Χειροποίητη Μαρμελάδα Φραγκόσυκο

Αγαπητές/οι μπλογκοφίλες και μπλογκοφίλοι, καλησπέρα και πάλι μετά από πολύ καιρό... Διάφορα συνέβησαν από το τελευταίο ποστ του Αρτανις, όμως ήταν καιρός να επιστρέψω, και μάλιστα αποφάσισα να επιστρέψω με συνταγή! Εδώ και 2 χρόνια λοιπόν, φτιάχνω σπιτική μαρμελάδα από φραγκόσυκα, και αποφάσισα να μοιραστώ την συνταγή μου, μιας και υπάρχουν πολλά ώριμα φραγκόσυκα στις φραγκοσυκιές, οπότε μπορείτε να την ξεκινήσετε και αύριο (που λένε)!

Δώστε λοιπόν λίγη προσοχή στη διαδικασία, και είμαι σίγουρη οτι θα σας φανεί πανεύκολη, αν και ο τρόπος που σας δείχνω είναι λίγο σπλάττερ!
ΥΛΙΚΑ
Θα χρειαστείτε περίπου 3 κιλά φραγκόσυκα (υπολογίστε οτι θα σας μείνει περίπου 1.800- 2 κιλά σάρκα - μαζί με τα κουκούτσια)

1 με 1 1/2 κιλό ζάχαρη (εξαρτάται πόσο γλυκιά τη θέλετε )

1 κουτί πηκτίνη -2 φακελάκια, για ένα κιλό μαρμελάδα (το υλικό είναι πολύ υδαρές)

Πολλή υπομονή!

Καταρχήν, βάζουμε τα φραγκόσυκα για 2 μέρες στο νερό, και με τη βοήθεια μιας κουτάλας ανακατεύουμε τακτικά, χωρίς να πληγώσουμε τα φρούτα. Την 3η μέρα χύνουμε το νερό, με τον τρόπο αυτό φεύγουν τα περισσότερα από τα αγκάθια και είναι πιο εύκολο να τα καθαρίσουμε από τα φλούδια. 

Στην περίπτωση των κίτρινων μεγάλων φραγκόσυκων, (-στο Βόλο έχουμε τα μικρά κόκκινα-), μου είπανε το Σεπτέμβριο που πήγα στην Κρήτη, οτι μπορείτε να τα βάλετε για 2 μέρες στο ψυγείο, και να τα καθαρίσετε μετά!

Αφού τα στραγγίσετε και τα ξεπλύνετε, κόβετε τις άκρες και τα καθαρίζετε με έναν αποφλοιωτή , ή ένα κοφτερό μαχαίρι. Αυτό που θα σας μείνει στο τέλος, θα είναι πολλά κόκκινα φλούδια και εντελώς κατακόκκινα χεράκια (και ίσως και λίγα αγκαθάκια -όχι πολλά όμως!)

Βάζουμε τα καθαρισμένα μας φραγκόσυκα μέσα σε μια βαθιά κατσαρόλα και τα βράζουμε όσο να μαλακώσουν αρκετά, μετά τα λιώνουμε με το μπλέντερ και τα αφήνουμε να κρυώσουν, επειδή θα πρέπει να διαχωρίσουμε τη λιωμένη βρασμένη σάρκα από τα χιλιάδες κουκούτσια!

Πέρυσι λοιπόν, που την έφτιαξα για πρώτη φορά, χρησιμοποίησα ένα μύλο λαχανικών, όπου έβαλα μέσα τα βρασμένα φραγκόσυκα ( αλλά δεν μου άρεσε το αποτέλεσμα επειδή μαζί με τη σάρκα περνούσαν και τα κουκούτσια) και μετά ξαναπέρασα το υλικό από σουρωτήρι (διπλός κόπος δηλαδή)!

