H Εθνική παραολυμπιακή ομάδα στίβου στο Chch

Αποτελέσματα των Ελλήνων αθλητών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Chch

(το ποστ αυτό θα ανανεώνεται συνέχεια ...)

..........................................................................

Όλα ξεκίνησαν με ένα μέηλ της Ελληνικής πρεσβείας προς την Ελληνική κοινότητα: Η Εθνική ομάδα έρχεται να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που γίνεται στο Christchurch...Όλα τα άλλα μέσα στο μέηλ, πλην αυτής της πληροφορίας, ήτανε λάθος...

Αρχίσαμε να "τρέχουμε", για να οργανώσουμε την άφιξη, να πληροφορήσουμε την κοινότητα, να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες...Εγώ μάλιστα, γνωρίζοντας οτι προλαβαίνω να κάνω αίτηση εθελόντριας στη διοργάνωση -ωστε να βρίσκομαι συνέχεια κοντά στην αποστολή και πάντα σε συνεννόηση με την Ελληνική κοινότητα, έστειλα ένα σύντομο βιογραφικό στην διοργανώτρια αρχή, που όμως δεν απάντησε ποτέ :(, άσχετο...

Τα παιδιά ήρθαν την περασμένη Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου, και από 'κείνη την ώρα, ασχολούμαστε αποκλειστικά με την ομάδα, ώστε να εξυπηρετήσουμε σε ό,τι χρειάζονται και το βασικότερο, να μην αισθάνονται ξένοι σε ξένο τόπο, χωρίς έστω πληροφόρηση για τα τεκταινόμενα και διαρκή ενημέρωση... Μετακινήσεις, αγορές ειδών πρώτης ανάγκης, μεταφορές, επισκέψεις στο ξενοδοχείο τους, είναι μέσα στο καθημερινό πρόγραμμα αρκετών μελών της Ελληνικής κοινότητας, και φυσικά είναι κάτι που το απολαμβάνουμε!

Ο καιρός δυστυχώς δεν μας βοήθησε, όπως και η αυξημένη σεισμική δραστηριότητα των ημερών που πέρασαν μέχρι την ημέρα της παρέλασης/παρουσίασης των ομάδων, στην εκδήλωση της έναρξης των αγώνων, στην πλατεία του Καθεδρικού...Έντονα καιρικά φαινόμενα και ένα σμήνος σεισμών που έπληξε την πόλη στις 21/1, ανησύχησαν τους αθλητές, αλλά είχε προηγηθεί ενημέρωση σχετικά με αυτά τα ζητήματα, οπότε τουλάχιστον ήταν προετοιμασμένοι...

Δυστυχώς η κακοκαιρία συνεχίζεται - αν και σήμερα/τώρα που στήνω το ποστ, ξημερώνει με ήλιο- και ελπίζουμε να σταθεροποιηθεί ο καιρός, επειδή σήμερα είναι μεγάλη μέρα για την Ελληνική ομάδα, με συμμετοχές πολλών αθλητών σε πολλούς τελικούς...

Τα προβλήματα που εξακολουθεί αν έχει η ομάδα αφορούν τη σύνδεση στο ίντερνετ (το ξενοδοχείο τους χρεώνει υπέρογκα ποσά και η επαφή με τις οικογένειές τους είναι απαραίτητη για αυτούς), οι μετακινήσεις από και προς το στάδιο είναι κακο-οργανωμένες και το φαγητό "περίεργο", καθώς μάλιστα δεν υπάρχει μεσημεριανό γεύμα, αλλά μόνον ένα είδος κολατσιού, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν πολλά συμπληρώματα διατροφής, ώστε να εξισορροπούν το χάσιμο των θερμίδων που υφίστανται με την προπόνηση και την συμμετοχή στους αγώνες...

Από την προσπάθεια της Μαίρης Σταματουλά... Η προσπάθεια του Ζησίδη... Το τεχνικό τιμ παρακολουθεί με αγωνία...

