Friday, October 23, 2009

Φωτορεπορτάζ

...και μια φανταστική διαφήμηση από τη Vodafone NZ!!!


Οι κόρες μου τη λατρεύουν, σκέφτηκα να σας τη δείξω...

Εδώ και αρκετό καιρό λοιπόν, σκεφτόμουν αυτήν την ανάρτηση...Τελικά προηγήθηκε ο Νώντας στη σειρά, καθώς σκεφτόμασταν να τον απελευθερώσουμε την Πέμπτη που μας πέρασε...Αλλά λόγω του οτι ο καιρός ήταν εξαιρετικά άστατος, παρατείναμε λίγο την "φιλοξενία" του, ωστε να περάσει και το τριήμερο αυτό για τους ΝΖηλανδούς, μιας και την Δευτέρα γιορτάζουν την Labour Day, που είναι αντίστοιχη με τη δική μας Πρωτομαγιά...
Με τον Ίωνα λοιπόν, τα πρωινά ειδικά, πάμε βόλτες για περπάτημα, ή τις μέρες που δεν είναι καλός ο καιρός, μένουμε στην πόλη, για καφέ και γρήγορο φαγητό...Αυτό λοιπόν είναι ένα φωτορεπορτάζ από κάποιες από αυτές τις βόλτες, και τις εικόνες από τις απρόσμενες "συναντήσεις" μας, με την φύση, την ομορφιά αλλά και την ασχήμια...
Από την πρώτη επαφή με την θάλασσα εδώ, έψαχνα για το συγκεκριμένο αχινό...Ονομάζεται sand dollar, αλλά τελικά δεν είναι και πολύ εύκολο να βρεις ένα...Στην ακτή βρίσκει κανείς πολλά θραύσματα, αλλά σχεδόν ποτέ ένα ολόκληρο: Εμείς είμασταν εξαιρετικά τυχεροί, μέσα σε ...10 μήνες, βρήκαμε 2! Ένα ζωντανό (φωτό) και ένα καύκαλο, το ζωντανό -φυσικά- το επιστρέψαμε στο περιβάλλον του...Το άλλο βρίσκεται μέσα το αυτοκίνητό μας, εννοείται πώς απαγορεύεται να το αγγίξουμε, από το φόβο μήπως το θρυμματίσουμε στα χέρια μας...Ένα αυγό Ghost shark (elephant fish), ένα είδος ακίνδυνου καρχαρία που αποτελεί εμπορικό είδος για τη ΝΖ, που ξεβράστηκε στο New Brighton...Κάθε Αύγουστο τα θηλυκά του είδους γεννάνε τα αυγά τους στα αμμουδερά βάθη της θάλασσας του Canterbury και τον Απρίλιο μετά την εκκόλαψη, τα υπολείματά τους καταλήγουν στις αμμουδιές του Sumner και του New Brighton...Σε μια Αμερικάνικη ιστοσελίδα, είδα οτι τα πουλάνε σε διάφορους συλλέκτες ως έκθεμα...
Και ερωτώ: Ποιος θα ήθελε ένα ξερό αυγό καρχαρία σε βιτρίνα μέσα στο σπίτι του;
Άλλο τα κοχύλια, άλλο αυτό...Τα απομεινάρια ενός καρχαρία των βυθών, που προφανώς ψαρεύτηκε και πετάχτηκε ως άχρηστος πίσω στο νερό...Είναι κοινή πρακτική ανάμεσα στους Λευκούς ψαράδες να ξαγκιστρώνουν το ψάρι και να μετά χτυπώντας το στο ρύγχος να το πετάνε...Αυτό οδηγεί στον σίγουρο θάνατο του ζώου, αλλά τουλάχιστον κάποια άλλα πλάσματα επωφελούνται, όπως οι γλάροι, διάφορα ψάρια και οι κάβουρες...Κατά φωνή και ένας κάβουρας που το κύμα τον είχε πετάξει στην άμμο...Τον φωτογραφήσαμε και τον αφήσαμε...Δεν είχαμε ξαναδεί κάτι παρόμοιο πάντως...Ενδιαφέρον ζωντανό, με τεράστιο κεφάλι και σχεδόν ασήμαντα πόδια και δαγκάνες...

