(Πατήστε το play)
Μην ψάχνετε να βρείτε τί συμβαίνει...Μπορεί απλά να βαρέθηκα να γκρινιάζω, να φωνάζω και να μαλώνω μέσα από το μπλογκ...Όχι όμως οτι δεν μου έρχεται να βάλω τις φωνές για διάφορα ζητήματα, αλλά να, αντιστέκομαι στον πειρασμό...Είπα λοιπόν, μιας και πλησιάζουν οι καλοκαιρινές διακοπές για το Νότιο ημισφαίριο, να αναρτήσω κάτι χαριτωμένο, έρχονται και τα Χριστούγεννα (ετοιμάζω ποστ)...Μην νομίζετε όμως οτι το καλοκαίρι στη ΝΖ και ειδικά στο Νότιο νησί είναι σαν τα Ελληνικά καλοκαίρια, και με αρχίσετε εσείς στην γκρίνια! Κάτι σαν Μαρτο-Απριλο-Μάης μου κάνει ο καιρός εδώ...
Στην Ελλάδα, πάντα πίστευα πώς η άνοιξη και το καλοκαίρι είναι κίτρινα...Άλλος τόπος, αλλη ήπειρος...Κι εδώ υπάρχουν τα κίτρινα των σπάρτων, των λούπινων και των μαργαριτών, αλλά αυτό που απουσιάζει από τα αγριολούλουδα της ΝΖ, είναι το κόκκινο...Παπαρούνες γιοκ...Ό,τι "κυκλοφορεί" από παπαρούνα, είναι κάτι ετήσια υβρίδια που τα αγοράζεις σε σπόρους είτε μικρά φυτά από φυτώρια...Αλλά το ροζ και το μωβ, σε όλες τις αποχρώσεις τους, κατακλύζουν την φύση και τους κήπους, και θέτουν σε δεύτερη μοίρα όλα τα άλλα χρώματα...
Για να πώ την αλήθεια, το ροζ χρώμα πάντα το αντιπαθούσα... Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς τα άλλα κορίτσια θέλανε να το φοράνε και αγοράζανε τετράδια, τσάντες και άλλα αντικείμενα, και με εκνεύριζε το κλισέ "ροζ κοριτσάκια" και "γαλάζια αγοράκια"...Άργησα πολύ να το συμπαθήσω και ούτε όταν είχα μικρες τις κόρες μου, δεν το προτίμησα στα ρούχα τους...(Το προτιμούσαν όμως όλοι οι άλλοι...Είπαμε, το ρημάδι το κλισέ...)Τελικά όμως εξαρτάται από τα ερεθίσματα που έχεις ως παιδί, για να στραφείς προς αγαπημένα χρώματα και να μάθεις να επιλέγεις...
Στη φύση βέβαια, και πέρα από τις χαζομάρες των ανθρώπων, το ροζ είναι πανέμορφο...Και το μωβ, από τις πιο όμορφες αποχρώσεις...Είναι αστείο, αλλά ο άνθρωπος δυσκολεύτηκε πολύ να κατασκευάσει μωβ βαφή ρούχων, καθώς αρχικά όλες οι βαφές προέρχονταν από φυσικές ύλες...Μόνον οι βασιλείς είχαν πρόσβαση στο πορφυρό χρώμα, καθώς τα κοχύλια πορφύρες ψαρεύονταν σε συγκεκριμένες θάλασσες και είναι γνωστή η προσβολή του Αντώνιου, που ανέβασε πορφυρά πανιά στα καράβια του Αιγυπτιακού στόλου, για να κοροϊδέψει τον Οκταβιανό...
Οπου και να πάω λοιπόν αυτές τις μέρες, ακόμα και στον κήπο μου αν κοιτάξω, ροζ και μωβ χρώμα θα βρω...Και γίνεται χαλασμός κόσμου από μέλισσες, ειδικά στο θυμάρι μου, τις λεβάντες και στο φασκόμηλο, ενω τα τριανταφυλλάκια και οι κληματίδες που είχαν δημιουργήσει αψίδες πάνω από τον φράχτη του γείτονα, έβγαλαν τα άντερά τους από λουλούδια...(Τώρα βέβαια μπήκε το καλοκαίρι, και έχουν μαδήσει σχεδόν όλα, όμως άλλα φυτά ανθίζουν στη θέση τους...)Ειλικρινά όμως, αν έχετε μια θεωρία σχετικά με το φασκόμηλό μου, πώς γίνεται να είναι μια μόνη ρίζα και να έχει 2 χρώματα (ροζ και μωβ), πείτε τήν μου για να μου φύγει η απορία...
Κατά τα άλλα, θέλω να ευχηθώ στη φίλη MariaCristy που αποφάσισε να κλείσει το μπλογκ της, να είναι και να περνάει καλά, να είναι ευτυχισμένη και καλή τύχη στη ζωή της ...Επίσης να σας ενημερώσω, οτι πλέον είμαι πολύτεκνη μάνα, καθώς εδώ και 4 μέρες, φιλοξενώ 4 ορφανά σκαντζοχοιράκια βάρους 25 γραμμαρίων το καθένα και έχω γίνει μια χαζομαμά (εκτός οτι σηκώνομαι μέσα στην μαύρη νύχτα για να ετοιμάσω γάλατα και να ταΐσω...). Δυστυχώς δεν αναμένεται να επιβιώσουν όλα, αλλά εγώ θα προσπαθήσω για το καλύτερο...
Σας φιλώ, καλά να περνάτε...
