξικανό...
Φιλιά πολλά, καλό σου βραδάκι...

Artanis said...

@Άκρατ μου, δεν θα μου λείψουν τα τσίπουρα, καλέ μου...Όπου υπάρχει Ελληνικό στοιχείο, βρίσκεις τα πάντα, είναι το μόνο σίγουρο...Ο τόπος και ορισμένα ελάχιστα προσωπα θα μου λείψουν...
Όσο για τον Πολιτισμό, έχω πάρει γερές δόσεις από τις απανωτες επισκέψεις μου στο Μουσείο του Βόλου και θα αντέξω για κάμποσο καιρό...Με το περιβάλλον όμως που έχουν εκεί, και μετά το φιάσκο του κλεισίματος του Σταθμού, θα αναπληρώσω την έλλειψη με την παρατήρηση και ίσως την συμμετοχή σε κάποια ομάδα εκεί...
Θα τα λέμε συχνά όμως εμείς από το νετ, ναι; Σε ποιους θα βασίζομαι να μαθαίνω τα νεώτερα στην χώρα αν όχι στους μπλογκοφίλους μου;
Σε φιλώ και σε ευχαριστώ...

Artanis said...

Φίλε @Ioannis the Great, δυστυχώς ή ευτυχώς, έχω πλήρη επίγνωση των λόγων μου, και φυσικά γράφω τα πραγματικά μου αισθήματα...
Σχετικά με τις ομορφιές του τόπου μας, τις γνωρίζεις κι εσύ και συμφωνείς 100%...Εξάλλου ζεις και εργάζεσαι σε ένα από τα ομορφότερα μέρη της Ελλάδας...Είμαστε πολύ τυχεροί, ζούμε στην ομορφότερη χώρα του κόσμου...Να μπορούσαμε να την εκτιμήσουμε και όσο της αξίζει...
Καλό σου βράδυ, φιλιά...

Artanis said...

@Αθηνά μου έχω μια φωτό από το Πάσχα του '96 (ήμουν 7 μηνών) που "πιάνω" όλη την επιφάνεια της εκτύπωσης...
Τεράστια σου λέω...Και τώρα οι κόρες μου είναι 12,5 χρονών...
Ελπίζω να πάνε καλά τα πράγματα κάτω, και να μπορέσω να δουλέψω στην δουλειά μου, επειδή διαφορετικά θα μου λείψει πολύ η κοσμηματοποιΐα...
Να είσαι καλά, και να χαίρεσαι τα παιδάκια σου...Φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Υπερμίκη μου θα τα λέμε συχνά από το νετ και θα το συζητάμε το θέμα...
Είναι όμορφη η χώρα μας, μου αρέσουν σχεδόν όλα που έχουμε εδώ...Όλα εκτός από τους πολιτικούς, τις απαξιωτικές προς τον άνθρωπο καταστάσεις και τα σκάνδαλα: μπορώ να ζήσω άνετα χωρίς αυτά...Σ' αυτήν την νέα χώρα, θα μπορέσω να αξιολογήσω καλύτερα τη δική μας, κάτι σαν εξωτερικός παρατηρητής, που λένε...
ΟΙ Έλληνες όμως τον αγαπάνε τον τόπο τους, πάντα τον αγαπούσαν και πάντα θα τον αγαπάνε...Και θέλουν το καλύτερο, άσχετα αν οι κυβερνήσεις μας (που τις βγάζουμε εμείς οι ίδιοι) κοιτούν πώς θα τα φάνε, παρά πώς θα τα δώσουν...
Σ΄ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο αυτό, με κολακεύεις...Και χωρίς εμένα πάντως στον Βόλο, εκείνος θα παραμείνει όμορφος...Το ξέρω και το ελπίζω αυτό...
Να είσαι καλά, φιλιά πολλά σου στέλνω...

ILive2LoveMe said...

Εγώ εύχομαι να περάσετε καλά! Η αγάπη και οι όμορφες ώρες δεν έχουν όρια και περιθώρια. Κάποια μικρή γλυκιά νοσταλγία ίσως έρθει να τρυπώσει κάποτε κάποτε στο λευκό του μυαλού. Αλλά έτσι είναι αυτά.
Να προσέχετε και να είναι υπέροχη η ζωή σας.
Τα φιλιά μου σε όλους σας καλή μου Artanis.

Παλμος said...

Μπραβο κορίτσι μου!!!

Να πας να εχεις καλο ταξίδι. Να μάθεις όσα μπορεις περισσότερα για εκείνους!!!!

Πόσο όμορφο να γνωρίζεις τέτοιους λαούς.


Τα φιλια μου

K@terin@ said...

artanoula mou ,
αυτό που κάνετε με τον άντρα σου να φύγετε είναι αξιοζήλευτο και το ζηλευω με την καλή έννοια. Και πιο ωραία είναι η αντιμετώπιση σου επι του θέματος!!!
καλό ταξίδι αν έχετε

Artanis said...

Καλή μου @ILIve2Loveme, σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και τις ευχές...Το ξέρω πώς θα υπάρχει η νοσταλγία, ήδη την αισθάνομαι κι ας μην έχω φύγει ακόμα...Ο καιρός πλησιάζει και οι μέρες που θα είμαστε ακόμα εδώ, τελειώνουν... Πιστεύω όμως πώς θα είναι πολύ καλα, και δεν ανησυχώ...
Θα τα λέμε από το νετ, πολύ συχνά...
Καλό σου βράδυ και φιλιά...

Artanis said...

@Παλμέ μου εγώ έχω σκοπό να μάθω ακόμα και την γλώσσα, που είναι πολύ ωραία και καθαρή...Θα μάθω σίγουρα όσα μπορώ περισσότερα, είναι ένα όνειρο που πραγματοποιείται αυτό το ταξίδι...
Καλό σου βράδυ, φιλιά πολλά...

Side21 said...