Φέτος βρήκα 2 ειδών τούλια, ένα με αραιότερο πλέγμα και ένα κλασικό, τα οποία αφού έπλυνα πολύ καλά, τα χρησιμοποίησα διαδοχικά στραγγίζοντας με τα χεράκια μου το υλικό, και πραγματικά δεν πέρασε ούτε κουκούτσι! 

Για να δέσει η συγκεκριμένη μαρμελάδα είναι απαραίτητο να  προσθέσετε πηκτίνη μαζί με τη ζάχαρη, εγώ έβαλα 1 κιλό ζάχαρη και 2 φακελάκια πηκτίνη, να έχετε το νου σας να αγοράσετε την Ελληνική φίρμα, η οποία είναι και φθηνότερη αλλά και πιο αποτελεσματική. 

Επίσης, τα 5 λεπτά βρασμού του υλικού με την πηκτίνη, που δίνουν συνήθως αυτές οι εταιρείες  στις οδηγίες τους, δεν φτάνει για να δέσει η μαρμελάδα, γι αυτό κάντε το πείραμα του κρύου πιάτου: σε ένα κρύο πιάτο ρίχνετε μια γραμμή ζεστή μαρμελάδα και αν "τρέχει", η μαρμελάδα θέλει κι άλλο βράσιμο, αν "στέκεται", είναι έτοιμη να μπει στα βάζα.

Με μια κουτάλα γεμίζουμε τα βαζάκια μας, τα οποία πρέπει να είναι καθαρά, και επίσης αν είναι δυνατόν, να τα έχετε βάλει για 5 λεπτά στο φούρνο στους 170 βαθμούς περίπου, ωστε να είναι ζεστά και να σφραγίσουν καλύτερα, μόλις θα τα γεμίσετε με την μαρμελάδα. Μετά τα αφήνετε αναποδογυρισμένα, να κρυώσουν φυσιολογικά για ένα βράδυ.

Το επόμενο πρωί, είναι έτοιμα να αποθηκευτούν στο ντουλάπι σας, όπου θεωρητικά θα αντέξουν όλο το χειμώνα. Εγώ έβγαλα 5 φουλ βαζάκια των 350 γρ, (στη φωτό βλέπετε μόνο 4, επειδή το ένα κράτησε ο Ίωνας για τον εαυτό του -λατρεύει αυτή τη μαρμελάδα!) Η ετικέτα φυσικά, είναι χειροποίητη κι αυτή :)

Καλή επιτυχία!

Read More

Πανεύκολη "αναποδογυριστή" μηλόπιτα

Πανεύκολη "αναποδογυριστή" μηλόπιτα της μαμάς Ελένης, είναι ο σωστός τίτλος...

Την μηλόπιτα αυτή την έχω φάει σε απίθανες εκδοχές, από τα χέρια της μητέρας μου: άλλοτε την πείραζε που έπρεπε να βάλει μια ολόκληρη μαργαρίνη, και προσπαθούσε να την κάνει πιο ελαφριά (:χάλια), άλλοτε δεν της άρεσε που το ψωμί (κέικ) ήταν λίγο, και έκανε αλχημείες να αυξήσει τις δοσολογίες και να το φουσκώσει περισσότερο (:αποτυχία), άλλοτε της φαινόταν πολλή η ζάχαρη, και την μείωνε (:άνοστη)...

Η πραγματική συνταγή όμως είναι αυτή, και είναι πετυχημένη κάθε φορά, κι αν την φτιάχνετε μια φορά στο 15νθήμερο/ μήνα, όπως την φτιάχνω εγώ, αξίζει να την κάνετε αυτούσια, χωρίς πειραματισμούς...

Υλικά (για ταψάκι διαμέτρου 30 εκ.)