Και οι άδειες κερκίδες, για τις οποίες δεν είναι υπεύθυνος μόνον ο άστατος καιρός των ημερών, αλλά και οι ίδιοι οι οργανωτές, που προγραμμάτισαν τις ημερομηνίες διεξαγωγής και συμπίπτουν με το ετήσιο φεστιβάλ των Σαλτιμπάγκων, το οποίο είναι δωρεάν και συγκεντρώνει τεράστια πλήθη, ενώ για να παρακολουθήσει κάποιος τους αγώνες, πρέπει να πληρώσει εισιτήριο, με περίπλοκες χρεώσεις, που αφορούν ακόμα και την εκτύπωση των ηλεκτρονικών κρατήσεων, με 3$ κόστος ανά εισιτήριο, εκτός τους πρόσθετους φόρους που δεν περιλαμβάνονται στους καταλόγους των τιμών...ΟΙ Έλληνες πάντως έχουν ενημερωθεί οτι η Δευτέρα/σήμερα και η Πέμπτη, είναι η μέρα των μεγάλων τελικών, και έχει οργανωθεί -ήδη- κερκίδα...

Την αποστολή συνοδεύει εκτός από τον πρόεδρο της ομοσπονδίας και την υπόλοιπη μικρή και ευέλικτη ομάδα επισήμων, και ο υφυπουργός Υγείας, Χ. Αηδόνης.

Το Σάββατο λοιπόν, μια μέρα που οι υποχρεώσεις της Εθνικής δεν ήταν μεγάλες και υπήρχε ελεύθερος χρόνος για αρκετούς και μπορούσε επίσης και ο υφυπουργός να είναι παρών, οργανώθηκε Δείπνο καλωσορίσματος και γνωριμίας με την Ελληνική κοινότητα με συμμετοχή πολλών από τους αθλητές, και τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, ενώ ο κ. Αηδόνης δυστυχώς έλειπε λόγω προβλήματος υγείας, όπως μας ενημέρωσε...

Εμείς πάντως περάσαμε υπέροχα, φάγαμε το Ελληνικό μενού, τραγουδήσαμε και χορέψαμε και διασκεδάσαμε αφάνταστα...

Το κλου της βραδιάς, εκτός από την αποδοχή πρόσκλησης να συμμετέχουν και τα μέλη της Κυπριακής αποστολής -γεγονός που χαροποίησε την κοινότητα ακόμα περισσότερο-, μας επισκέφτηκε και μέλος της ΝΖηλανδικής αποστολής, που πέρασε το βράδυ μαζί μας, συνομίλησε με τους αθλητές μας και πήρε μέρος και στο γλέντι!

Kαι τώρα, θα μου επιτρέψετε να κλείσω την ανάρτηση και να ετοιμαστώ για να πάμε στο στάδιο: Ο πρώτος Ελληνικός τελικός είναι στις 9.30 το πρωί, δλδ σε μια ώρα από τώρα... Χθες γιορτάσαμε το πρώτο μετάλλιο της Ελληνικής ομάδας, με την Μαρία Σταματουλά να κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο, με παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία F32... Επειδή όμως στον συγκεκριμένο τελικό αγωνίζονταν 3 κατηγορίες ταυτόχρονα, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κατετάγη στη δεύτερη θέση, που είναι πολύ μεγάλη επιτυχία και της δίνει το εισιτήριο για συμμετοχή στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου...

Καλημέρα/καλησπέρα από ΝΖ, φιλιά πολλά!!!

Για την ιστοσελίδα της Ελληνικής Παραολυμπιακής επιτροπής http://www.paralympic.gr/ Για να παρακολουθήσετε ζωντανά όσοι έχετε χρόνο και δεν σας επηρεάζει η 11ώρη διαφορά www.paralympicsport.tv

Read More

Δειλινό 11/1/2015

Καλημέρα σε όλους και καλή χρονιά να έχουμε! Το πρώτο ποστ για το 2015, θα είναι φωτογραφικό, καθώς την περασμένη βδομάδα, είχαμε ένα από τα εντυπωσιακότερα δειλινά που έχω δει ποτέ! Ακολουθούν κάποιες από τις φωτό που τράβηξα, με ελάχιστο σχολιασμό:

 Το γεφυράκι που ενώνει την παραλία του Βόλου, στο ύψος του Πανεπιστημίου με το Κορδόνι (κυμματοθραύστη)

 Η θέα προς το ηφαίστειο (σύμφωνα με μια μελέτη για τα ηφαίστεια του Ελλαδικού χώρου, ο ορεινός όγκος που διακρίνεται στο βάθος, είναι ο διαρρηγμένος κώνος ενός αρχαίου ηφαιστείου)

 Κοιτώντας προς τα δυτικά, το λιμάνι και το σιλό.

