Πολιτισμός και επιστήμη vs Marius I

Δεν ξέρω αν το πήρατε είδηση, εγώ το έμαθα σχετικά γρήγορα, αν και άργησα να αναρτήσω: Στην Δανία λοιπόν, την δυτική, ανεπτυγμένη, πολιτισμένη και οικολογικά ωριμασμένη Δανία, ο ζωολογικός κήπος της πρωτεύουσας, αποφάσισε να θανατώσει μια αρσενική καμηλοπάρδαλη 18μηνών, επειδή λέει  τα γονίδια του συγκεκριμένου ζώου, εκπροσωπούνταν ήδη στη φύση (σ.σ στον ζωολογικό κήπο της Κοπεγχάγης εννοεί) και γι αυτό το λόγο, η ύπαρξη του ζώου εκεί, θεωρούνταν περιττή! 

Καθώς λοιπόν συμμετείχαν -κατά τους ισχυρισμούς τους- σε ένα πρόγραμμα για τον γονιδιακό έλεγχο των καμηλοπαρδάλεων, και παρά τις διαμαρτυρίες, την συγκέντρωση υπογραφών κατά της θανάτωσης του ζώου, αλλά και τις προσφορές ενός Αγγλικού και ενός Σουηδικού ζωολογικού κήπου να αναλάβουν τον νεαρό Marius I, η εκτέλεση του ζώου προχώρησε κανονικά, και μάλιστα ενώπιον εκατοντάδων επισκεπτών του κήπου, ανάμεσα στους οποίους και δεκάδες παιδιά όλων των ηλικιών...

Αφού λοιπόν πυροβόλησαν το νεαρό ζώο, τον διαμέλισαν μπροστά στο κοινό, άνοιξαν το στομάχι του και έδειξαν στους θεατές το τελευταίο του γεύμα, (το αγαπημένο του κρίθινο ψωμί) και μετά τον έριξαν στα λιοντάρια του κήπου, να φάνε λίγο άγριο κρέας -που λένε-, μιας κι αυτά μέσα σε κλωβούς ζούνε, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον...

Και έχουμε και λέμε, ξεκινώντας βασικά από το όνομα του ζώου: Marius I, σαν να λέμε, υπήρχε κι άλλο στον κήπο, και πράγματι, υπήρχε και 2η αρσενική καμηλοπάρδαλη, αδελφός της πρώτης, και με το όνομα "Marius II"! Θα μου πείτε, σημαίνει κάτι που τα δυο ζώα είχαν το ίδιο όνομα; Μα και βέβαια σημαίνει: Τί δύο, τί ένα, Μάριους και το ένα, Μάριους και το άλλο, όχι ας πούμε, Μάριους και Αλμπέρτους, Μάριους και Μπέρτραμ, Ράσμους, Φρέντρικ ή Ματτίας, αλλά Μάριους και Μάριους (ο οποίος 2ος Μάριους, κινδυνεύει και αυτός με παρόμοια τύχη...)

Έλλειψη φαντασίας στην ονοματοδοσία; Χαζομάρα; Προμελέτη; Όλα αυτά μαζί; Διόλου απίθανο!...

Και συνεχίζουμε με τις άλλες πιθανες λύσεις του ζητήματος που προέκυψε με τα κοινά γονίδια των αδελφών Μάριους: Τί θα μπορούσε να γίνει ώστε να αποφευχθεί η επονείδιστη ενδογαμία; 

Ας πούμε, να τον μεταφέρουν σε άλλο ζωολογικό κήπο, που θα ήταν πιο χρήσιμος (πρακτική που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες από ΑΛΛΟΥΣ ζωολογικούς κήπους); Τον ζητήσανε επισήμως από Αγγλία και Σουηδία, αλλά δεν πήρανε ποτέ απάντηση, οι υπεύθυνοι των πάρκων αυτών.

Και στείρωση του ζώου, γιατί δεν έγινε άραγε; Μα επειδή κατα τους ισχυρισμούς των υπευθύνων (του ζωολογικού κήπου) θα ήταν πολύ σκληρή πρακτική, (οπότε σκέφτηκαν οτι θα ήταν προτιμότερο να τον ξεφορτωθούν μια και καλή, να μην τους πιάνει και χώρο...)