Εύχομαι καλό ταξίδι ...
Να το διασκεδάσετε ...
Στη ζωή μας δεν πρέπει να χάνουμε
την ευκαιρία για τέτοιες εμπειρίες ...
Άλλα τοπία, άλλος τρόπος ζωής, άλλη κουλτούρα
Περιμένουμε λεπτομερείς ανταποκρίσεις ...

Artanis said...

@Κατερίνα μου, είναι -όπως και να έχει το πράγμα- μια μεγάλη και δύσκολη απόφαση...Αλλά έχουμε δει και ακούσει πολλά για την χώρα και για τους ανθρώπους της, και δεν θα αφήναμε την ευκαιρία να πάει χαμένη, χωρίς να δοκιμάσουμε τουλάχιστον...
Καληνύχτα και πολλά φιλιά και στους δυο σας...

Artanis said...

Φίλε @Άγρυπνε/side21, μόλις επέστρεψα από μια βόλτα στο μπλογκ σου...Δυστυχώς δεν έφτασα μακριά για να βρω την ιστορία του Αναπηρίξ, θα επιστρέψω όμως δριμύτερη...
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για τις ευχές, να είσαι καλά...
Καλό σου βράδυ, σε φιλώ...

Σουζάνα Xατζηνικολάου said...

Καλημέρα. Πρώτη φορά μπαίνω στο blog σου. Πολύ όμορφες φωτογραφίες.
Φαντάζομαι ότι η πραγματικότητα θα είναι ακόμα πιο μαγευτική.
Σε ζηλεύω κι εγώ με την καλή έννοια. :)

kat. said...

αχ.. θάλασσα τι μου έχεις κάνει!

KitsosMitsos said...

Πού μας ταξιδεύεις χειμωνιάτικα...

Φαιδρα Φις said...

δεν ήξερα ότι είμαστε συμπατριώτισσες κορίτσι
πολύ χαίρομαι

και το ποστ είναι όμορφο
πατρίδα...

σε φιλώ

Artanis said...

@Σουζάνα μου καλησπέρα. καλωσόρισες...Κι εγώ ελπίζω πως θα είναι εξίσου όμορφα όσο τα βλέπω στον νετ, αλλά περιμένω να πάω πρώτα και να το επιβεβαιώσω...
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ και σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και το σχόλιο...

Artanis said...

Ναι καλή μου @kat., ή θάλασσα μέσα μου και στ΄ αυτιά μου...Λένε πώς ο ορίζοντας στον Ειρηνικό, δεν είναι όπως εδώ που θάλασσα και ουρανός γίνονται ένα, αλλά παίρνουν άπειρες διαφορετικές αποχρώσεις του γαλανού και του μπλε...Πρέπει να το δω αυτό...Θα αναρτήσω τις αποδείξεις, με μη επεξεργασμένες φωτό (όχι όπως αυτές της ανάρτησης)
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, σε φιλώ...

Artanis said...

@Κιτσομήτσε μου, προσπαθώ να σας ταξιδέψω όπου θα ταξιδέψω κι εγώ...
Περισσότερες φωτό, μόλις εγκατασταθούμε...
Φιλιά πολλά...

Artanis said...

@Φαίδρα μου καλησπέρα...
Βολιωτάκι κι εσύ; Καλούτσικες δεν ήταν οι φωτό, κι ας ήταν και λίγες και βγαλμένες με το χέρι της ερασιτέχνιδας εμού;
Να είσαι καλά, καλό σου βραδάκι...
Φιλιά κι από μένα...

evaggelia-p said...

Δεν είναι και λίγο αυτό που ετοιμάζεσαι να ζήσεις, είναι φυσικό να τσιμπάει λίγο η καρδιά. Από την άλλη όμως, είναι αυτό ακριβώς που λες: μια περιπέτεια. Με το άγνωστο να σε εξιτάρει και να σε φοβίζει. Σκέψου τις ιστορίες που θα έχεις να λες στα εγγόνια σου! Θα τους μιλάς για τους Μαορί και θα σε κοιτούν με μάτια γουρλωμένα! Όπως θα σ' ακούει και η ξαδέλφη σου, κι ας μην το παραδεχτεί ποτέ! :))

Πολλά φιλιά :)

Artanis said...

@Ευαγγελία μου καλησπέρα...
Θα είναι μια υπέροχη εμπειρία, πιστεύω...Και μόνον η επαφή με άλλους πολιτισμούς, θα μας κάνει σε όλους καλό...Πραγματικά αδημονώ...
Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά και ενθαρρυντικά σου λόγια...
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ, φιλιά πολλά...

Υπερμίκης said...

Τα πάντα θα είναι υπέροχα για σένα Αρτάνης!Μια ζωή γεμάτη ενδιαφέροντα σε περιμένει.
Υπάρχει όμως κι η άλλη πλευρά του νομίσματος.Για οποιονδήποτε που μένει μερικά χρόνια στο εξωτερικό,υπάρχει κάτι που αλλάζει οριστικά.Δεν είναι πια ο ίδιος όταν επιστρέφει στην πατρίδα του..
Πελαγοδρομεί ανάμεσα σε δύο -ή και περισσότερες- κουλτούρες..Οι συμπατριώτες του συχνά τον παίρνουν για ξένο..(αέρας,διαφορετικές αντιλήψεις κλπ)

Ευτυχώς στην περίπτωσή σου ,είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα μείνεις όπως είσαι!
Πέντε χρόνια δεν είναι αρκετά για να αλλάξει κανείς ριζικά..

Πολλά φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο!

Artanis said...

Αγαπητέ @Υπερμίκη, από πάντα θεωρούσα πως κατα λάθος βρίσκομαι στην χώρα αυτή...Δεν μπορώ να συμβαδίσω με τις αντιλήψεις των περισσοτέρων, αυτό όμως υποθέτω πώς συμβάινει με αρκετούς συμπολίτες μας εκεί έξω...
Ειλικρινά αδημονώ για το ταξίδι αυτό, θέλω πόλύ να γνωρίσω νέα άτομα, άλλους πολιτισμούς...Ήθελα από πάντα να πάω στην χώρα αυτή, μια ακόμα είναι η Ιρλανδία...Δεν είναι οτι είμαι άτομο της περιπέτειας, αντίθετα θα έλεγα πως με βολεύει η ρουτίνα...Εδώ όμως μιλάμε για ένα υπέροχο μέρος και μια καταπληκτική ευκαιρία για τα παιδιά μας και για μας...
Εκεί γύρω στα Χριστούγεννα, θα κάνω την τελευταία ανάρτηση από Ελλάδα, και η αμέσως επόμενη, με την νέα χρονιά, θα είναι από την Ν.Ζηλανδία...
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ και ένα υπέροχο Σ/Κ...Φιλιά πολλά...