 Το Κορδόνι, ο κυμματοθραύστης του λιμανιού του Βόλου.

Το κτίριο του Πανεπιστημίου (πρώην κτίριο Παπαστράτου), το άγαλμα της Εθνικής Αντίστασης,  το γεφυράκι και το Κορδόνι, στα τελευταία χρώματα του δειλινού!

Καλή Κυριακή σε όλους!

Read More

Χειροποίητη Μαρμελάδα Φραγκόσυκο

Αγαπητές/οι μπλογκοφίλες και μπλογκοφίλοι, καλησπέρα και πάλι μετά από πολύ καιρό... Διάφορα συνέβησαν από το τελευταίο ποστ του Αρτανις, όμως ήταν καιρός να επιστρέψω, και μάλιστα αποφάσισα να επιστρέψω με συνταγή! Εδώ και 2 χρόνια λοιπόν, φτιάχνω σπιτική μαρμελάδα από φραγκόσυκα, και αποφάσισα να μοιραστώ την συνταγή μου, μιας και υπάρχουν πολλά ώριμα φραγκόσυκα στις φραγκοσυκιές, οπότε μπορείτε να την ξεκινήσετε και αύριο (που λένε)!

Δώστε λοιπόν λίγη προσοχή στη διαδικασία, και είμαι σίγουρη οτι θα σας φανεί πανεύκολη, αν και ο τρόπος που σας δείχνω είναι λίγο σπλάττερ!
ΥΛΙΚΑ
Θα χρειαστείτε περίπου 3 κιλά φραγκόσυκα (υπολογίστε οτι θα σας μείνει περίπου 1.800- 2 κιλά σάρκα - μαζί με τα κουκούτσια)

1 με 1 1/2 κιλό ζάχαρη (εξαρτάται πόσο γλυκιά τη θέλετε )

1 κουτί πηκτίνη -2 φακελάκια, για ένα κιλό μαρμελάδα (το υλικό είναι πολύ υδαρές)

Πολλή υπομονή!

Καταρχήν, βάζουμε τα φραγκόσυκα για 2 μέρες στο νερό, και με τη βοήθεια μιας κουτάλας ανακατεύουμε τακτικά, χωρίς να πληγώσουμε τα φρούτα. Την 3η μέρα χύνουμε το νερό, με τον τρόπο αυτό φεύγουν τα περισσότερα από τα αγκάθια και είναι πιο εύκολο να τα καθαρίσουμε από τα φλούδια. 

Στην περίπτωση των κίτρινων μεγάλων φραγκόσυκων, (-στο Βόλο έχουμε τα μικρά κόκκινα-), μου είπανε το Σεπτέμβριο που πήγα στην Κρήτη, οτι μπορείτε να τα βάλετε για 2 μέρες στο ψυγείο, και να τα καθαρίσετε μετά!

Αφού τα στραγγίσετε και τα ξεπλύνετε, κόβετε τις άκρες και τα καθαρίζετε με έναν αποφλοιωτή , ή ένα κοφτερό μαχαίρι. Αυτό που θα σας μείνει στο τέλος, θα είναι πολλά κόκκινα φλούδια και εντελώς κατακόκκινα χεράκια (και ίσως και λίγα αγκαθάκια -όχι πολλά όμως!)

Βάζουμε τα καθαρισμένα μας φραγκόσυκα μέσα σε μια βαθιά κατσαρόλα και τα βράζουμε όσο να μαλακώσουν αρκετά, μετά τα λιώνουμε με το μπλέντερ και τα αφήνουμε να κρυώσουν, επειδή θα πρέπει να διαχωρίσουμε τη λιωμένη βρασμένη σάρκα από τα χιλιάδες κουκούτσια!