Όπερ και εγένετο: στο όνομα της επιστήμης, και της μοναδικότητας του Ζωολογικού κήπου τους (ανοίξτε και διαβάστε το πρότελευταίο λινκ, κάτω από το ποστ), τον σκότωσαν μπροστά σε κοινό, στο οποίο υπήρχαν ανάμεσα και πολλά παιδιά, που παρακολούθησαν όλη τη διαδικασία, και είδαν ακόμα και το τάισμα των λιονταριών και των τίγρεων με το κρέας της καμηλοπάρδαλης...

Ποιο σεβασμό θα έχουν άραγε τα παιδάκια αυτά, όταν μεγαλώσουν, προς τα ζώα, και τους ανθρώπους, εφόσον ένα τόσο μεγάλο, όμορφο, φιλικό και απολύτως υγιές, εξωτικό ζώο, θανατώθηκε και τεμαχίστηκε μπροστά τους;

Ποια να είναι άραγε  η εντύπωση που αποκόμισαν από την όλη παρουσίαση της σφαγής, με κεντρικό άξονα το επιχείρημα του γονιδιακού ελέγχου και του υπερπληθυσμού των καμηλοπαρδάλεων (του ζωολογικού κήπου);

Είναι γνωστό οτι οι κατασυρροή δολοφόνοι ξεκινάνε την καριέρα τους σκοτώνοντας και διαμελίζοντας ζώα, πριν προχωρήσουν στις δολοφονίες ανθρώπων, σκεφτείτε τώρα ένα μικρό που βλέπει μια ζωντανή καμηλοπάρδαλη 3 μέτρων να καταρρέει σκοτωμένη μπροστά του, το σώμα της να ανοίγεται με κοφτερά χασαπομάχαιρα το αίμα της να κυλάει σκούρο μαύρο στο βρώμικο τσιμέντο και οι σάρκες της να αχνίζουν, στον χειμώνα της Κοπεγχάγης; 
Πόσες πιθανότητες υπάρχουν αυτό το μικρό, αύριο μεθαύριο, να πιάσει την γάτα του ή τον σκύλο του, και να θελήσει να την ανοίξει, όπως οι επιστήμονες που με το δικαίωμα της επιστημοσύνης τους, ξεκοίλιασαν την καμηλοπάρδαλη;

ΚΙ αν αντιμεθαύριο αυτό το ίδιο μικρό μεγαλώνοντας, θελήσει να ξεπαστρέψει την μάνα του και τον πατέρα του, αφού βεβαίως υπάρχουν 5.5 εκατομύρρια Δανοί εκεί έξω οπότε τα γονίδια τους εκπροσωπούνται στον γενικό πληθυσμό (πράγμα που δεν με χαλάει αναγκαστικά, αρκεί το πρωην πιτσιρίκι και νυν serial killer να κάτσει στην χώρα του και να μην την κάνει για νοτιότερα!)

Στην άγρια φύση θεωρείται οτι ζουν περίπου 82.600 καμηλοπαρδάλεις από 9 είδη, αντίστοιχα σε διάφορους ζωολογικούς κήπους σε όλο το κόσμο, "φιλοξενούνται" 1.124 ζώα, μπορούμε να πούμε λοιπόν οτι ο συνολικός παγκόσμιος πληθυσμός των καμηλοπαρδάλεων ανέρχεται χοντρικά στα 83.800 άτομα...Εμένα πάντως δεν μου φαίνονται πολλές, ειδικά αν αναλογιστούμε τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης και τους θηρευτές, που αντιμετωπίζουν οι ελεύθερες καμηλοπαρδάλεις...

Τα γονίδια λοιπόν, είναι εκείνα που "καταδίκασαν τον νεαρό Μάριους, που είχε την ατυχία να βρεθεί στον πιο σημαντικό ζωολογικό κήπο μιας δυτικής, ευαισθητοποιημένης οικολογικά, Δανίας, που μετέδωσε όλη τη διαδικασία της σφαγής του, μέσω live streaming!