1 μαργαρίνη

3 αυγά

2-3 μεγάλα μήλα, καθαρισμένα και κομμένα σε ροδέλες

2 1/2 κούπες ζάχαρη

1 1/2 κούπες αλεύρι φαρίνα (που φουσκώνει μόνο του)

καρύδια αποφλοιωμένα (όχι τριμμένα) και κανέλα σε σκόνη

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τα μήλα αφαιρώντας την φλούδα, και με το ειδικό εργαλείο βγάζουμε το μέρος του μήλου, που αφορά το κοτσάνι, και τα σπόρια...Κόβουμε τα μήλα σε ροδέλες (περίπου του ενός εκατοστού σε πάχος), και τα αφήνουμε στην άκρη μέχρι να κόψουμε τη μισή μαργαρίνη σε μικρά κομματάκια που θα σκορπίσουμε στο ταψάκι μας...

Πάνω από τα κομματάκια της μαργαρίνης, ρίχνουμε περίπου μισή κούπα ζάχαρη, ανακατεμένη με μισή κουταλιά του γλυκού σκόνη κανέλας, και μετά από πάνω στρώνουμε τις ροδέλες του μήλου, φτιάχνοντας σχήματα, ή με όποιον τρόπο μας αρέσει να τις τοποθετήσουμε (εγώ έφτιαξα το σχήμα που βλέπετε)...

Στα διάκενα των μήλων, βάζουμε κομμάτια καρυδιού, προσέχοντας να μην αφήσουμε κενό σημείο, και από πάνω σκορπίζουμε με το κουτάλι -ωστε να πάει παντού-,  άλλο 1/2 της κούπας ζάχαρη ανακατεμένη με κανέλα, με την παραπάνω δοσολογία...

Στη συνέχεια ετοιμάζουμε το μείγμα της ζύμης της μηλόπιτας ως εξής:

Με το μίξερ ή με το χέρι (ό,τι σας βολεύει, εγώ χρησιμοποίησα μίξερ χειρός), χτυπάμε την υπόλοιπη ζάχαρη (1 1/2 κούπα) μαζί με την υπόλοιπη μαργαρίνη, και μετά προσθέτουμε τα 3 αυγά μας και ανακατεύουμε καλά... 

Στη συνέχεια, προσθέτουμε σιγά -σιγά την 1 1/2 κούπα αλεύρι φαρίνα, ώστε να ενσωματωθεί καλά στην ζύμη...Αν δεν έχετε φαρίνα διαθέσιμη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα οποιοδήποτε κοινό αλεύρι, προσθέτοντας και ένα φακελάκι baking powder, ώστε να φουσκώσει -όπως πρέπει- η ζύμη...

Μετά ρίχνετε το μείγμα της ζύμης στο ταψάκι σας, πάνω από τα στρωμένα μήλα, και με ένα κουτάλι ή μία σπάτουλα, το στρώνετε να πάει παντού...

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' βαθμούς, μέχρι να ροδίσει από πάνω. Τότε βγάζουμε το ταψί από τον φούρνο και φροντίζουμε να αφήσουμε το γλυκό μας να κρυώσει καλά, πριν να το αναποδογυρίσουμε σε πιατέλα...

Είναι πανεύκολη και πεντανόστιμη συνταγή μηλόπιτας, ιδανική για τώρα τον χειμώνα και τις γιορτές, αλλά και για οποιαδήποτε εποχή του χρόνου...Εγώ χρησιμοποίησα μήλα Ζαγορίν για την συνταγή αυτή, αλλά υποθέτω οτι μπορεί να φτιαχτεί με οποιαδήποτε ποικιλία μήλου!
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Read More

Τα αγαθά της γης...

...και η ανταμοιβή των κόπων μας :)

Ήταν μια γεμάτη άνοιξη και καλοκαίρι,  και το φθινόπωρο και ο χειμώνας, θα είναι εξίσου αποδοτικά -ελπίζω! Όπως θα θυμάστε από εκείνο το καλοκαιριάτικο ποστ με της κηπευτικές εργασίες, με τον Ίωνα αφιερώσαμε σχεδόν όλο το Μάιο σε εργασίες διαμόρφωσης μποστανιού...Αρκετά αργοπορημένα βέβαια, αλλά δεν γινόταν αλλιώς, επειδή έπρεπε και να εισαχθώ στο νοσοκομείο για μία επέμβαση που έλυσε άμεσα ένα πρόβλημα υγείας που έφερα μαζί μου από τη ΝΖ-, ευτυχώς όλα πήγαν καλά και για την υγεία μου αλλά και για το μποστάνι, και οι κόποι μας ανταμείφθηκαν πλουσιοπάροχα!