Πέρυσι λοιπόν, που την έφτιαξα για πρώτη φορά, χρησιμοποίησα ένα μύλο λαχανικών, όπου έβαλα μέσα τα βρασμένα φραγκόσυκα ( αλλά δεν μου άρεσε το αποτέλεσμα επειδή μαζί με τη σάρκα περνούσαν και τα κουκούτσια) και μετά ξαναπέρασα το υλικό από σουρωτήρι (διπλός κόπος δηλαδή)!

Φέτος βρήκα 2 ειδών τούλια, ένα με αραιότερο πλέγμα και ένα κλασικό, τα οποία αφού έπλυνα πολύ καλά, τα χρησιμοποίησα διαδοχικά στραγγίζοντας με τα χεράκια μου το υλικό, και πραγματικά δεν πέρασε ούτε κουκούτσι! 

Για να δέσει η συγκεκριμένη μαρμελάδα είναι απαραίτητο να  προσθέσετε πηκτίνη μαζί με τη ζάχαρη, εγώ έβαλα 1 κιλό ζάχαρη και 2 φακελάκια πηκτίνη, να έχετε το νου σας να αγοράσετε την Ελληνική φίρμα, η οποία είναι και φθηνότερη αλλά και πιο αποτελεσματική. 

Επίσης, τα 5 λεπτά βρασμού του υλικού με την πηκτίνη, που δίνουν συνήθως αυτές οι εταιρείες  στις οδηγίες τους, δεν φτάνει για να δέσει η μαρμελάδα, γι αυτό κάντε το πείραμα του κρύου πιάτου: σε ένα κρύο πιάτο ρίχνετε μια γραμμή ζεστή μαρμελάδα και αν "τρέχει", η μαρμελάδα θέλει κι άλλο βράσιμο, αν "στέκεται", είναι έτοιμη να μπει στα βάζα.

Με μια κουτάλα γεμίζουμε τα βαζάκια μας, τα οποία πρέπει να είναι καθαρά, και επίσης αν είναι δυνατόν, να τα έχετε βάλει για 5 λεπτά στο φούρνο στους 170 βαθμούς περίπου, ωστε να είναι ζεστά και να σφραγίσουν καλύτερα, μόλις θα τα γεμίσετε με την μαρμελάδα. Μετά τα αφήνετε αναποδογυρισμένα, να κρυώσουν φυσιολογικά για ένα βράδυ.

Το επόμενο πρωί, είναι έτοιμα να αποθηκευτούν στο ντουλάπι σας, όπου θεωρητικά θα αντέξουν όλο το χειμώνα. Εγώ έβγαλα 5 φουλ βαζάκια των 350 γρ, (στη φωτό βλέπετε μόνο 4, επειδή το ένα κράτησε ο Ίωνας για τον εαυτό του -λατρεύει αυτή τη μαρμελάδα!) Η ετικέτα φυσικά, είναι χειροποίητη κι αυτή :)

Καλή επιτυχία!

Read More

Πολιτισμός και επιστήμη vs Marius I

Δεν ξέρω αν το πήρατε είδηση, εγώ το έμαθα σχετικά γρήγορα, αν και άργησα να αναρτήσω: Στην Δανία λοιπόν, την δυτική, ανεπτυγμένη, πολιτισμένη και οικολογικά ωριμασμένη Δανία, ο ζωολογικός κήπος της πρωτεύουσας, αποφάσισε να θανατώσει μια αρσενική καμηλοπάρδαλη 18μηνών, επειδή λέει  τα γονίδια του συγκεκριμένου ζώου, εκπροσωπούνταν ήδη στη φύση (σ.σ στον ζωολογικό κήπο της Κοπεγχάγης εννοεί) και γι αυτό το λόγο, η ύπαρξη του ζώου εκεί, θεωρούνταν περιττή! 

Καθώς λοιπόν συμμετείχαν -κατά τους ισχυρισμούς τους- σε ένα πρόγραμμα για τον γονιδιακό έλεγχο των καμηλοπαρδάλεων, και παρά τις διαμαρτυρίες, την συγκέντρωση υπογραφών κατά της θανάτωσης του ζώου, αλλά και τις προσφορές ενός Αγγλικού και ενός Σουηδικού ζωολογικού κήπου να αναλάβουν τον νεαρό Marius I, η εκτέλεση του ζώου προχώρησε κανονικά, και μάλιστα ενώπιον εκατοντάδων επισκεπτών του κήπου, ανάμεσα στους οποίους και δεκάδες παιδιά όλων των ηλικιών...