Την οποία Δανία, όσοι ξέρουμε και ενδιαφερόμαστε να μαθαίνουμε, γνωρίζουμε επίσης οτι επιτρέπει την ετήσια μαζική σφαγή των δελφινιών στα νησιά Φερόες, για χάρην του εθίμου, επειδή ας πούμε, οι καημενούληδες οι νεαροί νησιώτες, δεν έχουν πρόσβαση στα 22 εκατομμύρια των γουρουνιών που εκτρέφει και εμπορεύεται ετησίως η χώρα τους, και το μοναδικό κρεατάκι που (θέλουν να ) τρώνε, είναι το μαύρο κρεατάκι και το λαρδί των φαλαινών πιλότων (Globicephala melaena), για να αποδείξουν και πόσο άντρες είναι!

Κάθε χρόνο γίνονται διαδικτυακές συλλογές υπογραφών να σταματήσει αυτό το βάρβαρο έθιμο, αλλά το αυτάκι τους δεν ιδρώνει... (αν είστε ενήλικοι και αντέχετε, δείτε το παρακάτω βίντεο) 

Έτσι είναι τα προηγμένα και πολιτιστικά υπερήφανα κράτη, δεν καταλαβαίνουν από υποδείξεις και κάνουν πάντα αυτό που θέλουν, δλδ όλα τα άλλα κράτη πλην ημών, επειδή δεν γίνεται αλλιώς, είναι παγκοσμίως γνωστόν οτι εμείς οι υπανάπτυκτοι Έλληνες, συγκεντρώνουμε όλα τα κουσούρια πάνω μας, και πάντα "πρέπει" να παίρνουμε το "καλό" παράδειγμα και να κάνουμε ό,τι μας πουν -οι άλλοι!

Βεβαίως (κι εσείς με το δίκιο σας) θα μου πείτε, δεν υπάρχει κάτι άλλο να ασχοληθώ στο μπλογκ; Η Δανία με μάρανε, και η καμηλοπάρδαλή της; Ε λοιπόν ναι, αγαπητοί αναγνώστες, με απασχολούν πολύ όλες οι χώρες, μαζί και η Ελλάδα, η οποία βιώνει κι εκείνο το ανικανοποίητο της Δανίας του Νότου, μεταξύ μας όμως, χαίρομαι που δεν γίναμε: Τις συμπαθώ τις καμηλοπαρδάλεις, και τα δελφίνια, ρε γαμώτο!
Ξέρω πώς οι απόψεις διίστανται, και πώς ακούγονται πολλές φωνές που καταδικάζουν ή υποστηρίζουν την επιλογή του Ζωολογικού κήπου να σκοτώσει την καμηλοπάρδαλη...Στα Ελληνικά λινκ μάλιστα, οι σχολιαστές, αναφέρουν με θαυμασμό τα επιτεύγματα της Δανίας, και άρα το θέσφατο της απόφασης (ειλικρινά, διαβάστε το τελευταίο λινκ του ποστ, και θα δείτε οτι δεν γράφω μόνον εγώ "κακίες"), καθώς και την απορία γιατί δεν υπάρχουν τέτοιες αντιδράσεις για άλλα θέματα, πχ για τους πρόσφυγες, τα άρρωστα και υποσιτισμένα παιδάκια της Αφρικής, ή την φτώχια της Ελλάδας (κι εγώ αναρωτιέμαι, αλλά για μένα είναι απολύτως λογικό να αντιδράω και στη θανάτωση της καμηλοπάρδαλης!), αλλά τελικά έχω καταλήξει οτι όλοι αυτοί που γκρινιάζουν και ενοχλούνται από οτιδήποτε δεν τους συμφέρει ή δεν καταλαβαίνουν, είναι ακριβώς εκείνοι που δεν κάνουν απολύτως τίποτα και για κανέναν πέρα από τον εαυτό τους, οπότε είναι ανάξιοι αναφοράς!