Βασικά ψάχναμε για ντόπιες ποικιλίες, αλλά καθώς αργήσαμε να ξεκινήσουμε, άργησε και η συγκομιδή, τουλάχιστον της ντομάτας! Για του χρόνου όμως είμαστε καλά προετοιμασμένοι: έχουμε ήδη βρει σπόρους και έχουμε κρατήσει δικούς μας, και αναμένουμε η επιτυχία μας να επαναληφθεί... 

Έτσι είναι, ο τόπος είναι ιδανικός και αν προβλεφτούν εξαρχής οι ανάγκες σκίασης/ποτισμάτων, όλα τα προβλήματα του μποστανιού λύνονται, με απλό και φυσικό τρόπο...Εμείς αφήσαμε και τα ζούδια του κήπου στην ησυχία τους, να κάνουν τη δουλειά για την οποία είναι προορισμένα, και όλα πήγαν καλά, με τη βοήθειά τους επίσης! 

Μελιτζάνες! ΟΙ μελιτζάνες μας αντέμειψαν και με το παραπάνω, είχαν καταπληκτική απόδοση, και σίγουρα και του χρόνου θα επιλέξουμε ντόπιες ποικιλίες! Τις μαγειρέψαμε με όλους τους τρόπους, μόνον τουρσί δεν έφτιαξα, επειδή δεν μπορώ να συγκρατηθώ και το τσακίζω όλο, και δεν συμφέρει...Αυτό βέβαια, μπορεί να το ξανασκεφτώ του χρόνου, αλλά για φέτος τουλάχιστον, ησύχασα: Τα περισσότερα από τα καλοκαιρινά λαχανικά μας, έχουν αντικατασταθεί από τα χειμωνιάτικα, μόνον μερικές ρίζες ντοματιές, όλες οι πιπεριές και καναδυο γλυκιές κολοκυθιές που ακόμα δένουν καρπό, έχουν παραμείνει στο μποστάνι...

Αυτές λοιπόν οι γλυκιές κολοκυθιές ήταν απίστευτες φέτος: βασικά φταίω κι εγώ που έσπειρα πολλές, αλλά κι αυτές τρέξανε εκατοντάδες μέτρα μέσα στον κήπο και τον κυκλώσανε από παντού, ανεβήκανε στο γκαράζ, πάνω στις τριανταφυλλιές, στις ελιές, στο κλήμα, στην βεράντα του γείτονα, ακόμα και πάνω στις φασολιές...Και είχαν και τρομερή απόδοση, τα λουλούδια τα κάναμε γεμιστά στο φούρνο και στο τηγάνι, ή παραγεμισμένα με τυρί φέτα και τηγανιτά σε χυλό, όσο για τις κολοκύθες, έ, στη φωτό βλέπετε μια χαρακτηριστική, 82 πόντων (δεν την έχω χρησιμοποιήσει ακόμα, την φυλάω!)

Και η μεγάλη έκπληξη ήταν η πεπονιά: Μόνη της φύτρωσε (την περάσαμε για αγγουριά- ίδιο φύλλο, ίδιο λουλούδι) αλλά μας προέκυψε πεπόνι ο καρπός της, μεγάλη έκπληξη, κράτησα σπόρο κι από αυτήν!

Πήγε καλά λοιπόν, δεν αγοράσαμε καθόλου λαχανικά όλο το καλοκαίρι, μοιράσαμε και πολλά σε φίλους και γνωστούς, οργανώσαμε τραπέζια, κάναμε πικ νικ και το διασκεδάσαμε αφάνταστα!