Υπερμίκης said...

E, τότε Αρτάνης μου όλα θα πάνε καλά!Ίσως σου φανεί λίγο παράξενο στην αρχή.Συμβαίνει σε όλους νομίζω.Χρειάζεται πάντα λίγος χρόνος για να συνηθίσει κανείς σε οποιαδήποτε αλλαγή.
Δεν σου στέλνω μέιλ γιατί εξακολουθώ να έχω τα ίδια προβλήματα με τον υπολογιστή.Στο ταξίδι μου υπήρξαν και θετικά και αρνητικά στοιχεία.Ας πούμε ότι οι 15 πρώτες μέρες ήταν ευχάριστες λόγω καλοκαιρίας.Αντίθετα τις τελευταίες μου δεκαπέντε μέρες δεν τις ευχαριστήθηκα λόγω κακοκαιρίας..Έκανε κρύο.Νομίζω δεν θα ξαναπάω χειμώνα..
Αλήθεια αφού σε ενδιαφέρουν τόσο πολύ οι Κέλτες,δεν σκέφτηκες ποτέ ότι ίσως και η Βρετάνη θα είχε πολύ ενδιαφέρον;Πριν χρόνια την επισκέφτηκα και ενθουσιάστηκα με τους μεγαλόλιθους.

Σε εύχομαι "εκ βάθους καρδίας",Καλά
Χριστούγεννα!! Να τον χαρείτε τον Βόλο μια και θα σας λείψει για πέντε χρόνια.

Πολλά φιλιά.

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, καλησπέρα...
Την Βρεττάνη την γνωρίζω μέσα από διάφορα ντοκυμαντέρ, αλλά όσον αφορά την Ιρλανδία, ξέρω ακριβώς πού θέλω να πάω και γιατί...Υπάρχει ένα νησιωτικό σύμπλεγμα στην Ιρλανδική Θάλασσα, στον Ατλαντικό ωκεανό, που ονομάζεται Νησιά Άραν...Εκεί θέλω να πάω, και πραγματικά είναι υπέροχα άγρια και τραχιά τοπία, και χαμογελαστοί άνθρωποι, ενώ έχει μεγάλη ιστορία σαν μέρος, με ευρήματα από την Νεολοθική εποχή, μια άγνωστη περίοδο για τους Ιρλανδούς, καθόσον εκείνοι διαχωρίζουν το παρελθόν τους σε Παγανιστικό και Χριστιανικό, απορρίπτοντας το πρώτο, κάτι που σε μας είναι ανήκουστο και δεν συμβαίνει ποτέ...
Εμένα βέβαια αυτά τα κομπλεξικά τους με αφήνουν παγερά αδιάφορη...
Εκεί θέλω να πάω και πιστεύω πώς θα το καταφέρω να πάω μια μέρα...
Για τον Η/Υ σου έλεγες πως θα τον αντικαταστήσεις...Άλλάξες γνώμη;
Λυπάμαι και για την κακοκαιρία που συνάντησες και που σε εμπόδισε να ευχαριστηθείς το ταξίδι σου...Ίσως αν την επόμενη φορά ερχόσουν νωρίτερα μέσα στο Φθινόπωρο, να ήταν καλύτερα...Ή την άνοιξη...
Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα, και καλή βδομάδα αύριο...
Φιλιά...

Υπερμίκης said...

Τα νησιά Άραν φαντάζομαι να βρίσκονται στη δυτική Ίρλανδία.
Έριξα μια ματιά στον χάρτη αλλά δυστυχώς τίποτα.Τα ονόματα δεν αναγράφονται για τα μικρά νησάκια.
Το μοναδικό νησί όπου υπήρχε τ΄όνομα ήταν το νησί Κίλμουρβι,όχι και πολύ μακριά από την πόλη Γκάλγουέι. Όταν θα΄χω καιρό θα ψάξω καλύτερα..Πάντως μου έδωσες μια ιδέα για ταξίδι..
Όσο για την αντικατάσταση του κομπιούτερ, μου χρεάζεται λίγος
χρόνος.Για να πάρω ακριβώς αυτό που θέλω σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά μου.Θα΄θελα πχ η ταχύτητα να΄ναι καλή.Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο βαριέμαι να περιμένω όταν πχ μετά το
enter η απάντηση αργεί να φανεί..Σε τέτοιες περιπτώσεις χάνει κανείς τον χρόνο του με τον υπολογιστή..Καλύτερα να διάβαζε ένα βιβλίο..Τέλως πάντων αυτή τη φορά δεν θα κάνω το λάθος στο να δώσω τον πραγματικό μου κωδικό σε οποιονδήποτε.Έτσι δεν θα έχω όλους αυτούς τους ηλιθίους -πχ χάκερς- στα πόδια μου.
Ακριβώς αυτό σκέφτηκα κι εγώ.Να πάω δηλαδή μια άλλη φορά Οκτώμβριο με Νοέμβριο.Στο ταξίδι μου αυτό,μια μέρα προς τα τέλη Νοεμβρίου πήγα στο Καλαμάκι για το ηλιοβασίλεμα.Ήταν υπέροχα,σαν να΄τανε καλοκαίρι!Γενικά η εβδομάδα που πέρασα στην Αθήνα ήταν ευχάριστη.Και τα Εξάρχεια με τους λόφους τους,είναι μια ωραία συνοικία.Δεν είδα τίποτα το ύποπτο εκτός από ένα μπάτσο..Αλλά οι τελευταίοι δεν μ΄ενόχλησαν ποτέ,φαίνεται ότι με βρίσκουν πολύ σοβαρό..