Αλήθεια, εσείς συμπαθείτε κανέναν, ή έχετε γίνει τελείως ανθρωποφάγοι;

Υπάρχουν λινκ για όλες τις αναφορές, τόσο μέσα στο κείμενο (υπογραμμισμένες προτάσεις κλπ), όσο και κάτω από το ποστ, ρίξτε μια ματιά, η γνώση είναι δύναμη! 

http://en.wikipedia.org/wiki/Marius_(giraffe)
http://www.thepetitionsite.com/528/607/193/save-marius-the-giraffe-from-the-bolt-gun-now/

http://www.mirror.co.uk/news/world-news/marius-giraffe-butchered-front-children-3129390
http://www.thetimes.co.uk/tto/news/world/europe/article4000403.ece
http://www.greenfudge.org/2014/02/11/copenhagen-zoo-killed-a-young-giraffe-for-you-deal-with-it/
http://www.timeslive.co.za/scitech/2014/02/10/danes-defend-killing-of-marius-the-baby-giraffe
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/10/copenhagen-zoo-death-threats-marius-giraffe
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/09/marius-giraffe-killed-copenhagen-zoo-protests
http://www.tanea.gr/news/world/article/5084269/dania-ektelesh-kamhlopardalhs-se-zwologiko-khpo/
http://www.tanea.gr/news/world/article/5084788/sok-kai-apeiles-meta-thn-ektelesh-ths-kamhlopardalhs/
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/12/second-giraffe-marius-risk-denmark-zoo
http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/feb/10/giraffe-killed-fuss-human-beings-animals-marius
http://uk.zoo.dk/VisitZoo.aspx
http://www.theguardian.com/world/2014/jan/27/scandinavian-miracle-brutal-truth-denmark-norway-sweden

Read More

Ταξίδι στην Ήπειρο (2ο μέρος)

Για το σημερινό ποστ, αποφάσισα να συνεχίσω με φωτογραφίες από το ταξίδι μας στην Ήπειρο, το οποίο δυστυχώς ήταν πολύ σύντομο, αλλά ευελπιστώ πως θα καταφέρουμε να ξαναπάμε, μέχρι το τέλος του μήνα...Ακολουθούν οι φωτογραφίες, μαζί με σύντομες, επεξηγηματικές λεζάντες.

Φ1: Στα Στουρναρέικα, λίγο πριν αρχίσουν τα τούνελ, με πρώτο το τούνελ της Γκρόπας, που είναι και το πιο πρόσφατο από άποψη κατασκευής...

Φ2: Ο δρόμος από Άρτα προς το Βουλγαρέλι, με φόντο τα συννεφιασμένα Τζουμέρκα...

Φ3: Ένα ερειπωμένο αρχοντόσπιτο, στο χωριό Κυψέλη (φωτό μέσα από το αμάξι)

Φ4: Κι όμως, πριν από μερικά χρόνια, μόλις το 2008, το ίδιο σπίτι, με λίγη δουλειά, θα μπορούσε να κατοικηθεί...

Φ5: Ο διατηρητέος νερόμυλος στο μονοπάτι προς την Γκούρα...

Φ6: Μποστάνι με απίθανη ποικιλία λαχανικών, κάτω από τον ξενώνα μας...Τα πάντα είχε μέσα...(Θέλω κι εγώ να κάνω τέτοιο μποστάνι -πρασίνισα από την ζήλια μου!)

Φ7-8: Η άγρια φύση πανταχού παρούσα...Στην πρώτη φωτό μια κοινή τοιχόσαυρα podacris muralis, με κοιτάει που την παραφυλάω να την φωτογραφίσω...Τελικά μόνον σε αυτήν την πόζα κατάφερα να την βγάλω: Ήταν πολύ ντροπαλή...Στην 2η φωτό, μια σαύρα της Ρούμελης, που λιάζεται πάνω σε σωρό από ξύλα...

Φ9-10: Μια ωραία μπλε μεταλλική αρσενική λιβελούλη, πολύ κοινό είδος στην Ελλάδα...

Φ11: 2 κοτρώνες που στηρίζονται η μία στην άλλη με τη βοήθεια 2 πολύ μικρότερων πετρών που σφήνωσαν ανάμεσά τους...