Και εν πάση περιπτώσει, κάνεις διαφορετικό κουμάντο αν ξέρεις οτι έχεις δικά σου πράγματα...Δεν χρειάζεται να ψάχνεσαι, τα έχεις εύκαιρα ανα πάσα στιγμή, τα ξέρεις και τα εμπιστεύεσαι...

Και φυσικά, έχουμε κάνει προμήθειες και για τον χειμώνα.... Τα ντοματάκια είχαν μεγάλη παραγωγή, τόσο μεγάλη που δεν προλαβαίναμε να τρώμε και να δίνουμε, και τα κάναμε λιαστά με.. τη βοήθεια του φούρνου (επειδή έχουν πολλά σπόρια και δεν ξεραίνονται επαρκώς στον ήλιο), 

ενώ σε συνδυασμό με την επίσης μεγάλη απόδοση της ντομάτας Θεσσαλονίκης, φτιάξαμε σάλτσες απλές και με διάφορες γεύσεις, για όλο το χειμώνα, οι οποίες είναι πεντανόστιμες, και τις τρώνε και τα παιδιά! 

Τώρα μένουν ακόμα πολύ λίγα φυτά, από τα καλοκαιρινά και τα όψιμα, στο μποστάνι...Τα τεζάκια έχουν ξανασκαφτεί και έχουν φυτευτεί λάχανα, κουνουπίδια και μπροκολα, 2 ειδών μαρούλια (κόκκινα και Ιταλικά) και κροκάρι για φρέσκα κρεμμυδάκια... Εντός της επόμενης βδομάδας, θα ξεριζωθούν και όσες ντοματιές και πιπεριές έχουν απομείνει -οι γλυκιές κολοκυθιές θα μείνουν!- εν τω μεταξύ εγώ θα ψάξω για άλλα νεαρά φυτά ή για σπόρους, πχ για μαρούλια butterhead και λαχανάκια Βρυξελλών που λατρεύουμε εγώ κι ο Ίωνας, και ίσως πράσα και αντίδια, θα δείξει από τον χώρο που θα έχουμε στη διάθεσή μας, οπότε οι "αγροτικές εργασίες" είναι ήδη προγραμματισμένες :)

Στο επόμενο, πιθανόν κάποιο θέμα σχετικό με την υπόθεση της μικρής Μαρίας...Προς το παρόν κάνω έρευνα, για σοβαρές πηγές και γνώμες...Ίσως βέβαια και να το καθυστερήσω για τις 19/20 Νοεμβρίου, (παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής κακοποίησης και της παγκόσμιας ημέρας για τα δικαιώματα των παιδιών)... Μέχρι τότε, καλά να περνάτε, και την Κυριακή μην ξεχάσετε να αλλάξετε τα ρολόγια σας: Χειμερινή ώρα οσονούπω (αν και έξω, είναι ακόμα καλοκαίρι, μόλις η 83η Αυγούστου)!
Σας φιλώ

Αρτάνις

Read More

Αρτάνις bostanista :)

Κάθε χρόνο τα τελευταία 4 χρόνια που ήμασταν στη ΝΖ, φτιάχναμε μποστάνι στους κήπους των σπιτιών που νοικιάζαμε...Βασικά ξεκινήσαμε το ...άθλημα, επειδή στο πρώτο σπίτι που πήγαμε, στο Christchurch, βρήκαμε ένα κήπο παρατημένο, κατάξερο και κακάσχημο: με τα κορίτσια σκάψαμε όλο το μέρος, βγάλαμε το πλαστικό που είχαν τοποθετήσει 20 πόντους μέσα στο χώμα (υποτίθεται για να μην βγαίνουν ζιζάνια), και φυτέψαμε πολλά μυρωδικά και λουλούδια...Τις επόμενες 2 χρονιές, καλλιεργήσαμε όλα τα παρτέρια, και φάγαμε ωραίες ντομάτες, πιπεριές και κολοκυθάκια -οι μελιτζάνες απέτυχαν λόγων καιρικών συνθηκών-, αλλά και παντζάρια, κρεμμυδάκια και φράουλες...

