Bracelets

Βραχιόλια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Earings

Σκουλαρίκια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Necklaces

Περιδέραια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Hairpins

Καρφίτσες με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Rings

Δαχτυλίδια με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Special Constructions

Ειδικές κατασκευές με ασήμι 925 και πολύτιμες πέτρες

Monday, January 31, 2011

ΟΙ αγώνες στο Christchurch

Όπως θα ξέρετε, οι αγώνες στην πόλη ολοκληρώθηκαν χθες Κυριακή, με τελικούς αγωνισμάτων και την τελετή λήξης...Για την Ελληνική ομάδα, οι αγώνες είχαν τελειώσει ήδη από το Σάββατο, και την Κυριακή πρωί έγινε η αναχώρηση για Αθήνα μέσω Σιγκαπούρης, και ήδη όλα τα παιδιά ξεκουράζονται στα σπίτια τους...Δεν ξέρω αν έγινε επίσημη υποδοχή, και θα το ψάξω αργότερα μέσω νετ, αυτό που έχει σημασία είναι οτι η Ελληνική ομάδα ολοκλήρωσε τις προσπάθειές της με συγκομιδή 9 μεταλλίων, 2 παγκόσμιων και 4 πανευρωπαϊκών ρεκόρ...
Ο καιρός στη ΝΖ δεν ήταν και ο καλύτερος, για πολλες μέρες είχαμε κρύο, βροχή και δυνατό αέρα- 3 κυκλώνες έχουν χτυπήσει ήδη τη χώρα, και αναμένεται και 4ος, ενώ είχαμε και κάμποσους ισχυρούς μετασεισμούς, όπως πχ ένα 5.1 που μας ξύπνησε απότομα, στις 6 το πρωί της Πέμπτης 20/1, αλλά είχε προηγηθεί ενημέρωση από μας και έτσι ήταν κάπως προετοιμασμένοι...
Διάφορα παράπονα και άσχημα που συνέβησαν θα μπορούσα να γράψω, αλλά προτιμώ να μην το κάνω, το μόνο που θα αναφέρω είναι την σεξουαλική παρενόχληση που υπέστησαν άνδρες- μέλη της αποστολής, από ΝΖηλανδές "κυρίες", διαθέτω φωτό και βίντεο με τα πρόσωπα των 2 γυναικών-κριτών που παρενόχλησαν τον συνοδό της Βούλας Καντζά, ενώ στη 2η περίπτωση, μια μεθυσμένη γυναίκα γδύθηκε μπροστά σε παντρεμένο προπονητή της ομάδας, που φυσικά την απέρριψε...
(ΟΙ άνδρες "μας" εκτός από φυσική γοητεία, έχουν και συνείδηση... Αμέ!)
Κατά τα άλλα, ο Εθνικός ύμνος ακούστηκε 3 φορές μέσα στο στάδιο, με τη νίκη του Πασχάλη Σταθελάκου-που σημείωσε και παγκόσμιο ρεκόρ, και τις νίκες του Κύπριου αθλητή Αντώνη Αρέστη, που μόνος μαζί με τους δύο συνοδούς του εκπροσώπησε την Κύπρο και κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια, στις 2 κούρσες τελικών που συμμετείχε...
Ακολουθούν φωτό και βίντεο από τους αγώνες, στην πρώτη μια από τις προσπάθειες του Ηλία Ναλμπάντη, η απονομή του ασημένιου μεταλλίου στον Γιάννη Πρώτο, μία προσπάθεια του Μίλτου Κυριακίδη που του απέφερε ένα ασημένιο μεταλλιο, ο Στράτος Νικολαϊδης με ασημένιο μετάλλιο και ο Θανάσης Μπαράκας, με χάλκινο...
Στα 2 βίντεο που ακολουθούν, το πρώτο είναι από μία βολή του Μαρίνου Φυλακτού, και το δεύτερο από ένα από τα άλματα του Θανάση Μπαράκα...


video

video

Περάσαμε τέλεια αυτές τις δυο βδομάδες, με την Ελληνική και την Κυπριακή αποστολή στους αγώνες...Τώρα τα κεφάλια μέσα -τα σχολεία ανοίγουν αύριο...Κι εγώ θα προσπαθήσω να επιστρέψω σιγά- σιγά στα τεκταινόμενα της μπλογκόσφαιρας...
Καλημέρα/καλησπέρα από ΝΖ, καλό μήνα να έχουμε όλοι...