Φ12-13: Τμήμα υδραγωγείου που κατασκευάστηκε στην περιοχή του Καταρράκτη Άρτας, από Ηπειρώτες μάστορες, πιθανόν πριν από το 1730...Ο δρόμος οδηγεί στο μοναστήρι της Αγ. Αικατερίνης...

Φ14: Και μια κατσικούλα, που χαϊδευτικά την ονομάσαμε Μπουμπού...Ανήκε σε ένα κοπάδι, που είχε καταλάβει τον δρόμο...Με χίλιες δυο μανούβρες καταφέραμε να περάσουμε με το αμάξι, δεν ξεκουνιόντουσαν με τίποτα...Από 'κει βγήκε η εκφραση "κατσικώθηκα"...Ήταν όμως μια γλύκα, το ζωντανό!

Αυτά τα λίγα, καλό μήνα και καλό Σ/Κ να έχετε! 

Read More

Μάτζικα ντε Σπελ

Έτσι με φωνάζει ένας φίλος μου στο ΦΒ, ο Φοίβος, από την ώρα που ποστάρησα ένα φίδι και μια νυχτερίδα (και εσχάτως και ένα αρκετά σπάνιο μαύρο σκαθάρι), που κατά τύχη, βρέθηκαν στο δρόμο μου...Κι όμως είναι απλές καθαρές συμπτώσεις που τα συνάντησα, απλώς τα είδα, την κρίσιμη στιγμή που κινδύνευαν, ε, και έβαλα -ως συνηθίζω- το χεράκι μου!

Το μεν φιδάκι, ήταν μία σαϊτούλα, που είχε την ατυχή έμπνευση να διασχίσει τον λαχανόκηπο μιας φίλης, η οποία έχει και 2 πολύ επιθετικές γάτες...Κι εγώ, που εκείνη την ώρα μαζί με τον Ίωνα καθόμασταν στο μπαλκόνι της, είδα τις κινήσεις των γατιών, και ενώ αρχικά σκέφτηκα οτι ίσως είχαν βρει κανέναν κρεμμυδοφάγο, ή στην χειρότερη περίπτωση έναν αβλέφαρο (που γενικά διαφέυγει εύκολα), μετά παρατήρησα οτι ανάμεσα στα χορτάρια και τα φυτώρια ντοματιάς, υψώθηκε ένα πρασινόγκριζο κεφαλάκι, και έτρεξα να βοηθήσω...

Έδιωξα λοιπόν τις γάτες, έπιασα το φίδι μαλακά  από το λαιμό και την κοιλιά, το φωτογράφησα και το μετέφερα σε ασφαλές σημείο, για να ηρεμήσει και να φύγει μετά, με την ησυχία του...Εννοείται οτι το έπιασα  μόνον και μόνον επειδή κινδύνευε, και φυσικά, επειδή ήξερα οτι είναι εντελώς ακίνδυνο...

Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρέπει να πλησιάζουμε φίδια σε απόσταση μικρότερη των 3 μέτρων, και να ξέρετε οτι σχεδόν όλα τα φίδια και ερπετά που ζουν στην Ελλάδα, είναι αυστηρά προστατευόμενα, με Προεδρικό διάταγμα. Και επειδή η άγνοια και ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός των ζώων και δύσκολα καταπολεμούνται τα στερεότυπα, ανατρέξτε στην καταπληκτική ιστοσελίδα της Ελληνικής Ερπετοπανίδας, για πληροφορίες, σχετικά με όλα τα ερπετά και αμφίβια της Ελλάδας... 

http://www.herpetofauna.gr/

Και μετά, ήρθε (ημερολογιακά) το μαύρο σκαθάρι...Και ήταν μεγάλο...Το βρήκα στην βεράντα, να κάθεται πάνω σε μία από τις καρέκλες...Άγνωστο πώς προσγειώθηκε εκεί πάνω, ψάχνοντας τα Ευρωπαϊκά είδη μεγάλων σκαθαριών, ανακάλυψα οτι το είδος του, θεωρείται απειλούμενο...Ήταν ένα θηλυκό Cerambyx cerdo...

http://en.wikipedia.org/wiki/Cerambyx_cerdo

Ήταν πολύ εντυπωσιακό από άποψη μεγέθους και εμφάνισης, ενώ όταν προσπάθησα να το πιάσω για να το απομακρύνω, άρχισε να βγάζει ένα ήχο που έμοιαζε με σιγανό, στριγκό νιαούρισμα...Τελικά το μετέφερα στα νυχτολούλουδα που έχω στα μπροστινά παρτέρια, και από ΄κει και πέρα, ελπίζω να τα κατάφερε...