Κι έλεγα πώς μόνον στην Ελλάδα τις κάνουμε αυτές τις χαζομάρες, τελικά και οι ΝΖηλανδοί δεν πάνε πίσω: Καρφιά πάνω στις λάμπες για να μην κάθονται οι γλάροι (που αποτελούν "αυστηρά προστατευόμενα είδη"), στο τουριστικότατο προάστειο του Sumner...
Ένας λευκοπρόσωπος ερωδιός, αυστηρά προστευόμενο είδος και αυτός, που μετανάστευσε σε μεγάλους αριθμούς κατά την δεκαετία του '50 από την Αυστραλία (όπως και τα χελιδόνια Hirundo Neoxena)...Σίγουρα κάποια κλιματική μεταστροφή προκάλεσε την μετακίνηση τόσο μεγάλων πληθυσμών προς την ΝΖ, αλλά με τον Ίωνα ακόμα το ψάχνουμε στο νετ...
Χιλιάδες αχιβάδες ξεβρασμένες στην νότια ακτή του New Brighton, μετά από σφοδρή κακοκαιρία...Οι γλάροι και οι oystercatchers σίγουρα επωφελήθηκαν από το γεγονός...
Βοθρολύμματα από τον ελλειπή βιολογικό καθαρισμό της πόλης, κατά μήκος της ακτής, την ώρα που πολλοί κάνουν ναυταθλήματα, ενώ Ασιατικής -κυρίως- και Μαορί καταγωγής κάτοικοι, συλλέγουν όστρακοειδή για το καθημερινό φαγητό τους...Όλες αυτές οι βρωμιές καταλήγουν κυρίως στο Sumner και τις νότιες ακτές του Canterbury, αλλά αναμένεται να διορθωθεί η κατάσταση τον χειμώνα του 2010, δηλαδή σε ένα χρόνο από τώρα, όταν θα κατασκευαστεί αγωγός μήκους 3 χλμ που θα αδειάζει τα λύματα μακριά από τις ακτές, μέσα στον ωκεανό...
Η γραφειοκρατία και οι δικαιολογίες για άσχημες συνθήκες εργασίας και κακό καιρό, δεν είναι μόνον Ελληνικό φαινόμενο...Από χρόνο σε χρόνο μεταθέτουν τις ημερομηνίες έναρξης του έργου, καθώς "παν προσωρινό και μόνιμο"... Από τους ΝΖηλανδούς πάντως θα περίμενα κάτι καλύτερο από αυτήν τη λύση...Από την ασχήμια των ανθρώπων στην ομορφιά της φύσης: όταν περάσαμε για το Godley heads ήταν μόνη της...Όταν μετά από μισή ώρα ξαναπεράσαμε κατεβαίνοντας, είχε κιόλας 2 μωρά...Σταθήκαμε απέναντί της άφωνοι κι εκείνη μας κοίταζε στα μάτια χωρίς να μετακινηθεί από τα μωρά της, μετά σκαρφαλώσαμε τον όχτο δίπλα στο μονοπάτι για να μην την ενοχλήσουμε και την προσπεράσαμε...Το μεγαλείο της ζωής...Στην πόλη, συνήθως λίγο πριν γυρίσουμε σπίτι για να μαγειρέψω για τις μικρές που επιστρέφουν από το σχολείο τους. Σούσι για δυο, σολωμός για τον Ίωνα και κοτόπουλο teriyaki για μένα...Το πιο υγιεινό fast food της πόλης, και πολύ προσιτό...
VaD μου, είναι πεντανόστιμο, μην το φοβάσαι καθόλου...
(Μόνον μακριά από προϊόντα με τόνο: υπάρχει μποϋκοτάζ σε ισχύ...)Μια πρώτη προσπάθεια να φωτογραφήσω ένα από τα πετράδια μου...Κανονικά θέλει καθρέφτη από κάτω, αλλά εγώ χρησιμοποίησα το γραφείο μου...Κάποια στιγμή θα φωτογραφήσω όλες τις πολύτιμες πέτρες μου και θα σας τις δείξω, αυτή εδώ είναι ένας μπλε χαλαζίας, 11 καρατίων, σε κοπή μπριγιάν...Μπορεί να είναι μια σχετικά φθηνή πέτρα, όμως εγώ την βρίσκω πανέμορφη...Κι έχω πολλές σαν αυτή :)Και εγώ...

Α, και άλλαξα φόντο στο μπλογκ...Μην τρομάξετε με τα γαλαζοπράσινα ;)
Καλό Σ/Κ σε όλους, σας φιλώ...

79 comments:

Hfaistiwnas said...

Καλημέρα!!!!
Τι μου κάνεις;;; Ελπίζω καλά!
Τέλειες οι φωτό!
Το αυγό που είδα βασικά αν το ήθελε κάποιος θα το ήθελα για το περίεργο σχήμα του.. Εγώ πάντως όχι! λολολολ!
Ο ερωδιός όμορφος!
Και η μητέρα προβατίνα σε μια σημαντική στιγμή... και τα μικρά της πανεμορφα!!!
χαχαχαχα! Ε την επόμενη βάλε και λίγο πρόσωπο! :)
Καλό ΣΚ!

koptoraptou said...