Καλή βραδιά Αρτάνης.Εγώ σε λίγο θα θα πάω στον ανεψιό μου για να δω το κοριτσάκι του που είναι κιόλας 10 μηνών.Πραγματικά περνώ ωραία μαζί τους.

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, τα νησιά Άραν βρίσκονται απέναντι από την πόλη Galway με την οποία συνδέονται ακτοπλοϊκά 1 φορά την ημέρα...Είναι ένα σύμπλεγμα 3 νησιών που είναι (κατά σειρά μεγέθους) το Ίνισμορ, το Ίνισμααν και το Ίνισιρ...
Έχει γυριστεί και μια ταινία "ο άνθρωπος των Άραν" του Flaherty (1934) που περιγράφει την ζωή ων ψαράδων των νησιών, τα ιδιότυπα σκάφη τους, τα "κούρατζ" και την μάχη τους με τα πελώρια πετροκύματα της Ιρλανδικής Θάλασσας για την επιβίωση...
Είναι υπέροχο μέρος...Αν ψάξεις στον Γκούκλη θα βρεις καταπληκτικές φωτό, και πολλές πληροφορίες σχετικά...
Καλά να περάσεις με την μικρανιψιά σου...Σε φιλώ...

Υπερμίκης said...

OK Αρτάνης.Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.
Πέρασα καλά εχθές παρ΄όλο που με χαρακτηρίζει ένα είδος ατονίας τις τελευταίες μέρες.
Αύριο πάλι θα την περάσω οικογενειακά,αυτή τη φορά στο σπίτι της ανεψιάς μου.
Εύχομαι να περάσετε καλά στο Χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν!

Πολλά φιλιά

Artanis said...

Στο πατρικό μου θα πάμε φίλε μου @Υπερμίκη...Να περάσουμε τα Χριστούγεννα μαζί με την μητέρα μου...

Επειδή το επόμενο ποστ μου θα είναι το τελευταίο από Ελλάδα και για μερικές μέρες θα είναι κλειστό,σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, να έχεις υπέροχες γιορτές και το 2009 να έρθει με υγεία, αγάπη και ελπίδα...
Να περάσετε καλά και να το διασκεδάσεις όσο μπορείς...
Φιλιά πολλά, φίλε μου, καλό σου βράδυ...

Υπερμίκης said...

Ευχαριστώ για τις ευχές σου φίλη Αρτάνης.Φυσικά καισας τις ανταποδίδω με την σειρά μου!

Περιμένω νέα σου από την Νέα Ζηλανδία.Υποθέτω να σε χάσουμε για δυο-τρεις εβδομάδες λόγω αφθονίας δουλειάς τις πρώτες μέρες στην νέα χώρα.Θα περιμένουμε,αρκεί να μην μας ξεχνάς..

Πολλά φιλιά

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, ούτε στα σχόλια του τελευταίου ποστ θα απαντήσω, πριν φτάσουμε στη ΝΖ...Αλλά απαντάω σε μέηλ, ή εδώ αν θες...
Φεύγουμε την άλλη βδομάδα, και δεν ξέρω πόσο θα πάρει μέχρι να τακτοποιηθούμε και να οργανωθούμε...Υπόλογίζω χονδρικά περίπου στα μέσα Γενάρη να είμαστε έτοιμοι από όλα...Αναγκαστικά κλείνω από τώρα με το ποστ αυτό, επειδή μου παίρνει 2 ώρες ημερησίως να δω όλους τους φίλους και να αφήσω σχόλια στα δικά τους μπλογκ, και τώρα απλά δεν ευκαιρώ, κυριολεκτικά πνίγομαι...Θα ξαναρχίσω τις επισκέψεις και τον σχολιασμό, από ΝΖ...Είμαι και λίγο άρρωστη σήμερα...
Εσύ όλα καλά;

Υπερμίκης said...

Περαστικά Αρτάνης,ελπίζω να μην είναι σοβαρό.Μην στεναχωριέσαι,όλα θα πάνε καλά!

Καλό ταξίδι λοιπόν.
Περιμένω νέα σου ή ανάρτηση από την Νέα Ζηλανδία,έστω κι αν είναι τον Φεβρουάριο...

Φιλιά σε όλους σας

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, μια ιογενή γαστρεντερίτιδα περνάω, αλλά τουλάχιστον την περνάω τώρα και όχι τις ημέρες του ταξιδιού, ήδη σήμερα είμαι πολύ καλύτερα, αλλά δεν βγαίνω από το σπίτι, έχουμε πολύ-πολύ κρύο, τις τελευταίες 2 μέρες...Αν έβγαζε λίγο ήλιο, ίσως να έκανα καμιά βολτίτσα στο κέντρο, να τραβήξω μερικές ακόμα φωτό, για μια ανάρτηση με διάφορα σπίτια στην πόλη, που μου αρέσουν...Ίσως από βδομάδα...
Κατά τα άλλα είμαστε μια χαρά, και προσπαθούμε να αποφασίσουμε τί θα βάλουμε στις βαλίτσες μας...Επίσης πρέπει να αποχαιρετήσω τους φίλους μου, και να πάρω πίσω ένα βιβλίο μου που το δάνεισα σε μια τύπισσα και μου το κρατάει "αιχμάλωτο" εδώ και ένα 6μηνο τουλάχιστον...
Επίσης προσπαθώ να τελειώσω τον "Πάτροκλο" ωστε να προχωρήσω και σε άλλες αναρτήσεις, και να γράψω και 2 διαφορετικές επιστολές διαμαρτυρίας για το κλείσιμο του Σταθμού, από τις οποίες θα επιλεγεί εκείνη που θα σταλεί στις εφημερίδες και τα ΜΜΕ...Αν δεν τις γράψω εγώ η ίδια, δεν πρόκειται να γραφούν ποτέ...Και ήδη έφτασαν οι μέρες της αναχώρησης...