Και τέλος (προς το παρόν), πριν από μερικές μέρες, εκεί που περπατούσα ωραία και καλά σε κεντρικό πεζόδρομο του Βόλου, ανάμεσα σε πολύ κόσμο, έπεσε μπροστά στα πόδια μου, ένα μωρό πιπιστρέλλα! Φυσικά οργανώσαμε ολόκληρη αποστολή να βρούμε κουτί για να την μεταφέρουμε (σ' αυτό βοήθησαν τα παιδιά στην Μινέρβα), και σπεύσαμε να συλλέξουμε πληροφορίες για το πώς θα το βοηθούσαμε καλύτερα...Η Μέλπω και ο Σταύρος έδωσαν και πάλι τα φώτα τους, και τώρα φιλοξενούμε το πιπιστρελλάκι που μόλις άνοιξε τα μάτια του, και το ταΐζουμε γάλα ΕΒΟΛ και κιμά, και ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρει να φύγει σε μερικές μέρες...

http://en.wikipedia.org/wiki/Common_pipistrelle

Τελικά μου αρέσει το παρατσούκλι που μου έδωσε ο φίλος μου, αλλά όχι τόσο πολύ ωστε να αντικαταστήσω το Αρτάνις :) Και τώρα κλείνω το ποστ, για να πάω να ταΐσω το νυχτεριδάκι...Ακόμα δεν του έχω βρει όνομα...Έχετε καμιά ιδέα πώς να το πω;

ΥΓ: Ένας εκνευριστικός μεταλλικός ήχος, που ακούγεται στο βιντεάκι, είναι ο γάτος Τζίμης που παίζει στο πάτωμα με μια μεταλλική μπίλια...Επίσης ακούγεται και η φωνή του Ίωνα, που ρωτάει για τον θόρυβο αυτό (βασικά τράβηξα 5 βιντεάκια, αλλά επειδή αυτό είναι το συντομότερο -ενώ τα άλλα είναι τρίλεπτα- διάλεξα να ανεβάσω το συγκεκριμένο)... Αν αυτό το επίμονο "τράκα-τρούκα" σας ενοχλεί, κλείστε τον ήχο, και δείτε μόνον την εικόνα :)

Read More

Πεταλούδες της Ελλάδας

Λοιπόν έχουν περάσει αρκετές μέρες από την τελευταία ανάρτηση, οπότε είναι ο καιρός του να αλλάξω το ποστ (σίγουρα το Ελληνικό παραδοσιακό Πάσχα είναι πολύ ενδιαφέρον, αλλά νισάφι πια με τα κοκορέτσια...Και η συνταγή του Χαϊμέ θα αργήσει, εντωμεταξύ θα έρθει διπλή/εύκολη Ινδική συνταγή, στο επόμενο ποστ -ήδη τώρα που ποστάρω τις φωτό, την ετοιμάζω για να την παρουσιάσω...)

Όπως ίσως δεν ξέρετε, στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί 3.351 είδη λεπιδόπτερων, ορισμένα υποείδη μάλιστα, συναντούνται αποκλειστικά και μόνον στη χώρα μας...Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες που περιλαμβάνουν επιστημονικές και φωτογραφικές καταγραφές των ειδών, και μακράν η καλύτερη, είναι η ιστοσελίδα της ομάδας των Ελληνικών πεταλούδων και νυχτοπεταλούδων, ή αλλιώς όπως λέγεται, The Greek butterflies and moths team, την οποία χρησιμοποιώ κι εγώ...