Τι να πρωτοθαυμάσεις;
Τον αχινό;
Τον καρχαρία;
Την κουλαμάρα των Νεοζηλανδών με τα σκατουλάκια πάνω στις λάμπες; (Σκέψου να μην ήταν και προστατεύομενο είδος...)
Ή το σούσι;
Τα φιλιά μου γλυκιά μου και να περνάς καλά, όπως τώρα!

kostaslogh said...

αυτά τα ωραία θα με συντροφεύουν το βροχερό (δυστυχώς)τριήμερο
καλό σαβατοκύριακο!

logia said...

A νά'σαι καλά όμορφη βολτίτσα έκανα, σαν να με πήρες απ' το χέρι...

φιλί από Αθήνα

Anonimi said...

Πολύ ωραία η βόλτα σας. Τώρα που εμείς κλεινόμαστε μέσα με ζεστή σοκολάτα τα βράδια, θα περιμένουμε με αγωνία να βλέπουμε λιακάδες και βόλτες στην εξοχή και τη θάλασσα.
Αυτό με τους καρχαρίες είναι μεγάλη ασυδοσία. Η πρακτική είναι να τους παγιδεύουν, να κόβουν την ουρά και το πτερύγιο που είναι αυτό που πουλιέται και τρώγεται και να πετάνε τον καρχαρία ζωντανό στη θάλασσα. Στην Σκωτία απαγορεύτηκε πρόσφατα γιατί είναι πολύ βάρβαρη πρακτική (http://news.bbc.co.uk/1/hi/scotland/8300897.stm) αλλά δυστυχώς οι Ιάπωνες οι οποίοι είναι πρώτοι στις σούπες από φτερό καρχαρία τους εξουτερεώνουν μαζικά. Ο καρχαρίας χωρίς το φτερό του δεν μπορεί να κολυμπήσει και πεθαίνει από πείνα ή τον τρώνε άλλα ψάρια.
Με συγχωρείς, λίγο "μαύρο" το σχόλιο, αλλά όσο περισσότεροι γνωρίζουν τι συμβαίνει, τόσο πιο πιθανό είναι να σταματήσει.
Καλό Σ/Κ

ritsmas said...

Να φτιάξεις ένα ομορφο λευκωμα με τέτοιες φωτο και με το καλό να τις εκδόσεις. Θα είναι πρωτοτυπες γιατί θα προέρχονται από έναν μη επαγγελματία , αλλα με πολυ μεράκι. Και πιστευω ότι πρεπει να γράψεις ενα μικρό ταξιδωτικοεμπειρικό βιωματικό της ζωης σου σ αυτή τη μακρυνή, υπέροχη, να υποθέσω, χώρα
φιλια πολλά από Αθήνα, την πόλη των θεών και των ανθρώπων

Ευρύνοος said...

Αυτό είναι φωτορεπορτάζ..

όπως πάντα προσεγμένες και ενημερωτικές εικόνες..

καλησπέρα σας..

VaD said...

Σούσι;Ωμό ψάρι;Αφού επιμένεις,κάποτε θα το δοκιμάσω:)
Εγραψες και φωτογράφισες τόσα ωραία,εμένα μούμεινε ο "όχτος",ούτε ο ΑΠΟΥΡΩ νά ήσουνα:)))

Καλή σας μερα,καλό Σαββατοκύριακο...

Και λοιπόν;E allora? said...

Είχα μαζέψει κι εγώ μικρή ένα καύκαλο αυτού του αχινού (όχι Ελλάδα.Ρουφάω όλες τις πληροφορίες σου.....
Μου άνοιξες την όρεξη με το σούσι...είναι και 10 το πρωί εδώ :p

Καλό σ/κ

Artanis said...

@Ηφαιστιωνάκι μου, είμαι πολύ καλά, σ' ευχαριστώ...Εσύ πώς είσαι;
Μην περιμένεις να δεις φωτό μου, απλά δεν υπάρχει περίπτωση :)
Καλό Σ/Κ να έχεις, σε φιλώ...

Artanis said...

@koptoraptou μου, σ' ευχαριστώ πολύ :)))))
Καλά να περνάς κι εσύ, καλό Σ/Κ να έχεις...

Artanis said...

@kostaslogh μου, βροχή εχετε;
Κάνε υπομονή, θα περάσει:)
Φιλιά πολλά από ΝΖ...

Artanis said...

@logia μου, μάλλον θα σου κάνω κι άλλη τέτοια βόλτα στο επόμενο ποστ..."Ψήνομαι"...
Σε φιλώ, καλό Σ/Κ να έχεις...

