Επιτέλους άνοιξη

Την Τετάρτη που μας πέρασε και ήταν η επέτειος του γάμου μας με τον Ίωνα, αποφασίσαμε να πάμε για περπάτημα και φωτό, μιας και όλα δείχνουν πως επιτέλους μπήκε η άνοιξη, στην πιο συνηθισμένη διαδρομή μας, από Sumner προς Taylors Μistake...Ξεκινήσαμε λοιπόν σχετικά νωρίς, ωστε να έχουμε αρκετό χρόνο να κάνουμε τον περίπατο, να βγάλουμε όσες φωτό θέλουμε και να γυρίσουμε πίσω στο Sumner, για το καθιερωμένο δεύτερο καφεδάκι της ημέρας, με θέα τον ωκεανό...Στην πάνω φωτό βλέπετε τα γκαράζ των κατοίκων από την πλευρά του Sumner, ενώ στις 3 παρακάτω βλέπετε την διαδρομή προς το Nicholson Park στην κορυφή του Scarborough Head, μέσω του flowers track...Η διαδρομή αυτή είναι δεν είναι 4 χλμ, αλλά μιλάμε για ένα φιδωτό μονοπάτι που ανεβοκατεβαίνει τις πλαγιές με αποτέλεσμα να είναι αρκετά κουραστικό, αλλά η θέα προς το Godley Head με τα πυροβολεία και την Banks Peninsoula (Akaroa) είναι απίστευτη, ειδικά τις μέρες με καθαρή ατμόσφαιρα...Δυστυχώς τις πλαγιές από την πίσω πλευρά του ακρωτηρίου έχουν χτίσει και χτίζουν ένα σωρό μεγαθήρια/τερατουργήματα, που χαλάνε το χαρακτήρα του τοπίου με την άναρχη δόμησή τους, ενώ τη συγκεκριμένη μέρα, η θάλασσα ήταν γεμάτη με αφρούς λυμάτων που φαίνονται καθαρά στη φωτό...Η ΝΖηλανδία υποφέρει από μεγάλη μόλυνση του περιβάλλοντος, που καθιστά δημοφιλείς και άκρως τουριστικές ακτές ακατάλληλες για κολύμπι...Η ανθισμένη με κίτρινες μαργαρίτες πλαγιά και το φιδωτό μονοπάτι που ανεβοκατεβαίνει, και η θέα προς το Taylors mistake, από την κορυφή του λόφου...Τα λουλούδια της εποχής είναι οι μαργαρίτες, οι νάρκισσοι και οι γάλανθοι που τους βρίσκεις στην κυριολεξία παντού, ακόμα και στην πλαγια απέναντι από την παραλία...Φυσικά είχαμε πολλή διαδρομή ακόμα, αλλά όπως είπαμε δεν βιαζόμασταν...Οι δυο παραλίες του οικισμού αυτού, και κυρίως η μεγαλυτερη αμμουδιά, θεωρείται ένας από τους καλύτερους τόπου για surf, αν και φέτος θα περικοπούν πολλά κονδύλια που αφορούσαν ναυαγοσώστες και προστασία του οικοσυστήματος, καθώς απ' ότι φαίνεται η κυβέρνηση αρνείται την περαιτέρω χρηματοδότηση και ο δήμος του Christchurch αδυνατεί να αναλάβει τα έξοδα...Η μικρή παραλία δίπλα στο Taylors mistake είναι επίσης άναρχα χτισμένη με καλύβες που κατοικούνται κυρίως το καλοκαίρι, και είναι κανονικά εφοδιασμένες με νερό και ηλεκτρικό, παρόλο που βρίσκονται ακριβώς πάνω στο κύμα, ενώ ορισμένες δεν είναι και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση...Κάποιες έχουν χτιστεί πάνω σε εγκαταλειμένες πολεμίστρες μέρος της οχύρωσης του Godley head και του λιμανιού του Lyttelton, ενώ αλλες πάνω σε σιδερένια και ξύλινα υποστυλώματα, καθώς και σε φυσικούς σχηματισμούς των βράχων...