Τύφλα να 'χει ο Νικοπολίδης...

Που είναι από την Άρτα, και τον συμπαθώ κιόλας...

Βασικά, ακόμα κι όταν έπαιζα ποδόσφαιρο αν και κορίτσι (στο δημ. σχολείο, πριν από 20τόσα χρόνια δηλαδή), κρατούσα θέση στην επίθεση, όχι στην άμυνα!!! Πόσο μάλλον στα γκολποστ...
Αλλά έπρεπε να με δείτε σήμερα από μια μεριά, που έκανα τη διάσωση του αιώνα, μέσα στο Σταθμό, και με διπλό πλονζον μάλιστα!!! Έ ρε κάτι ποδοσφαιρικά ταλέντα που έχει χάσει η Ελλάδα (και δεν το ήξεραν ούτε και τα ίδια...)
Για να είμαι και πιο σαφής:

Είχα την πρωινή βάρδια στο σταθμό - κλασσικά- και ήταν η μέρα των περιστεροειδών να αλλαχτούν, ν' αλλάξουν οι γλάροι, να πλυθεί ο σταθμός κλπ... Πάω να καθαρίσω τις δεκαοχτούρες (3 μαζί, σε ένα μεγάλο κλουβί, ο φόβος και τρόμος των περιθαλπτών) , και πριν προλάβω να το ασφαλίσω ξανά, μου την έκανε η μία και βρέθηκε στο πάτωμα...Και όχι μόνο μου ξέφυγε, αλλά πήγαινε και προς το δωματιο των αρπακτικών, όπου σε μεγάλα κλουβιά , έχουμε τις γερακίνες... Μια τους ειδικά, πυροβολημένη και ανάπηρη, συχνά -πυκνά, απλώνει τα καλονυχωμένα -πλήν καλλίγραμμα- πόδια της έξω από το πλέγμα, και γραπώνει όποιον περνάει...
"Θα μου την φάει" λέω και 'γω, και μπουκάρησα μέσα, και με διπλή βουτιά, κατάφερα τελικά την διάσωση του χαζοπουλιού, που κάθε άλλο παρά ευγνώμων ήταν... Εντω μεταξύ, δεν είχα προλάβει και να καθαρίσω/σφουγγαρίσω, οπότε έγινα... Με το hibitane την έβγαλα, και το τζιν που φορούσα, μπήκε κατευθείαν στο πλυντήριο, με το που γύρισα σπίτι...

Και μιας και μιλάμε για γήπεδα, τερματοφύλακες και γκολποστ, αυτό εδώ, είναι το γήπεδο του χωριού στα Τζουμέρκα... Από κάτω είναι όχτος 3 μέτρων... Βέβαια θα άξιζε να απορήσω πώς παίζουν ποδόσφαιρο, αν όντως έπαιζαν κάπου-κάπου... Όλοι οι άντρες όμως, τέτοια εποχή, ασχολούνται με το κυνήγι... Δεν ξέρουν όμως με ποιον έχουνε μπλέξει... Με λένε Αρτάνις εμένα...

Ο καιρός στις Γκρόπες, στο νομό Τρικάλων, καθώς πηγαιναμε προς Μεσοχώρα κι από 'κει στην Άρτα...Σύννεφα και μουντάδα από τη μία, και ήλιος και καλοκαιρία, από την άλλη έξοδο των σηραγγών, στα Κάψαλα/Αθαμάνιο...

Παρασκευή πρωί, σε δασικό δρόμο, πάνω από το χωριό... Στο βάθος οι κορυφές των βουνών...
Μέσα σε ένα από τα ρεματάκια, που κατεβαίνουν προς την Γκούρα...

Οι γαλοπούλες και οι κότες της παπαδιάς... Επί ένα 5λεπτο τις κυνηγούσα να τις απαθανατίσω... Νομίζανε πώς μέσα στο κοτέτσι θα ήταν ασφαλείς... Αμ δε...

Σήμερα δεν έχει συνταγή...Θα βγει πολύ μεγάλο το ποστ...Την άλλη Κυριακή, όμως, έκπληξη από τα Άγραφα...

Read More