Αφού λοιπόν πυροβόλησαν το νεαρό ζώο, τον διαμέλισαν μπροστά στο κοινό, άνοιξαν το στομάχι του και έδειξαν στους θεατές το τελευταίο του γεύμα, (το αγαπημένο του κρίθινο ψωμί) και μετά τον έριξαν στα λιοντάρια του κήπου, να φάνε λίγο άγριο κρέας -που λένε-, μιας κι αυτά μέσα σε κλωβούς ζούνε, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το φυσικό τους περιβάλλον...

Και έχουμε και λέμε, ξεκινώντας βασικά από το όνομα του ζώου: Marius I, σαν να λέμε, υπήρχε κι άλλο στον κήπο, και πράγματι, υπήρχε και 2η αρσενική καμηλοπάρδαλη, αδελφός της πρώτης, και με το όνομα "Marius II"! Θα μου πείτε, σημαίνει κάτι που τα δυο ζώα είχαν το ίδιο όνομα; Μα και βέβαια σημαίνει: Τί δύο, τί ένα, Μάριους και το ένα, Μάριους και το άλλο, όχι ας πούμε, Μάριους και Αλμπέρτους, Μάριους και Μπέρτραμ, Ράσμους, Φρέντρικ ή Ματτίας, αλλά Μάριους και Μάριους (ο οποίος 2ος Μάριους, κινδυνεύει και αυτός με παρόμοια τύχη...)

Έλλειψη φαντασίας στην ονοματοδοσία; Χαζομάρα; Προμελέτη; Όλα αυτά μαζί; Διόλου απίθανο!...

Και συνεχίζουμε με τις άλλες πιθανες λύσεις του ζητήματος που προέκυψε με τα κοινά γονίδια των αδελφών Μάριους: Τί θα μπορούσε να γίνει ώστε να αποφευχθεί η επονείδιστη ενδογαμία; 

Ας πούμε, να τον μεταφέρουν σε άλλο ζωολογικό κήπο, που θα ήταν πιο χρήσιμος (πρακτική που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες από ΑΛΛΟΥΣ ζωολογικούς κήπους); Τον ζητήσανε επισήμως από Αγγλία και Σουηδία, αλλά δεν πήρανε ποτέ απάντηση, οι υπεύθυνοι των πάρκων αυτών.

Και στείρωση του ζώου, γιατί δεν έγινε άραγε; Μα επειδή κατα τους ισχυρισμούς των υπευθύνων (του ζωολογικού κήπου) θα ήταν πολύ σκληρή πρακτική, (οπότε σκέφτηκαν οτι θα ήταν προτιμότερο να τον ξεφορτωθούν μια και καλή, να μην τους πιάνει και χώρο...)

Όπερ και εγένετο: στο όνομα της επιστήμης, και της μοναδικότητας του Ζωολογικού κήπου τους (ανοίξτε και διαβάστε το πρότελευταίο λινκ, κάτω από το ποστ), τον σκότωσαν μπροστά σε κοινό, στο οποίο υπήρχαν ανάμεσα και πολλά παιδιά, που παρακολούθησαν όλη τη διαδικασία, και είδαν ακόμα και το τάισμα των λιονταριών και των τίγρεων με το κρέας της καμηλοπάρδαλης...

Ποιο σεβασμό θα έχουν άραγε τα παιδάκια αυτά, όταν μεγαλώσουν, προς τα ζώα, και τους ανθρώπους, εφόσον ένα τόσο μεγάλο, όμορφο, φιλικό και απολύτως υγιές, εξωτικό ζώο, θανατώθηκε και τεμαχίστηκε μπροστά τους;

Ποια να είναι άραγε  η εντύπωση που αποκόμισαν από την όλη παρουσίαση της σφαγής, με κεντρικό άξονα το επιχείρημα του γονιδιακού ελέγχου και του υπερπληθυσμού των καμηλοπαρδάλεων (του ζωολογικού κήπου);