Σε ένα υγιές περιβάλλον, οι πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες αποτελούν ένα κοινό και πολύ όμορφο θέαμα...Δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της εξοχής, ακόμα και μέσα στο κέντρο της πόλης, μπορεί να δει κάποιος πεταλούδες, ορισμένα είδη είναι πιο φιλικά στο αστικό περιβάλλον, όπως πχ το είδος Vanessa atalanta, οι άσπρες πεταλούδες Pieris, και οι καφέ/κεραμιδί Polygonia egea...

Αυτές οι τελευταίες, οι Polygonia egea, αποτελούν πολύ κοινό είδος στην περιοχή του Βόλου, υποθέτω όμως και αλλού στην Ελλάδα...

Φυσικά, στους λουλουδότοπους, όπως πχ στην εξοχή και στις ακτές, αλλά και στους λόφους γύρω από τον Βόλο που βρίσκονται κάτω απο ειδικό καθεστώς λόγω αρχαιολογικών ευρημάτων, όπως πχ η Γορίτσα και η Επισκοπή, οι πεταλούδες κάνουν γιορτή, την άνοιξη, οπότε και η φύση είναι ολάνθιστη: οι παρακάτω φωτό τραβήχτηκαν σε διάφορα σημεία της Γορίτσας, αλλά το σημείο με τα περισσότερα είδη που είδα εγώ, ήταν το πλάτωμα της αρχαίας αγοράς, στο μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή, με τις 3 από τις 4 αρχαίες λαξευμένες δεξαμενές νερού και της εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής, στα θεμέλια της οποίας έχει ενσωματωθεί η 4η αρχαία δεξαμενή, της ανώνυμης -μέχρις στιγμής- αρχαίας πόλης που ήταν χτισμένη με το Ιπποδάμειο σύστημα, πάνω στον ασβεστολιθικό λόφο...

Εκεί, δεκάδες πεταλούδες, πετούσαν τριγύρω, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τις φωτογραφίσω όλες από κοντινή απόσταση, ενώ άλλες απογειώνονταν αμέσως μόλις τις πλησίαζα...Αλλά βεβαίως η δουλειά τους δεν ήταν να μου ποζάρουν, κι εγώ φυσικά αν ήθελα /ή αν μπορούσα να διαθέσω τον χρόνο που χρειάζεται για να τραβήξω καλές κοντινές φωτό, θα έπρεπε να είμαι κατάλληλα προετοιμασμένη, όπως πχ, να έχω καλύτερη και μεγαλύτερη φωτογραφική μηχανή, με τηλεφακούς και τρίποδα (που δεν έχω).
Η πεταλούδα των δύο παραπάνω φωτό, όταν πετούσε, έμοιαζε με πορτοκαλιά φλόγα που μεταπηδούσε από λουλούδι σε λουλούδι, με μεγάλη ταχύτητα...Τελικά, την πέτυχα με διπλωμένα τα φτερά- δεν ήθελα να τη διώξω από το φυτό που είχε καθήσει, επειδή εντωμεταξύ ψιλόβρεχε και εκεί ήταν σχετικά ασφαλής από την βροχή, οπότε αρκέστηκα στην εξωτερική πλευρά των πορτοκαλιών της φτερών- κάτι είναι κι αυτο! 

Θα μου πείτε, σε τί μπορεί να χρησιμεύσει αυτή η γνώση: Προφανώς σε τίποτα...Είναι απλώς μια ωραία ενασχόληση για εκείνους που ενδιαφέρονται, και θα ήθελαν να μάθουν στα παιδιά τους την αξία της βιοποικιλότητας...Θυμάμαι οτι ήρθα σε ρήξη μια φορά με την συντάκτρια ενός πόστ, σχετικό με ένα συγκεκριμένο είδος πεταλούδας, που στα χαλαρά δημοτικά σχολεία κάποιας χώρας του εξωτερικού (δεν αναφερόταν σε ποια χώρα, υπολογίζω όμως οτι επρόκειτο για τις ΗΠΑ), την χρησιμοποιούν στα εργαστήριά τους, για να δείξουν στα παιδιά τον κύκλο της ζωής της... Ενδιαφέρον μάθημα τα έντομα (κατά τη γνώμη μου), αλλά εντελώς άχρηστο, για το δύσκολο Ελληνικό σύστημα παιδείας... 