Υπερμίκης said...

Χαίρομαι που ήδη είσαι καλά!
Απ΄ότι κατάλαβα δεν σας μένει παρά μια εβδομάδα και έχεις να κάνεις ακόμα τόσα πολλά πράγματα!Μην χολοσκάς Δ. ό,τι προλάβεις.Έτσι δεν είναι και η ζωή μας;Πάντα υπάρχουν ωρισμένα πράγματα που δεν τα κάνουμε στην ώρα τους..
Όσο για το βιβλίο και να μην στο δώσει πίσω μην χαλάς την υγεία σου γι΄αυτό..Οπωσδήποτε δεν θα πέσει το πνευματικό σου επίπεδο με ένα βιβλίο λιγότερο.Υποθέτω ότι δεν θα μπορέσεις να πάρεις πολλά μαζί σου.Στο διαδίκτυο όμως,τουλάχιστον στα Αγγλικά,διατίθενται πολλά βιβλία δωρεάν .Σχεδόν όλα τα λογοτεχνικά των περασμένων αιώνων.Τα βιβλία σου θα τα αφήσεις στο σπίτι σου ή στης μητέρας σου;
Τον Πάτροκλο δεν τον διάβασα ακόμα.Το βιβλίο αυτό θα το διαβάσω μόλις το τελειώσεις.Έλαβες σχόλια από φίλους;
Φίλη Δ. κοίταξε να είσαι ήρεμη τις τελευταίες μέρες.Μην δίνεις αγώνες.Θα τους ξαναδώσεις όταν με το καλό επιστρέψεις σε πέντε χρόνια.Σκέψου και λίγο τον εαυτό σου.Αν δεν έχεις χρόνο να μ΄απαντήσεις δεν πειράζει.Καταλαβαίνω πλήρως σε τι κατάσταση βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή.

Αν είσαι καλά και έχεις χρόνο,την βρίσκω πολύ καλή την ιδέα σου,να κάνεις δηλαδή βόλτες στον Βόλο.

Αυτά και καλή εβδομάδα!

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, αύριο ίσως καταφέρω να βγάλω μερικές ακόμα φωτό...Όλη τη μέρα θα είμαι στο κέντρο, με τα παιδιά, να δω μια φίλη, να εξυπηρετήσω την μητέρα μου σε μια δουλειά, και να παραδώσω ένα δαχτυλίδι...Το βιβλίο το πήρα πίσω, πρόκειται για μια έρευνα του Πανταζή που την χρησιμοποίησα στον Πάτροκλο (θα ολοκληρωθεί τον Φλεβάρη - υπολείπονται 5 κεφάλαια, η βιβλιογραφία και τα σχόλια-) και εμπεριέχεται στην βιβλιογραφία του, θα ήθελα πολύ να το πάρω μαζί μου αλλά είναι τεράστιο...Να φανταστείς οτι δεν θα πάρω ούτε την Ιλιάδα...Τα βιβλία θα μείνουν σπίτι...Έχω μια βιβλιοθήκη τοίχο-τοίχο, τα μισά βιβλία είναι του Πατρόκλου, η βιβλιογραφία του πιάνει 9 σελίδες word...
Τις επιστολές έπρεπε ήδη να τις είχα γράψει, αλλά είχα δουλειές όλο το απόγευμα...Ίσως αύριο το μεσημέρι...Τον εαυτό μου σκέφτομαι πάνω απ' όλα, πως θα μου μείνει το ανικανοποίητο, αν δεν αντιδράσω, ακόμα και τώρα, και πως θα το μετανιώνω για χρόνια...
Με το μπλογκ δεν έχω παράπονο...Έλαβα αρκετά σχόλια, και με κάποια παιδιά επικοινωνούμε και με μέηλ...Μετά την εγκατάσταση θα τους επισκεφτώ όλους να τους ευχαριστήσω...
Πού θα περάσεις την Πρωτοχρονιά;

Υπερμίκης said...

Eντάξει Δ.αφού τις σκέφτεσαι τόσο πολύ τις επιστολές,καλύτερα να τις
γράψεις.Θα σου φύγει κι ένα βάρος και επιπλέον θα νιώσεις ότι έκανες το καθήκον σου.
Αλήθεια ποια ημέρα πετάτε και με προορισμό ποια πόλη της ΝΖ;Θα έχετε και ενδιάμεση στάση;
Εννέα σελίδες βιβλιογραφία Πατρόκλου!Πόσα από τα προτεινώμενα βιβλία αγόρασες;Μη μου πεις ότι τα διάβασες ήδη όλα πριν καλά-καλά αρχίσεις να γράφεις το βιβλίο σου..Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως είναι σωστός άθλος!Τεράστια εργασία,χαρά στην υπομονή σου.Γι αυτό σκεφτόμουν στην αρχή ότι ίσως είσαι φιλόλογος.
Όσο για την Πρωτοχρονιά,μάλλον δεν θα πάω πουθενά.Θα κάτσω στο σπίτι και ίσως δώ την γιορταστική εκπομπή της κρατικής ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ.Από τότε που επέστρεψα απ΄
την Ελλάδα δεν έχω κέφια.Πολλά πράγματα με απασχολούν και πάνω απ΄΄ολα η ηλικία.Ενώ μεχρι τα 60 μου από κάθε άποψη ήμουν σχεδόν καλά,τώρα στα 61 διαπιστώνω κάποια σημάδια γήρανσης πχ πρώτες ρυτίδες,λιγότερη δύναμη κλπΕλπίζω να συνηθίσω σε λίγο και να δω τα πράγματα από καλύτερη σκοπιά.
Αυτή τη στιγμή είναι και η αδελφή μου στο Βέλγιο,μένει όμως στης ανεψιάς μου που έχει και πολλά κονφόρ εν αντιθέσει με μένα.Δυστυχώς όμως οι χαρακτήρες μας είναι πολύ διαφορετικοί..Πάντως εχθές πήγαμε στην φλαμανδική πόλη Μπρύζ -άλλως Βενετία του Βορρά- και παραβρεθήκαμε σ΄ένα θέαμα σχετικό με πάγους.Δηλαδή είδαμε πολλά αγάλματα φτιαγμένα με πάγο.Ωραία ήταν αλλά η θερμοκρασία ήταν μείον πέντε μέσα στη σάλα.Παγώσαμε!Άσε που οι ουρές ήταν τεράστιες μέχρι να μπεις.Η είσοδος ήταν 9 Ευρώ και ο καφές που ήπια μετά το θέαμα στο μοναδικό τουριστικό καφενείο έκανε μόνο 3 ευρώ.Κατά την Ακρόπολη πόσο να κάνει άραγε;;
Εσείς που θα πάτε;

Καλή βραδιά αγαπητή φίλη!