Στο Ουέλιγκτον, λόγω έλλειψης χώρου αλλά και των συχνών ισχυρών ανέμων, βάλαμε μόνον crown κολοκυθιές, butterhead μαρούλια, παζί και σπανάκι καθώς και μερικά φυτά Cape gooseberry...

Με το που γυρίσαμε Βόλο, λοιπόν, αποφασίσαμε με τον Ίωνα, να φτιάξουμε κι εδώ το μποστανάκι μας...Στα τέλη Απριλίου, κι ενώ είχαμε ολοκληρώσει τον καθαρισμό του κήπου, που είχε μείνει 4 χρόνια αφρόντιστος, αρχίσαμε να τον διαμορφώνουμε σε παρτέρια και αυλάκια...Και τότε ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή με την κρυμμένη "πανίδα" του κήπου: Οι σκολοπέντρες ήταν πανταχού παρούσες και εγώ είδα τουλάχιστον 3 διαφορετικά είδη, με μεγαλύτερο απ' όλα το είδος Scolopendra cingulata, (το πρώτο που φωτογράφησα, είχε μόλις αρπάξει έναν γυμνοσάλιαγκα, το 2ο και ακόμα μεγαλύτερο, το έπιασα για να το μετακινήσω να μην το χτυπήσω με την τσάπα...)

Και μια νεαρή τρανόσαυρα, που επίσης ζει μέσα στον κήπο...Την έπιασα πολύ προσεκτικά για να μην την τραυματίσω και την άφησα αμέσως μετά τις φωτό...Ευτυχώς, παρά το δραστικό καθάρισμα του κήπου που κάναμε με τον Ίωνα, τα φυτά είναι ακόμα πολλά (ειδικά στις άκρες και μάλιστα εκεί που έχουν βγει οι μεγάλες γλυκιές κολοκυθιές) και έτσι τα έντομα -που αποτελούν την βασική τροφή της- είναι πολλά, και δεν θα έχει πρόβλημα...

Η πανίδα του κήπου είναι εξίσου σημαντική με την χλωρίδα: Γιατί να αγοράζουμε φάρμακα και να επιβαρύνουμε την τροφή μας; Οι σκολοπέντρες, οι σαύρες, τα μαύρα σκαθάρια του εδάφους, είναι σπουδαίοι θηρευτές και προστατεύουν τα φυτά μας... Ας τα αφήσουμε στην ησυχία τους, να κάνουν την δουλειά τους!

Φυσικά, αφού περάσαμε αυτοσχέδιο σύστημα ποτίσματος με σταγόνα ωστε να μην ξοδεύεται το πολύτιμο νερό, τα πρώτα φυτά που βάλαμε στο μποστάνι, ήταν ντοματιές υβρίδια και Ιταλικά τοματίνια ...Μεγάλωσαν και άνθησαν, αλλά ακόμα δεν έχω κάνει το κορφολόγημα (το οποίο πρέπει να γίνει εντός των ημερών, για να ψηλώσουν και να καρπίσουν τα φυτά), αλλά τα τοματίνια έχουν πάρει ήδη μπρος, μιας και ο καιρός είναι ιδανικός!

Έβαλα 6 μελιτζάνες ντόπιων ποικιλιών (Λαγκαδά και Τσακώνικες), και όλες πάνε καλά (φτου φτου!). Ο Ίωνας παραπονιέται οτι βάλαμε λίγα φυτά , αλλά εγώ είμαι ικανοποιημένη και με αυτά!

Και 2 είδη πιπεριών, για σαλάτα και γεμιστά! Και η μητέρα μου μου έδωσε σπόρους από ακόμα 3 είδη, όλα ντόπιες ποικιλίες, τα οποία έσπειρα και περιμένω να φυτρώσουν (άντε να δούμε!)