Artanis said...

Φίλη @Aνώνυμη, ασυδοσία με την φύση έχουν όλοι, όχι μόνον οι Ιάπωνες (αν και κάποιες από τις πιο κραυγαλέες υποθέσεις, τους αφορούν αποκλειστικά)...
Σχετικά με την συγκεκριμένη φωτό, αν μιλούσαμε για Μαορί ή για Ασιάτες ψαράδες, να είσαι σίγουρη οτι τον καρχαρία θα τον έτρωγαν, δεν θα τον πέταγαν αφού πρώτα τον τραυμάτιζαν θανάσιμα...
Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν αντιλαμβανόμαστε την χρησιμότητά τους παρά μόνον όταν είναι πολύ αργά: αυτό συμβάινει και με τους καρχαρίες...Μας έχουν μάθει να τους φοβόμαστε αντί να τους σεβόμαστε και να τους εξαλείφουμε αντί να τους διατηρούμε...
Η ιστορία του εγωϊστικού ανθρώπινου είδους...
Να είσαι καλά, καλό Σ/Κ να έχεις...

Artanis said...

@ritsmas μου, σ΄ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, αλλά πολύ αμφιβάλλω να συμβεί ποτέ...
Σε φιλώ, νά 'σαι καλά...

Artanis said...

@Ευρύνοέ μου, σ'΄ευχαριστώ πολύ...
Φιλιά πολλά από ΝΖ...

Artanis said...

@VaD μου, για χαρη σου αντί για "όχτος" από ΄δω και πέρα, θα γράφω "πρανή" ;-Ρ
Ωραίο το σούσι, μ' αρέσειειειειει...
Καλό Σ/Κ και σε σένα, καλημερούδια...

Hfaistiwnas said...

Καλά είμαι και εγώ! Ετοιμάζομαι για μίνι διακοπές στα πατρικά :)
Το ξέρω βρε ότι δεν θα έβαζες! Και καλά θα κάνεις! χαχαχαχα! Πλάκα κάνω! :) Ασε και μην ξέρει κανένας βουντού! λολολολολ!

Καλό ΣΚ!

Artanis said...

Καλή μου @Και λοιπόν;E allora?,
πού τον μάζεψες τον αχινό; Δεν βρίσκεις πώς είναι πολύ ωραίος;
Καλή σου μέρα, εμείς τώρα έχουμε 9.57 το βράδυ...

Απο-τυχη-μενη said...

Υπέροχο ταξίδι μας πήγες.
Ελπίζω να είστε καλά εκεί.
Καλη μέρα

αμμοδύτης said...

Τόννος, όπως ξέρεις σερβίρεται σε Ιαπωνία και Ευρώπη, ενώ υποτίθεται στην Αμερική επιτρέπεται μόνο ο μη απαγορευμένος, αλλά δεν ορκίζομαι.

Δεν ξέρω τι τα κάνετε τα sand dollars, αλλά πεταλίδες ή πατελίδες, θυμάμαι να τρώω πιτσιρικάς, χωρίς λεμόνι (που να βρεις λεμόνι στην θάλασσα)

Ωραία η μπλέ πέτρα...

Νερένια said...

Μμμμ, πολύ θα 'θελα να 'μουν σ' εκείνη την παραλία με τις αχιβάδες που ξέβρασε το κύμα. Θα μάζευα κάμποσες, είναι η μανία μου τα κοχύλια κάθε λογής - για το αυγό του καρχαρία πάντως δε θα το προτιμούσα ούτε κι εγώ.

Εσείς το Νώντα, εμείς την ...Ασπασία. Βγαίνουμε προχθές διάλειμμα στο σχολείο και τι να δούμε! Μια μικρή χελωνίτσα που είχε ξεστρατίσει από τον κηπάκο του σχολείου και προχωρούσε με τα μικρά ασταθή βηματάκια της στο προαύλιο. Τα πιτσιρίκια ενθουσιάστηκαν τόσο που αν δεν προλάβαινα θα την είχαν σκάσει την κακομοιρούλα. Τη βαφτίσαμε, τη βάλαμε πίσω στα χορταράκια κι εχτές τη βρήκαμε να βολτάρει σ' ένα άλλο παρτέρι. Να δούμε πόσο θα κάτσει στα μέρη μας.

Καλό Σ/Κ να έχετε!

Δέσποινα said...

Μου άρεσε πολύ αυτό το φωτορεπορτάζ! Ειδικά, την φωτογραφία του ερωδιού την θαύμασα!
Και η διαφήμιση μου άρεσε! Είναι πολύ πρωτότυπη!!!