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, το εισητήριο της Ακρόπολης είναι στα 6Ε, ενώ το εισητήριο που περιλαμβάνει όλους τους Αρχιολογικούς χώρους των Αθηνών, το Αρχ.Μουσείο, το Θησείο και το μουσείο της Ακρόπολης, έχει 12Ε και διάρκεια έναν μήνα...Καφέδες μέσα δεν πουλάνε, μόνον από καντίνα...Διαφορετικά υπάρχουν πολλες καφετέριες και οι τιμές ποικίλουν...Στην Μπρυζ πάντως τον έχουν φτηνούτσικο... Ωραία πόλη, μεσαιωνική, με κανάλια, ωραίο καθεδρικό...Την είδα σε μια ταινία, την "Αποστολή στη Μπρυζ", να την πάρεις να την δεις αν δεν την έχεις δει ήδη...Δεν είναι κωμωδία, αλλά βγάζει γέλιο...
Τα βιβλία της βιβλιογραφίας του Πατρόκλου, τα περισσότερα τα αγόρασα, τα υπόλοιπα τα δανείστηκα από την βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας...Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά εγώ γράφω τμηματικά και αφήνω τα σημεία που αμφιβάλλω, για όποτε βρω τα στοιχεία που με ενδιαφέρουν... Φτιάχνω ένα παζλ με γεγονότα, και τις πληροφορίες της χρησιμοποιώ σαν γέφυρες ανάμεσά τους...Και βγαίνει το κείμενο...Φυσικά κάποια τμήματα είναι αδύναμα, αλλά στο τέλος-τέλος δεν είμαι και επαγγελματίας του είδους...
ΤΗν επιστολή (μία τελικά) την έγραψα και την έδωσα στα άλλα μέλη του Σταθμού, απ' ότι μου είπαν τους αρεσε...Κάποια στιγμή θα την αναρτήσω κιόλας...
Απ' ότι καταλαβαίνω, είσαι ωραίος άνδρας Υπερμίκη μου...Είναι καλό να το αναγνωρίζεις στον εαυτό σου...ΟΙ άνδρες διατηρούνται καλύτερα και περισσότερο από τις γυναίκες, ειδικά εκείνες που έχουν περάσει τον άθλο της μητρότητας (το λέω για μένα, για να παίρνω κουράγιο...) και όσο ωριμάζουν γίνονται ολο και πιο γοητευτικοί, σαν τα ακριβά κόκκινα κρασιά που με τον καιρό, η γεύση τους γεμίζει και το χρώμα τους βαθαίνει...Μην ξαναδιαβάσω λοιπόν οτιδήποτε άλλο σχετικά με την ηλικία σου!!!

Υπερμίκης said...