Sunday, January 23, 2011

H Εθνική παραολυμπιακή ομάδα στίβου στο Chch

Αποτελέσματα των Ελλήνων αθλητών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Chch

(το ποστ αυτό θα ανανεώνεται συνέχεια ...)
..........................................................................
Όλα ξεκίνησαν με ένα μέηλ της Ελληνικής πρεσβείας προς την Ελληνική κοινότητα: Η Εθνική ομάδα έρχεται να λάβει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που γίνεται στο Christchurch...Όλα τα άλλα μέσα στο μέηλ, πλην αυτής της πληροφορίας, ήτανε λάθος...
Αρχίσαμε να "τρέχουμε", για να οργανώσουμε την άφιξη, να πληροφορήσουμε την κοινότητα, να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες...Εγώ μάλιστα, γνωρίζοντας οτι προλαβαίνω να κάνω αίτηση εθελόντριας στη διοργάνωση -ωστε να βρίσκομαι συνέχεια κοντά στην αποστολή και πάντα σε συνεννόηση με την Ελληνική κοινότητα, έστειλα ένα σύντομο βιογραφικό στην διοργανώτρια αρχή, που όμως δεν απάντησε ποτέ :(, άσχετο...
Τα παιδιά ήρθαν την περασμένη Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου, και από 'κείνη την ώρα, ασχολούμαστε αποκλειστικά με την ομάδα, ώστε να εξυπηρετήσουμε σε ό,τι χρειάζονται και το βασικότερο, να μην αισθάνονται ξένοι σε ξένο τόπο, χωρίς έστω πληροφόρηση για τα τεκταινόμενα και διαρκή ενημέρωση... Μετακινήσεις, αγορές ειδών πρώτης ανάγκης, μεταφορές, επισκέψεις στο ξενοδοχείο τους, είναι μέσα στο καθημερινό πρόγραμμα αρκετών μελών της Ελληνικής κοινότητας, και φυσικά είναι κάτι που το απολαμβάνουμε!
Ο καιρός δυστυχώς δεν μας βοήθησε, όπως και η αυξημένη σεισμική δραστηριότητα των ημερών που πέρασαν μέχρι την ημέρα της παρέλασης/παρουσίασης των ομάδων, στην εκδήλωση της έναρξης των αγώνων, στην πλατεία του Καθεδρικού...Έντονα καιρικά φαινόμενα και ένα σμήνος σεισμών που έπληξε την πόλη στις 21/1, ανησύχησαν τους αθλητές, αλλά είχε προηγηθεί ενημέρωση σχετικά με αυτά τα ζητήματα, οπότε τουλάχιστον ήταν προετοιμασμένοι...
Δυστυχώς η κακοκαιρία συνεχίζεται - αν και σήμερα/τώρα που στήνω το ποστ, ξημερώνει με ήλιο- και ελπίζουμε να σταθεροποιηθεί ο καιρός, επειδή σήμερα είναι μεγάλη μέρα για την Ελληνική ομάδα, με συμμετοχές πολλών αθλητών σε πολλούς τελικούς...
Τα προβλήματα που εξακολουθεί αν έχει η ομάδα αφορούν τη σύνδεση στο ίντερνετ (το ξενοδοχείο τους χρεώνει υπέρογκα ποσά και η επαφή με τις οικογένειές τους είναι απαραίτητη για αυτούς), οι μετακινήσεις από και προς το στάδιο είναι κακο-οργανωμένες και το φαγητό "περίεργο", καθώς μάλιστα δεν υπάρχει μεσημεριανό γεύμα, αλλά μόνον ένα είδος κολατσιού, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν πολλά συμπληρώματα διατροφής, ώστε να εξισορροπούν το χάσιμο των θερμίδων που υφίστανται με την προπόνηση και την συμμετοχή στους αγώνες...
Από την προσπάθεια της Μαίρης Σταματουλά...
Η προσπάθεια του Ζησίδη...
Το τεχνικό τιμ παρακολουθεί με αγωνία...
Και οι άδειες κερκίδες, για τις οποίες δεν είναι υπεύθυνος μόνον ο άστατος καιρός των ημερών, αλλά και οι ίδιοι οι οργανωτές, που προγραμμάτισαν τις ημερομηνίες διεξαγωγής και συμπίπτουν με το ετήσιο φεστιβάλ των Σαλτιμπάγκων, το οποίο είναι δωρεάν και συγκεντρώνει τεράστια πλήθη, ενώ για να παρακολουθήσει κάποιος τους αγώνες, πρέπει να πληρώσει εισιτήριο, με περίπλοκες χρεώσεις, που αφορούν ακόμα και την εκτύπωση των ηλεκτρονικών κρατήσεων, με 3$ κόστος ανά εισιτήριο, εκτός τους πρόσθετους φόρους που δεν περιλαμβάνονται στους καταλόγους των τιμών...ΟΙ Έλληνες πάντως έχουν ενημερωθεί οτι η Δευτέρα/σήμερα και η Πέμπτη, είναι η μέρα των μεγάλων τελικών, και έχει οργανωθεί -ήδη- κερκίδα...
Την αποστολή συνοδεύει εκτός από τον πρόεδρο της ομοσπονδίας και την υπόλοιπη μικρή και ευέλικτη ομάδα επισήμων, και ο υφυπουργός Υγείας, Χ. Αηδόνης.
Το Σάββατο λοιπόν, μια μέρα που οι υποχρεώσεις της Εθνικής δεν ήταν μεγάλες και υπήρχε ελεύθερος χρόνος για αρκετούς και μπορούσε επίσης και ο υφυπουργός να είναι παρών, οργανώθηκε Δείπνο καλωσορίσματος και γνωριμίας με την Ελληνική κοινότητα με συμμετοχή πολλών από τους αθλητές, και τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής, ενώ ο κ. Αηδόνης δυστυχώς έλειπε λόγω προβλήματος υγείας, όπως μας ενημέρωσε...
Εμείς πάντως περάσαμε υπέροχα, φάγαμε το Ελληνικό μενού, τραγουδήσαμε και χορέψαμε και διασκεδάσαμε αφάνταστα...
Το κλου της βραδιάς, εκτός από την αποδοχή πρόσκλησης να συμμετέχουν και τα μέλη της Κυπριακής αποστολής -γεγονός που χαροποίησε την κοινότητα ακόμα περισσότερο-, μας επισκέφτηκε και μέλος της ΝΖηλανδικής αποστολής, που πέρασε το βράδυ μαζί μας, συνομίλησε με τους αθλητές μας και πήρε μέρος και στο γλέντι!
Kαι τώρα, θα μου επιτρέψετε να κλείσω την ανάρτηση και να ετοιμαστώ για να πάμε στο στάδιο: Ο πρώτος Ελληνικός τελικός είναι στις 9.30 το πρωί, δλδ σε μια ώρα από τώρα... Χθες γιορτάσαμε το πρώτο μετάλλιο της Ελληνικής ομάδας, με την Μαρία Σταματουλά να κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο, με παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία F32... Επειδή όμως στον συγκεκριμένο τελικό αγωνίζονταν 3 κατηγορίες ταυτόχρονα, η Ελληνίδα πρωταθλήτρια κατετάγη στη δεύτερη θέση, που είναι πολύ μεγάλη επιτυχία και της δίνει το εισιτήριο για συμμετοχή στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου...
Καλημέρα/καλησπέρα από ΝΖ, φιλιά πολλά!!!