Roadartist said...

Artanis μου άλλος θεός υπάρχει εκεί?? Ή ιδέα μου είναι?? χεχεχεχε φιλάκια :)

ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΟΥΤΗΣ said...

Πραγματικά, ξεκουράζομαι με τις αναρτίσεις σου.

Και μαθαίνω.

Μόνο που την τελευταία φωτογραφία θα την ήθελα λίγο πιο... "αποκαλυπτική", παρακάλώ...

χαχα

Ας είναι...


Καλή Κυριακή να έχεις.

Κώστας
vloutis.blogspot.com
vloutis.wordpress.com
facebook.com/kostasvloutis
twiter.com/kostasvloutis

katrine said...

Καλησπέρα Αρτάνις μου ,φαντάζομαι πως μόλις στρώσει για τα καλά ο καιρός εκεί,δε θα μαζεύεσαι:)) Τι καλά:))
Μπλε χαλαζίας, από τα πιο αγαπημένα πετράδια. Λάμπει ακόμη και πάνω στο γραφείο!!!
Φιλιά γλυκά να είστε καλά και καλό ΣΚ

Λασπολογος said...

χαίρομαι ιδιαίτερα για την πολύ ωραία διαφήμιση της Voda που ανέβασες...

το πιασες το υπονοούμενο;;;;;

Venus said...

Τι όμορφες φωτογραφίες!!!!! Ζηλεύω ,ζηλεύω ,ζηλεύω. Και έχεις μοναδικό ταλέντο στην περιγραφή.
Αυτό που ερωτεύτηκα είναι το πετράδι σου.

Συνέχισε να μας κάνεις πιο όμορφες τις βόλτες μας στο χαρούμενο μπλογκάκι σου.
Φιλιά πολλά από την βροχερή πατρίδα.

George said...

είναι φανταστικά και το κείμενο και οι φωτογραφίες. Το απολήθωμα απο το αυγό του καρχαρία πάντως είναι εξαιρετικό. Βέβαια και ο αχινός και ο πεταμένος καρχαρίας είναι υπέροχα. Τι να αναφέρω. Γιατί το πετράδι σου δεν είναι?? Και αυτό υπέροχο Ακόμα και εσένα που δεν φαίνεσαι βρήκα υπέροχη φωτό. :)
Να περνάτε όμορφα.

Mediterranean kiwi said...

aftes oi voltes pou kanete einai politimes, propantos to teleftaio eurema sas me ta dio mora

orea pernate, orea pername ki emeis pou vlepoume ta meri sas

Thalassenia said...

Αν εμφανιστώ ποτέ εκεί θα γνωρίζω τόσα ενδιαφέροντα πράγματα..
Να είσαι καλά που μας ταξιδεύεις.

Η πέτρα πολύ ωραία και θα μου άρεσε δαχτυλίδι δεμένη με ασήμι.

Artanis said...

Φίλη @Απο-τυχη-μενη, καλωσόρισες στο μπλογκ και ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο...
Είμαστε πολύ καλά, αλλά όπως είναι επόμενο η σκέψη μας γυρνάει συχνά στην Ελλάδα...
Καλή Κυριακή να έχεις, σύντομα θα σε επισκεφτώ...

Artanis said...

@Αμμοδύτη μου, δεν τα τρώνε εδώ αυτά, πεταλίδες και τέτοια, αλλά δεν παίρνω και όρκο...Τα sand dollar πάντως δεν έχουν σάρκα, είναι πλακουτσωτά ζώα...
Σχετικά με τον τόνο: τον βρίσκεις παντού εδώ, αλλά εμείς δεν τον τρώμε...Τους σολωμούς τους καλλιεργούν εδώ, όπως εμείς στην Ελλάδα εκτρέφουμε τις τσιπούρες...
Καλό σου βράδυ, σε φιλώ...

Artanis said...

@Νερένια μου, μήπως να την έπαιρνες αυτήν την χελώνα, να την πας σε κανένα πολύ πράσινο μέρος, να βρει την ησυχία της και να περάσει και τον χειμώνα;
Στο λέω αυτό επειδή σύντομα θα πρέπει να πέσει σε χειμέρια νάρκη και ο χώρος του προαύλιου, δεν είναι και ο καλύτερος για ένα τέτοιο ζώο...
"Εξαφάνισέ" την, για να σωθεί...
Καλό σου βράδυ...

Artanis said...

@Hfaistiwnaκι μου, καλά να περάσεις...Και να βγάλεις και πολλές φωτό...
Φιλιά πολλα κι από μένα...

Artanis said...

Φίλη @Δέσποινα, χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτό...
Καλό σου βράδυ, σε φιλώ...