Εκπλήσσομαι Δ. που βρίσκεις ακόμα χρόνο και μ΄απαντάς!
Ναι εννοούσα τις γειτονικές καφετέρειες στο Θησείο.Επισκέφτηκα
την Ακρόπολη -αυτή τη φορά μάλιστα είχα πολύ χρόνο-και γοητεύτηκα ακόμα μια φορά.Το ίδιο και με την Αθήνα στο σύνολό της.Κρίμα που λίγες μέρες αργότερα γίνανε τα γεγονότα..Μια εβδομάδα έμεινα στην Αθήνα και να φανταστείς στο μετρό κάναν δυο μέρες απεργία..Με τόση ανοργανοσιά πως τα καταφέρνει η χώρα και τα βγάζει πέρα...
Για τη Μπρυζ μπορώ να σε δώσω κι άλλες ενδειχτικές τιμές.Στο εστιατόριο που φάγαμε,ήπια κόκα κόλα και έκανε 2 ευρώ.Μπύρες είχε πολλών ειδών όλες όμως κάνανε κάτω από τρία ευρώ (2,20-2,40 etc,βλέπεις εδώ λογαριάζουν ακόμα και τα σεντς)Αντίθετα τα μενού ήταν σχετικά ακριβά.Το φτηνότερο έκανε 20 ευρώ και το αμέσως επόμενο 35 ευρώ.Μιλάμε όμως για μια από τις πιο τουριστικές πόλεις της Ευρώπης.Πήγα πολλές φορές στην Μπρυζ.Ίσως επειδή πληρώνω φτηνό εισητήριο.Έχω έκπτωση 50 τοις εκατό με το τραίνο γι οποιδήποτε προορισμό στο Βέλγιο.Είναι ένα από τα προνόμια της τελευταίας μου δουλειάς που εξακολουθώ να έχω.Βλέπεις οι δημόσιοι υπάλληλοι παντού έχουν κάτι παραπάνο ακόμα και όταν βγαίνουν στην σύνταξη.Το λέω και ντρέπομαι λίγο..
Την ταινία που αναφέρεις δεν την έχω υπ΄όψιν μου.Βλέπεις σχεδόν δεν πηγαίνω άλλο πια στην κινηματογραφική λέσχη.Είναι μια απ΄τις καλύτερες του κόσμου με τεράστια συλλογή ταινιών.Έχουν όλες τις ταινίες του Αγγελόπουλου και μερικές του Κούνδουρου και του Βούλγαρη.Εκεί πρωτοείδα ΤΟΝ ΘΙΑΣΟ (είχα κυριολεκτικά ενθουσιαστεί!),ΤΟΝ ΔΡΑΚΟ και το ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ.Έβλεπα πολλές ταινίες γιατί το εισητήριο ήταν πολύ φτηνό και οι κύκλοι ταινιών μεγάλων σκηνοθετών ενδιαφέρουσες.Εκεί ανακάλυψα ωρισμένες ταινίες του Μπέργμαν και του Φελίνι.Αλλά και την Μήδεια του Παζολίνι με την μεγάλη μας Μαρία Κάλλας εκεί την είδα.Ακόμα και σήμερα το εισητήριο είναι χαμηλό.Μόλις δύο ευρώ.Και να φανταστείς σε ταινίες του βωβού κινηματογράφου βάζουν ακόμα και πιανίστα!
Τον Φεβρουάριο θα εγκαινιαστούν οι καινούργγες τους σάλες.Είναι μέρος του ΜΠΟΖΑΡ δηλαδή του κτιρίου των Καλών Τεχνών.Σίγουρα θα πάω αν όχι τι άλλο από περιέργεια και ίσως ξαναπάρω τη συνήθεια να πηγαίνω.
Όμολογώ ότι δεν έχω ιδέα για το πως γράφεται ένα μυθιστόρημα.Νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο.Δεν δοκίμασα όμως ποτέ.Νιώθω τέτοιο δέος και τόσο μεγάλο θαυμασμό όταν διαβάζω ένα καλογραμμένο βιβλίο που παραλύω κατά κάποιο τρόπο..και ως εκ τούτου δεν θα τολμούσα να γράψω ούτε μια παράγραφο.
Νομίζω θα απογοητευτείς όταν με δεις.Είμαι μετρίου αναστήματος και φαλακρός..ίσως η επιδερμίδα μου να ήταν λίγο ωραία.Πάντως χα χα οι παλιές μου φωτογραφίες είναι ωραιότερες από τις σημερινές..Να φανταστείς η ανεψιά μου όταν ήταν μικρή -ήμουν ήδη φαλακρός- είδε μια παλιά μου φωτό στα 23 μου.Αντέδρασε λέγοντας στη μητέρα της:Μαμά ο θείος Γιώργος ήταν όμορφος..Αστείο δεν είναι;
Τι ωραίο εγκώμιο που έπλεξες για τους άντρες!!Εγώ νόμιζα ότι οι γυναίκες διατηρούνται καλύτερα.Δες λίγο τη Ζωζώ Σ..που ξεπέρασε στα σίγουρα τα ογδόντα..Μόλις μετά τον πόλεμο ήταν πρωταγωνίστρια σε περιοδεύοντα θίασο και μάλιστα λένε ότι εκδίδονταν κιόλας.Την συνόδευε πάντα η μητέρα της που κανόνιζε τα πάντα.Πάντως βρίσκω ότι είναι ακόμα ωραία..

Δεν μου΄πες που θα πατε αύριο,εύχομαι όμως να περάσετε καλά.

Καλή χρονιά!!

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, η Ζωζώ δεν είναι και το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα γυναίκας, αν και πιστεύω πώς με τις κατάλληλες περιποιήσεις, όλες οι γυναίκες και άνδρες, μπορούν να είναι όμορφοι και ακμαίοι μέχρι και σε μεγάλη ηλικία...Πολλοί παράγοντες παίζουν όμως ρόλο σε αυτό, πχ οι ορμόνες, ο μεταβολισμός, το κάπνισμα κλπ...Κυρίως όμως λένε πώς η καλύτερη μέθοδος είναι το να απασχολείς ο ίδιος τον εαυτό σου..Να διαβάζεις, να πηγαίνεις σινεμά, να κάνεις περιπάτους, να μαθαίνεις νέα πράγματα, νέες τεχνολογίες...Αυτό σε κρατάει σε εγρήγορση, εκτός που σου φτιάχνει τη διάθεση...
Από αυτά που σου έγραψα, δεν παίρνω πίσω ούτε λέξη, να το ξέρεις αυτό...Στο κάτω-κάτω δεν φτάνει μόνον η εξωτερική εμφάνιση για να φτιάξει έναν άνθρωπο...Κάποια στιγμή αναπόφευυκτα, θα πρέπει να μιλήσει, να συζητήσει, να παραθέσει επιχειρήματα...Αν είναι τζούφιος, ως τζούφιο θα τον αντιμετωπίζουν, κι ας είναι και ο ωραιότερος άνθρωπος στον πλανήτη...(Οι Κύπριοι χρησιμοποιούν την λέξη "πέρκαλος" -περικαλλέστατος- που σημαίνει ωραίος αλλά χαζός)
Σχετικά με τον Πάτροκλο, θέλω- δεν θέλω, συγγραφέας δεν είμαι...Την πλάκα μου κάνω, γράφοντάς τον...Ούτε έχω βλέψεις να εκδοθώ...Διάβασα πολύ, έψαξα πολύ, και στην τελική το αποτέλεσμα μου αρέσει, κυρίως επειδή είναι δικό μου...Μόλις τελειώσει, θα αρχίσω κάτι άλλο, το έχω ήδη σκεφτεί, μόνον που αυτή τη φορά θα είναι 100% ιστορικό μυθιστόρημα...
Οι τιμές εδώ, είναι υπερβολικά ακριβές, φίλε μου, σε όλα...Κατέβαινα στην αγορά και έβλεπα τον γαύρο, 5 και 6Ε...Πότε πληρώναμε τον γαύρο, 1700 και 2000 δρχ...Και ο καφές έχει 3.50-4.50...
Την παραμονή και ανήμερα, θα την περάσουμε στο πατρικό μου, με την μητέρα μου...Είναι δύσκολες αυτές οι μέρες γι' αυτήν...Ελπίζω όμως να το ξεπεράσει σύντομα και εύκολα...Εξάλλου δεν φεύγουμε για πάντα...

Υπερμίκης said...