Είναι γνωστό οτι οι κατασυρροή δολοφόνοι ξεκινάνε την καριέρα τους σκοτώνοντας και διαμελίζοντας ζώα, πριν προχωρήσουν στις δολοφονίες ανθρώπων, σκεφτείτε τώρα ένα μικρό που βλέπει μια ζωντανή καμηλοπάρδαλη 3 μέτρων να καταρρέει σκοτωμένη μπροστά του, το σώμα της να ανοίγεται με κοφτερά χασαπομάχαιρα το αίμα της να κυλάει σκούρο μαύρο στο βρώμικο τσιμέντο και οι σάρκες της να αχνίζουν, στον χειμώνα της Κοπεγχάγης; 
Πόσες πιθανότητες υπάρχουν αυτό το μικρό, αύριο μεθαύριο, να πιάσει την γάτα του ή τον σκύλο του, και να θελήσει να την ανοίξει, όπως οι επιστήμονες που με το δικαίωμα της επιστημοσύνης τους, ξεκοίλιασαν την καμηλοπάρδαλη;

ΚΙ αν αντιμεθαύριο αυτό το ίδιο μικρό μεγαλώνοντας, θελήσει να ξεπαστρέψει την μάνα του και τον πατέρα του, αφού βεβαίως υπάρχουν 5.5 εκατομύρρια Δανοί εκεί έξω οπότε τα γονίδια τους εκπροσωπούνται στον γενικό πληθυσμό (πράγμα που δεν με χαλάει αναγκαστικά, αρκεί το πρωην πιτσιρίκι και νυν serial killer να κάτσει στην χώρα του και να μην την κάνει για νοτιότερα!)

Στην άγρια φύση θεωρείται οτι ζουν περίπου 82.600 καμηλοπαρδάλεις από 9 είδη, αντίστοιχα σε διάφορους ζωολογικούς κήπους σε όλο το κόσμο, "φιλοξενούνται" 1.124 ζώα, μπορούμε να πούμε λοιπόν οτι ο συνολικός παγκόσμιος πληθυσμός των καμηλοπαρδάλεων ανέρχεται χοντρικά στα 83.800 άτομα...Εμένα πάντως δεν μου φαίνονται πολλές, ειδικά αν αναλογιστούμε τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης και τους θηρευτές, που αντιμετωπίζουν οι ελεύθερες καμηλοπαρδάλεις...

Τα γονίδια λοιπόν, είναι εκείνα που "καταδίκασαν τον νεαρό Μάριους, που είχε την ατυχία να βρεθεί στον πιο σημαντικό ζωολογικό κήπο μιας δυτικής, ευαισθητοποιημένης οικολογικά, Δανίας, που μετέδωσε όλη τη διαδικασία της σφαγής του, μέσω live streaming!

Την οποία Δανία, όσοι ξέρουμε και ενδιαφερόμαστε να μαθαίνουμε, γνωρίζουμε επίσης οτι επιτρέπει την ετήσια μαζική σφαγή των δελφινιών στα νησιά Φερόες, για χάρην του εθίμου, επειδή ας πούμε, οι καημενούληδες οι νεαροί νησιώτες, δεν έχουν πρόσβαση στα 22 εκατομμύρια των γουρουνιών που εκτρέφει και εμπορεύεται ετησίως η χώρα τους, και το μοναδικό κρεατάκι που (θέλουν να ) τρώνε, είναι το μαύρο κρεατάκι και το λαρδί των φαλαινών πιλότων (Globicephala melaena), για να αποδείξουν και πόσο άντρες είναι!

Κάθε χρόνο γίνονται διαδικτυακές συλλογές υπογραφών να σταματήσει αυτό το βάρβαρο έθιμο, αλλά το αυτάκι τους δεν ιδρώνει... (αν είστε ενήλικοι και αντέχετε, δείτε το παρακάτω βίντεο) 

Έτσι είναι τα προηγμένα και πολιτιστικά υπερήφανα κράτη, δεν καταλαβαίνουν από υποδείξεις και κάνουν πάντα αυτό που θέλουν, δλδ όλα τα άλλα κράτη πλην ημών, επειδή δεν γίνεται αλλιώς, είναι παγκοσμίως γνωστόν οτι εμείς οι υπανάπτυκτοι Έλληνες, συγκεντρώνουμε όλα τα κουσούρια πάνω μας, και πάντα "πρέπει" να παίρνουμε το "καλό" παράδειγμα και να κάνουμε ό,τι μας πουν -οι άλλοι!