Artanis said...

@Roadartist μου, οι ίδιοι θεοί και οι ίδιοι άνθρωποι υπάρχουν παντού...
Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν ξέρω, αυτό είναι ένα ζήτημα που σηκώνει πολλή συζήτηση...
Καλησπέρα από ΝΖ...

saltatempo said...

Τύφλα να έχει η Μάγια Τσόκλη πατρίδα.
Η φωτο και η αφηγήσεις στην κυριολεξία μας περνούν από το χέρι……
Καλο Σ/Κ από την βροχερή και φθινοπωρινή Αθήνα.

Δημήτρης

Artanis said...

@ΚΩΣΤΑ ΒΛΟΥΤΗ μου, δεν θα δείξω κάτι άλλο από μένα, λυπάμαι :)
Αυτό αρκεί, για ένα μπλογκ που μέχρι τώρα δεν έδειχνε και δεν έγραφε τίποτα συγκεκριμμένο για μένα και την οικογένειά μου...
Οι φωτό απλά αποδεικνύουν οτι είμαι ...υπάρκτό άτομο, αντίθετα από ό,τι συμβαίνει στα περισσότερα μπλογκ...
Καλό βράδυ να έχεις, φιλιά πολλά από ΝΖ...

Artanis said...

@katrine μου, προσπάθώ να βρω τις κατάλληλες συνθήκες να φωτογραφήσω και τις υπόλοιπες πέτρες...
θα έρθει πάντως επόμενο ποστ με πολλά πετράδια...
Φιλιά πολλά, καλή Κυρικαή να έχεις...

Artanis said...

@Λασπολόγε μου, γίνε πιο σαφής, επειδή δεν κατάλαβα τίποτα, ειλικρινά...
Φιλιά στην Κατερίνα, καλή Κυριακή νά 'χετε...

Artanis said...

@Venus μου, αλήθεια πιστεύεις πώς έχω χαρούμενο μπλογκ ;-)
Την πέτρα αυτήν, κι εγώ απλά την λατρεύω...Είναι η πρώτη μεγάλη πέτρα που αγόρασα, οπότε έχω ένα ψώνιο παραπάνω, μαζί της (:-)
Σε φιλώ, καλή Κυριακή να έχεις...

Artanis said...

Αχα,χα,χα,χα @George, όλα υπέροχα λοιπόν...
Κι εσύ το ίδιο, οφείλω να σου πω...
Καλό βραδάκι να έχεις, φιλιά πολλά κι από μένα...

Artanis said...

Φίλη @Mediterranean kiwi, να βλέπαμε και λίγη Κρήτη, κάπου-κάπου, θα ήταν ακόμα καλύτερα...
Αλλά τί να γίνει...Περνάει γοργά ο χρόνος πάντως :)
Καλή Κυριακή να έχεις, φιλιά...

Artanis said...

@Thalassenia μου, η πέτρα είναι 11 καράτια, υπερβολικά μεγάλη για δαχτυλίδι (όχι οτι δεν μπαίνει όμως!!!)
Χρώμα που έχει όμως, ε;
Σε φιλώ, καλή Κυριακή να έχεις...

Αγγελικη Ν said...

Artanis, μελέτησα κυριολεκτικά το φωτορεπορτάζ σου! Όλα μου κίνησαν το ενδιαφέρον! Με μάγεψε η γέννηση!

Για τις φωτογραφίες των πετραδιών έχω βασανιστεί ώρες! Τράβηξα φωτογραφίες με φως ημέρας, με φλας, με προβολείς, με αλουμινόχαρτα, αλλά αποτέλεσμα καλό δεν είχα. Τελικά από ότι διάβασα (και με βοήθησε η Ξανθή σε ένα σχόλιό της) χρειάζεται διάχυτος φωτισμός.
Για να τον πετύχεις πρέπει να αγοράσεις ένα soft box ή να το φτιάξεις, κόβοντας «παράθυρα» σε ένα χαρτόκουτο και κολλώντας, διακριτικά, ριζόχαρτα. Στην συνέχεια φωτίζεις εξωτερικά με λάμπες ή με δυνατό φλας και έχεις καλές φωτογραφίες.
Το πετράδι είναι μαγικό!!! Τι φως που έχει! Τι χρώμα!

kalitexnis said...

ωραίο το "βιολογικο" σου και οχι μόνο μπλογκ!.... συγχαρητήρια!

Artanis said...

@saltatempo μου, σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια :)
Σε φιλώ, καλή Κυριακή και σε σένα...

Artanis said...