Έτσι λοιπόν, εκ των πραγμάτων, τα λεπιδόπτερα και τα λοιπά έντομα και κάθε λογής ζουζούνια, ενδιαφέρουν ελάχιστους ανθρώπους, μάλλον ακριβώς αυτούς τους ίδιους που λόγω των ειδικών γνώσεών τους και των διαφορετικών ενδιαφερόντων τους, είχαν περιθωριοποιηθεί κάποτε στο σχολείο και αντιμετωπίζονταν από τους υπόλοιπους ως "περίεργα όντα", μιας και ως γνωστόν, οι συμπεριφορές των παιδιών διαμορφώνονται  κυρίως κατά τα τελευταία χρόνια του δημοτικού, και τα πρώτα του γυμνασίου. 

Ο Ίωνας μου έλεγε τις προάλλες, πόσο μεγάλη εντύπωση του έκανε ένα αγόρι της 4ης τάξης του δημοτικού, που ήξερε όλα τα αρπακτικά πουλιά της Ελλάδας, και του είπε υπερήφανο, οτι θέλει να γίνει περιβαλλοντολόγος... Μακάρι να το αφήσουν το παιδί, να ακολουθήσει το παιδικό του όνειρο!

(Στις παρακάτω φωτό, ένας Μαχάωνας)

Για παράδειγμα, ελάχιστοι ξέρουν οτι πολλά από τα επιστημονικά ονόματα των πεταλούδων πχ του γένους Papilionidae, έχουν αντληθεί από την αρχαία Ελληνική μυθολογία και τον Ομηρικό κύκλο: Ο Μαχάωνας και ο Ποδαλείριος είναι 2 πεταλούδες με αρκετές ομοιότητες, πολύ κοινές στην Ελλάδα, που ζουν 6-8 μέρες (λόγω του μεγάλου μεγέθους τους γίνονται θήραμα πολλών πουλιών), και που παραδοσιακά, το κοινό Ελληνικό τους όνομα, είναι "οι Γιατροί"... 

Φέτος λοιπόν, είδα μόνον ένα ζευγάρι Μαχάωνες, αλλά εντόπισα άπειρους Ποδαλείριους, ακόμα και μέσα στο κέντρο της πόλης, στις 2 φωτό που ακολουθούν, μια πεταλούδα του είδους, τρέφεται πάνω σε μια πασχαλιά στην γειτονιά μου...

Και οι νυχτοπεταλούδες όμως, δεν πάνε πίσω, από ποικιλία και ομορφιά, και μάλιστα αποτελούν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των λεπιδόπτερων της χώρας! Τα βράδια που ανάβουμε το φως της βεράντας, μαζεύονται πολλές, οι περισσότερες από αυτές είναι σε κίτρινες και μπεζ αποχρώσεις, με λεπτεπίλεπτα σχέδια στα φτερά τους, χωρίς όμως να ξεχνάμε οτι ανάμεσα στα είδη των νυχτοπεταλούδων που συναντούμε στην Ελλάδα, περιλαμβάνεται και η γιγαντιαία Saturnia pyri, ένα κουκούλι της οποίας, εντόπισα μέσα στο Παυσίλυπο, στο κέντρο της Καρδίτσας ...
Στις παρακάτω φωτό (εκτός από το κουκούλι της Σατούρνιας), μπορείτε να δείτε μια νυχτοπεταλούδα Idea και μία του είδους Scopula, που είναι πολύ κοινές στην Ελλάδα...Μπορεί να μοιάζουν ίδιες αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετικές...

Συνάντησα πολλές περισσότερες πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες μέσα στους 3.5 μήνες που είμαστε πίσω στην Ελλάδα, αλλά η ανάρτηση θα βγει εκτός ελέγχου, αν συνεχίσω να ποστάρω φωτό... Το επόμενο ποστ, όπως υποσχέθηκα,  θα είναι μαγειρικό...

Καλό Σ/Κ να έχετε, φιλιά!

Read More