Βεβαίως (κι εσείς με το δίκιο σας) θα μου πείτε, δεν υπάρχει κάτι άλλο να ασχοληθώ στο μπλογκ; Η Δανία με μάρανε, και η καμηλοπάρδαλή της; Ε λοιπόν ναι, αγαπητοί αναγνώστες, με απασχολούν πολύ όλες οι χώρες, μαζί και η Ελλάδα, η οποία βιώνει κι εκείνο το ανικανοποίητο της Δανίας του Νότου, μεταξύ μας όμως, χαίρομαι που δεν γίναμε: Τις συμπαθώ τις καμηλοπαρδάλεις, και τα δελφίνια, ρε γαμώτο!
Ξέρω πώς οι απόψεις διίστανται, και πώς ακούγονται πολλές φωνές που καταδικάζουν ή υποστηρίζουν την επιλογή του Ζωολογικού κήπου να σκοτώσει την καμηλοπάρδαλη...Στα Ελληνικά λινκ μάλιστα, οι σχολιαστές, αναφέρουν με θαυμασμό τα επιτεύγματα της Δανίας, και άρα το θέσφατο της απόφασης (ειλικρινά, διαβάστε το τελευταίο λινκ του ποστ, και θα δείτε οτι δεν γράφω μόνον εγώ "κακίες"), καθώς και την απορία γιατί δεν υπάρχουν τέτοιες αντιδράσεις για άλλα θέματα, πχ για τους πρόσφυγες, τα άρρωστα και υποσιτισμένα παιδάκια της Αφρικής, ή την φτώχια της Ελλάδας (κι εγώ αναρωτιέμαι, αλλά για μένα είναι απολύτως λογικό να αντιδράω και στη θανάτωση της καμηλοπάρδαλης!), αλλά τελικά έχω καταλήξει οτι όλοι αυτοί που γκρινιάζουν και ενοχλούνται από οτιδήποτε δεν τους συμφέρει ή δεν καταλαβαίνουν, είναι ακριβώς εκείνοι που δεν κάνουν απολύτως τίποτα και για κανέναν πέρα από τον εαυτό τους, οπότε είναι ανάξιοι αναφοράς!

Αλήθεια, εσείς συμπαθείτε κανέναν, ή έχετε γίνει τελείως ανθρωποφάγοι;

Υπάρχουν λινκ για όλες τις αναφορές, τόσο μέσα στο κείμενο (υπογραμμισμένες προτάσεις κλπ), όσο και κάτω από το ποστ, ρίξτε μια ματιά, η γνώση είναι δύναμη! 

http://en.wikipedia.org/wiki/Marius_(giraffe)
http://www.thepetitionsite.com/528/607/193/save-marius-the-giraffe-from-the-bolt-gun-now/

http://www.mirror.co.uk/news/world-news/marius-giraffe-butchered-front-children-3129390
http://www.thetimes.co.uk/tto/news/world/europe/article4000403.ece
http://www.greenfudge.org/2014/02/11/copenhagen-zoo-killed-a-young-giraffe-for-you-deal-with-it/
http://www.timeslive.co.za/scitech/2014/02/10/danes-defend-killing-of-marius-the-baby-giraffe
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/10/copenhagen-zoo-death-threats-marius-giraffe
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/09/marius-giraffe-killed-copenhagen-zoo-protests
http://www.tanea.gr/news/world/article/5084269/dania-ektelesh-kamhlopardalhs-se-zwologiko-khpo/
http://www.tanea.gr/news/world/article/5084788/sok-kai-apeiles-meta-thn-ektelesh-ths-kamhlopardalhs/
http://www.theguardian.com/world/2014/feb/12/second-giraffe-marius-risk-denmark-zoo
http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/feb/10/giraffe-killed-fuss-human-beings-animals-marius
http://uk.zoo.dk/VisitZoo.aspx
http://www.theguardian.com/world/2014/jan/27/scandinavian-miracle-brutal-truth-denmark-norway-sweden

Read More