@Αγγελικη Ν μου, κι εμένα με "τάραξε" αυτό το ζήτημα...Με τα κοσμήματα είναι αλλιώς...
Θα ακολουθήσω την πολίτιμη συμβουλή σου, σ' ευχαριστώ πολύ...
Σε φιλώ, καλημέρα...

Artanis said...

Φίλε @Καλλιτέχνη, καλωσόρισες στο μπλογκ και σ΄ευχαριστώ πολύ για ευγενικό σχόλιο...
Καλά να περνάς, καλή Κυριακή να έχεις...

houlk said...

Τώρα αν σου πω ότι από όόόόόλη την ανάρτησή σου, εγώ ζηλεψα εκείνο το φαστφουντάδικο, θα με πεις πολύ κοιλιόδουλη;
;D
Καλή Κυριακή και πολλά πολλά φιλιά.

Άθεος said...

…και τα φάγατε εκείνα τα σάντουιτς…
Όχι θα τα αφήνανε…!
Ωραίο το ντοκιμαντέρ σου Artanis
Και την άλλη φορά ανταπόκριση από… το βυθό!
Μόνο στο βυθό δεν μας πήγες!
Φιλιά από Αθήνα!

Thalassenia said...

Τώρα πρόσεξα την αλλαγή στο... πως το λένε, Template?
Ωραίο χρώμα στο δικό μας χειμωνιάτικο τοπίο.
Φιλιά.

nikiplos said...

πολύ όμορφες φωτογραφίες και περιγραφές Αρτάνις μας...

Πράγματι ενδιαφέροντα τα πλάσματα της θάλασσας... Τόσο για τον κάβουρα όσο και για τον περίεργο πράγματι αχινό...

Να λοιπόν που κόντρα στην αισθητική και με γνώμονα την ευκολία γιατί που να καθαρίζεις τώρα..., βάζουμε βελόνες για να διώχνουμε τους γλάρους - περιστέρια... ας είναι...

Για τα λύμματα το αφήνω ασχολίαστο...

Σε φιλώ!

Vassilis said...

Α! ώστε με Fuji τραβάς αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες:)
Καλή εβδομάδα!

Anonimi said...

Μμμμ, ωραίο το γαλάζιο λουκ. Με γεια!

Σταλαγματιά said...

εκπληκτική η διαφήμιση αλλα οι φωτογραφίες είναι μοναδικές

Φιλιά πολλά πολλά
Αναστασία

Artanis said...

@houlk μου, κι εγώ είχα κάποιους ενδοιασμούς αρχικά για αυτό το είδος φαγητού, αλλά τελικά υπάρχει τόσο μεγάλη ποικιλία υλικών και γεύσεων ωστε ο καθένας μπορεί να βρει κάτι που θα του αρέσει...
(την άλλη φορά θα σου δείξω Κινέζικο...)
Σε φιλώ, καλό βραδάκι να έχεις και καλή βδομάδα αύριο...

Artanis said...

@Άθεε, λες να αλλάξω επάγγελμα;
Μπαααααα, έχει άλλους αξεπέραστους ο κλάδος της φωτογραφίας και των ντοκυμαντέρ :)
Σε φιλώ, καλή βδομάδα να έχεις...

Artanis said...

@Thalassenia μου, προσπαθώ κι εγώ να το συνηθίσω, είναι πολύ καινούριο αυτό το πρασινομπλέ...
Χαριτωμένο είναι πάντως...
Σε φιλώ, καλό σου βράδυ και καλή βδομάδα να έχεις..

Artanis said...

@Νικιπλέ μου, χαίρομαι που σου άρεσε το ποστ, παρόλο που είχε πολλά μπερδεμένα θέματα και φωτό...
Καλά να περνάς, φιλιά πολλά στο φθινοπωρινό Παρίσι...
Και καλή βδομάδα αύριο...

Artanis said...

@Βασίλη μου, αυτήν έχουμε τώρα, επειδή πιο πριν είχαμε μια Sony η οποία ξαφνικά, στα χέρια των παιδιών κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής τους, έπαθε μπλακάουτ...Το αστείο είναι οτι κι εκείνη δουλεύει τώρα, αλλά δεν την χρησιμοποιούμε...
Τεσπά, καλούτσικες βγαίνουν οι φωτό...
Φιλιά πολλά στην Άσπά και τις κοράκλες, καλή εβδομάδα να έχετε...

Artanis said...

Φίλη @Anonimi, κι εγώ προσπαθώ να το συνηθίσω το μπλογκ με αυτά τα χρώματα, είναι πολύ καινούριο και για μένα...
Ευχαριστώ για τις ευχές, καλό βραδάκι να έχεις...

Artanis said...