Έσπειρα και 2 ειδών κολοκυθιές, μαζί με φασόλια, σε κολλητά παρτέρια...Βγήκαν όλα, φύτεψα και μερικούς κατηφέδες για μεγαλύτερη προστασία των φυτών των κολοκυθιών, και τώρα βλέπω και τα πρώτα κολοκυθολούλουδα... Γεμισμένα με τυρί φέτα και βουτηγμένα σε χυλό με λίγο τσίπουρο και τηγανισμένα σε καυτό λάδι μέχρι να ροδίσουν, γίνονται ωραίος καλοκαιρινός μεζές...

Πάνω στον "διάδρομο" από παλιά κεραμίδια, ο άρτι υιοθετημένος γατούλης μας, ο Τζίμης, στην πρώτη του βόλτα στον κήπο μας...

Αυτή ήταν ιδέα του Ίωνα (εγώ δεν συμφωνούσα επειδή γενικά θεωρώ οτι είναι δύσκολη καλλιέργεια), όμως αγόρασα 2 ρίζες αγγουριές, και έθεσα εκείνον υπεύθυνο, για την καλλιέργειά τους. Δύο βδομάδες μετά αγοράσαμε άλλες 2 ρίζες, μόνον που είναι πολύ μικρούλες ακόμα!

Και επιτέλους, μια ντόπια Ελληνική ποικιλία ντομάτας! Ψάχναμε για αρκετό καιρό, τελικά,  βρήκαμε φυτώρια σε κεντρικό γεωπονικό μαγαζί του Βόλου, και αγοράσαμε 6 φυτά...Η διαφορά από τα υβρίδια φαίνεται αμέσως, δια γυμνού οφθαλμού: λεπτότερα φύλλα, διαφορετικό χρώμα... Μένει να δούμε και το φρούτο -και να το γευτούμε, βέβαια!

ΚΙ εκεί που έλεγα οτι τελείωσα με τα φυτέματα, άρχισαν να ξεφυτρώνουν φυτά ντοματιάς, παντού μέσα στον κήπο, και ειδικά στο παρτέρι με τα αγγούρια...Προς το παρόν έχουμε μεταφυτέψει 18 νέα φυτά (10 σε γλαστράκια και 8 στα παρτέρια), και ακόμα βγαίνουν! Σπάμε το κεφάλι μας να καταλάβουμε πώς συνέβη! Εγώ λέω οτι υπήρχαν σπόρια μέσα στα σακιά με χωνεμένη κοπριά που εμπλουτίσαμε το μποστάνι, ο Ίωνας λέει οτι μάλλον τα φυτώρια των αγγουριών, περιείχαν και σπόρους ντομάτας...Όπως και να' χει, γίνεται χαμός από ντοματιές, σκέφτομαι ν' αρχίσω να μοιράζω σε φίλους και γνωστούς, να φυτέψουν ακόμα και σε γλάστρες στο μπαλκόνι τους...

Και ο γάτος μας ο Τζίμης...Κανονικά το όνομά του είναι Gemini, αλλά το κάναμε Τζίμης, και τον φωνάζουμε και Τζιμάκο...Επίσης ακούει και στα ονόματα "Μελιτζανάκι" και "Φαταούλας", ενώ πρόσφατα απόχτησε και επώνυμο: Τζίμης Μπακόπουλος (τρώει τα πάντα εκτός από ψάρι και έχει κάνει μια μικρή μπάκα). Με το που τον φέραμε στο σπίτι, επιτέθηκε στις ψάθινες τσάντες kete με τις ραμμένες πεταλίδες που έφερα μαζί μου από τη ΝΖ, και τώρα τελεί υπο περιορισμό, απαγορεύεται να τις πλησιάσει σε απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων (στις φωτό είναι μαλωμένος- αυτό είναι το σαστισμένο βλέμμα της ενοχής!)

Καλημέρα σε όλους :)

Read More