Εγώ νόμιζα ότι και ο Πάτροκλος σου είναι καθαρά ιστορικό μυθιστόρημα.
Απ΄ο,τι καταλαβαίνω σ΄αρέσουν πολύ τα ιστορικά μυθιστορήματα.Κι εγώ διάβασα αρκετά του είδους αλλά για να΄μαι ειλικρινής δεν μ΄αρέσουν και τόσο πολύ.Διάβασα τελευταία τον Αρθούρο και δεν μ΄εκανε μεγάλη εντύπωση.Περίμενα ο συγραφέας να αναφερθεί σε μερικούς από τους γνωστούς ιππότες.Επικεντρώθηκε όμως κυρίως στον Μέλβιν τον μάγο.Αλήθεια την είδες την ταινία του Τζον Μπόρμαν ΕΞΚΑΛΙΜΠΟΥΡ;Μιά από τις καλύτερες που έχουν για θέμα τους ιππότες της σρογγυλής τραπέζης.Διάβασα επίσης το μυθιστόριμα το σχετικό με τους 300 του Λεωνίδα.Δεν θυμάμαι το όνομα του αγγλόφωνου συγγραφέα.Είμαι σίγουρος όμως ότι κατάλαβες για ποιο βιβλίο μιλώ.Άλλωστε πούλησε πολύ στην Έλλάδα.Ε λοιπόν όταν το τέλειωσα είχα την αίσθηση ότι δεν έμαθα απολύτως τίποτα.Πρόσεξα απλά ότι ήταν καλογραμμένο.Πάντως υπήρξαν και φορές που έπληττα διαβάζοντάς το.Έχω την κακή συνήθεια όμως όταν αρχίζω να διαβάσω ένα βιβλίο να το τελειώνω μ΄αρέσει δεν μ΄αρέσει...
Γενικά περνώ καλές στιγμές με τα καλογραμμένα μυθιστορήματα.Τώρα διαβάζω το WORLD WITHOUT END του KEN FOLLETT.Πριν μερικά χρόνια διάβασα ΑΠΝΕΥΣΤΗ ένα άλλο του μυθιστόρημα που διαδραματιζόταν στον μεσαίωνα και ένα από τα θέματά του ήταν η ανέργεση ενός καθεδρικού ναού.Πολύ ωραίο αν και ευκολοδιάβαστο...Τι άλλα είδη βιβλίων διαβάζεις;
Άσχετα με το νόημά της,την βρίσκω ωραία την κυπριακή λέξη πέρκαλος.
Αυτά τα Ν που προσθέτουν οι Κύπριοι στο τέλος των λέξεων βρίσκεις ότι ομορφαίνουν την ελληνική γλώσσα;
Αυτή τη στιγμή θα είσαι στα σίγουρα στο σπίτι της μητέρας σου.
Εύχομαι να περνάτε καλά!
Εμένα με κάλεσε η ανεψιά μου, δεν είχα όμως διάθεση να πάω στη Βαλλωνία.Άλλωστε 35 χιλιόμετρα με το τσουχτερό κρύο που κάνει, δεν είναι και εύκολο πράγμα...

Η ευχή μου;Αγάπη μεταξύ όλων για το 2009!!

Artanis said...

Φίλε @Υπερμίκη, αν η υπόθεση της Ιλιάδας ήταν πραγματική και είχε αποδειχτεί (που δεν έχει, και πιθανότατα συνέβησαν τελείως διαφορετικά πράγματα από αυτά που νομίζουμε ή υποψιάζονται οι αρχαιολόγοι), ο Πάτροκλος να ανήκε στα ιστορικά μυθιστορήματα...Η ιστορία που έγραψα όμως, είναι μια μυθοπλασία, βασισμένη σε έναν αναπόδεικτο μύθο...Ελπίζω να σου αρέσει όταν το διαβάσεις, αλλά να ξεκινήσεις από τις πρώτες-πρώτες αναρτήσεις του ποστ, και όχι κατευθείαν από τα κεφάλαια της ιστορίας...
Τα βιβλία που μου αναφέρεις τα ξέρω, αλλά ειδικά ο μύθος του Αρθούρου, είναι πολύ παλιότερος από τη χριστιανική (γνωστή) εκδοχή του ιερού δισκοπότηρου και την μάχη καλού και κακού...Έχει βαθιές Κελτικές/Ουαλλικές ρίζες, που πολλοί ιστορικοί επιμένουν να αγνοούν, επειδή προτιμούν να απορρίπτουν το "παγανιστικό" παρελθόν αυτής της παράδοσης...
Την υπόθεση του Λεωνίδα και των 300, είναι καλύτερα να την διαβάσεις από τον Ηρόδοτο, για να έχεις την σωστή πληροφόρηση, και όχι από τον Πρεσφιλντ, που βάζει πολλά δικά του μέσα στην ιστορία (προσωπική άποψη), αν και είναι γνωστό οτι "ξεψαχνίζει" τις πηγές (που όμως δεν παραθέτει)...
Βιβλία άλλα, πέρα από μελέτες κλπ, δεν διαβάζω...Τώρα θα αρχίσω να μαζεύω πληροφορίες σχετικά με τους Γραικογάλλους, και θα πάρω στην τσάντα μου, το βιβλίο του Μπέρεσφορντ-Έλλις...Από 'κει θα ψάξω την βιβλιογραφία μου για το επόμενο...
Η λέξη "πέρκαλος", έχει αρχαία ρίζα...Αν θυμάμαι καλά, ο Αρριανός την χρησιμοποίησε στην θηλυκή εκδοχή (περικαλλέστατη, όχι υποτιμητικά) για να χαρακτηρίσει την βασσίλισσα των Αμαζόνων Θαλληστρίδα, που επισκέφτηκε τον Μ.Αλέξανδρο, με σκοπό να τεκνοποιήσει μια κόρη από αυτόν (που δεν συνέβη), αν και πολλοί βιογράφοι του, αμφισβητούν σοβαρά το γεγονός...
Κατά τα άλλα, ετοιμαζόμαστε...
Θα τα πούμε ξανα, σε λίγες μέρες, Υπερμίκη μου, φιλιά...