@Σταλαγματιά/Αναστασία μου, μου πήρε λίγο χρόνο μέχρι να συνειδητοποιήσω οτι ήσουν εσύ...
Αλλά ΟΚ, μια χαρά ;)
Πολλά φιλιά κι από μένα, καλό σου βραδάκι και καλή βδομάδα αύριο...

big mama said...

Πάντως το πράσινο δε το εγκατέλειψες εντελώς;-)
Τι τυχερή που είσαι αφού με μια βόλτα σου μπορείς να δεις όλα αυτά τα όμορφα και όχι τόσο όμορφα πράγματα! Σας θαυμάζω που εκμεταλλευόσαστε την ευκαιρία που έχετε, να ζείτε τόσο διαφορετικά από ότι εδώ, στο έπακρο!

Vaggelis said...

άλλη μια όμορφη ξενάγηση για την πανίδα της περιοχής

AlexMil said...

Μου αρέσει ο τρόπος που περιγράφεις τις διάφορες στιγμές σου, με πληροφοριακά στοιχεία άγνωστα αλλά ενδιαφέροντα, με photo δυνατές (όχι καλλιτεχνικές αλλά τεκμηρίωσης).
Μου έκανε για άλλη μια φορά εντύπωση, ο τρόπος που συμπεριφέρονται στο περιβάλλον (με τα λύμματα)
Η συλλογή σου από πολύτιμες πέτρες, ωραίο χόμπι και φαντάζομαι όλες μαζί και με κατάλληλο φωτισμό, να δημιουργούν όμορφες διαθλάσεις και αντανακλάσεις.

καλό βράδυ

magdalini36 said...

...πάντα όμορφα μας ταξιδεύεις με τις εντυπώσεις και τις σκέψεις σου...
Περιμένω ανυπόμονα την ανάρτηση με τους πολύτιμους λίθους:)
Να περνάς όμορφα γλυκιά μου Αρτάνις!:)

ELGRECO said...

Δε ξέρω για ποια φωτογραφία να γράψω, όλες είναι υπέροχες!!!

Artanis said...

Φίλη @big mama, έχουμε πολλές ελεύθερες ώρες το πρωί, επειδή το σχολείο εδώ είναι απογευματινό...
Οπότε το εκμεταλλευόμαστε...
Καλησπέρα από ΝΖ, και φιλιά πολλά...

Artanis said...

Φίλε @Βαγγέλη ένα φωτορεπορτάζ ήταν αυτό, και τίποτα περισσότερο...
Σαν τις δικές σου φωτό....
Σε φιλώ, καλό απόγευμα να έχεις...

Artanis said...

Φίλε @AlexMil, μέσα στην πολυκοσμία του νετ είναι δύσκολο να αποδείξει κάποιος πώς είναι υπαρκτό πρόσωπο, (έστω και ανώνυμο) στους επισκέπτες του μπλογκ του...
ΚΙ εγώ λοιπόν, βάζω φωτό, για να δείξω οτι ...υπάρχω...
Καλό απόγευμα να έχεις, σε φιλώ...

Artanis said...

@magdalini μου, το "μαγειρεύω" το ποστ αυτό, εδώ και καιρό...
Κάποια στιγμή θα "ανέβει"...
Φιλιά πολλά, καλά να περνάτε...

Penelope said...

Εξαιρετικές φωτογραφίες αγαπητή Artanis. Μαγικό δε, το πετράδι όπως λέει και η Αγγελική Ν.
Όσο για τον μεγάλο κάβουρα, με έβαλε σε σκέψεις για καμμιά ωραία καβουροσαλάτα :-))

Bitch said...

Ωραιο το φωτορεπορταζ Artanis!Απο σενα μαθαινουμε κατι αλλο και απο τον εκει τοπο. Σε φιλω.

Artanis said...

@ELGRECO μου, σ' ευχαριστώ πολύ...
Καλά να περνάς κι εσύ, σε φιλώ...

Artanis said...

@Penelope μου τον λυπήθηκα τον φουκαρά τον κάβουρα...
Χαίρομαι που σου άρεσε το πετράδι, ελπίζω να καταφέρω να κατασκευάσω το ειδικό κουτί και να φωτογραφίσω και τα υπόλοιπα...
καλημέρα από ΝΖ, σε φιλώ...

Artanis said...

Καλή μου @Bitch, ό,τι μπορώ κάνω κι εγώ...Γενικού ενδιαφέροντος είναι το μπλογκάκι, οπότε υπάρχει χώρος για όλα...
καλημερούδια από ΝΖ και φιλιά πολλά...

kiki said...

Αχ! Κοχυλάκια! Θάλασσα!!! Ήδη μου λείπει!