Διαφορετικές απόψεις της μικρής πετρώδικης παραλίας λίγο πριν συνεχίσουμε προς την κύρια παραλία του Taylors mistake...Οι καλύβες χρησιμοποιούνταν στην αρχή από νεαρούς κατοίκους της πόλης που πήγαιναν να παραθερίσουν στην παραλία αυτή, ενώ τώρα κάποιοι ντόποιοι μένουν εκεί μόνιμα, ή ερασιτέχνες ψαράδες που πηγαινοέρχονται, φυλάνε τα σύνεργα του ψαρέματος εκεί...Στη 1η φωτό, το ροζ σπίτι σχεδόν μέσα στον βράχο, με τους μπλε σωλήνες της ύδρευσης να αιωρούνται από καλύβα σε καλύβα κάτω από τα παχύφυτα που κρέμονται από το γκρεμό... Στη 2η φωτό, μια κλεφτή ματιά μέσα στον χώρο ενός σπιτιού που βρίσκεται στην άλλη άκρη της ακτής...Παραπέρα δεν πήγαμε, επειδή κάτω από το σπίτι που έβγαλα την φωτό, είδαμε μια στέρνα να κάθεται στα βράχια ακίνητη, πραγμα όχι και πολύ φυσιολογικό για πουλί του είδους της...Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει ανέλεγκτη και την πιάσαμε να τη δούμε...Δεν είχε τραύματα αλλά ενώ προσπαθούσε να χτυπήσει τα φτερά της και να σηκωθεί, έπεφτε και δεν είχε στήριξη, ούτε στα πόδια της ούτε και στο κεφάλι...

Περιττό να σας πω πώς το καφεδάκι πήγε περίπατο, όπως και η διάθεση για μια χαλαρή επιστροφή...Αρχίσαμε να τρέχουμε προς την κορυφή του ακρωτηρίου, έφαγα και μια τούμπα στο δρόμο επειδή γλίστρησα και δεν είχα χέρια να κρατηθώ (αφού κρατούσα το πουλί το οποίο ευτυχώς δεν χτύπησε αλλά γενικά ήταν άσχημα), και το πήγαμε στο μικρό νοσοκομείο ζώων που πηγαίνουμε και τον Νώντα τον σκάντζο για τις θεραπείες του...Εκεί μας ευχαρίστησαν που "προσέχουμε την πανίδα τους", και το πήραν να το φροντίσουν...Η στέρνα λοιπόν όπως ξανάγραψα, δεν είχε τραύματα αλλά είτε είχε πέσει κάτω από πρόσκρουση (από πάνω ήταν το σπίτι που είχε παράθυρα και μπορεί να στουκάρισε εκεί ) ή να είχε κάποιου είδους δηλητηρίαση (επίσης πιθανό, με τόση μόλυνση του περιβάλοντος)...Σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο Σταθμό, δίναμε προληπτικά ενεργό άνθρακα για την δηλητηρίαση μαζί με neurobion και baytril, για την εγκεφαλική λειτουργία μαζί με ενέσιμη αντιβίωση...Αυτοί (όπως μας είπαν την επόμενη που πήγαμε με τον σκάντζο), δώσανε αντιβίωση και βιταμίνες, και είτε δεν δοκίμασαν τα πάντα, είτε η βλάβη τελικά ήταν σοβαρότερη και το πουλί δυστυχώς πέθανε...Τεσπά, έτσι περάσαμε την ημέρα της επετείου, αλλά δεν πειράζει...Θα ξαναπάμε στο Taylors Mistake, και μπορεί να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικό δρόμο πχ τον Whitewash Head Road και να γυρίσουμε από το παλιό μονοπάτι των Μαορί, το λεγόμενο Heritage Trail, που δεν τον έχουμε χρησιμοποιήσει καθόλου ως τώρα...
Μέχρι το επόμενο ποστ, σε 5 μέρες από σήμερα, σας φιλώ και καλά να περνάτε...Και καλό Σ/Κ να έχετε...