Για την ιστοσελίδα της Ελληνικής Παραολυμπιακής επιτροπής
http://www.paralympic.gr/
Για να παρακολουθήσετε ζωντανά όσοι έχετε χρόνο και δεν σας επηρεάζει η 11ώρη διαφορά
www.paralympicsport.tv

Wednesday, January 19, 2011

Far North


To πρωί της πρωτοχρονιάς, αποχαιρετήσαμε το Ωκλαντ, και συνεχίσαμε το ταξίδι μας για πιο βόρεια...Είχαμε σκοπό να διανυκτερεύσουμε στην Paihia, ένα από τα πιο τουριστικά θέρετρα στη ΝΖ, αλλά τελικά αποδείχτηκε δυσκολότερο απ' όσο περιμέναμε να βρούμε δωμάτιο στην περιοχή αυτή...
Πρώτη στάση στο δρόμο προς την Paihia, κάναμε στην ακτή Waiwera, 47 χλμ από το Ωκλαντ...
Στις φωτό, ο βράχος, που σε συνθήκες άμπωτης επικοινωνεί με την ακτή, μέσω μιας στενής λωρίδας άμμου στα αβαθή του κολπίσκου...
Πολλά χιλιόμετρα παρακάτω στο δρόμο μας, κάναμε ακόμα μία στάση στην ακτή Uretiti, που προτιμάται από τους σέρφερ λόγω των μεγάλων κυμάτων που δημιουργούνται εκεί...
Στο δρόμο προς την Paihia, συναντήσαμε κι αυτήν την καφετέρια, με την περίεργη κατασκευή και όνομα...Η φωτό τραβήχτηκε μέσα από το αμάξι...
Στην Paihia, πια, αρχίσαμε να ψάχνουμε για δωμάτιο...Ναι, καλά! Σαν να πάει κάποιος ανήμερα την πρωτοχρονιά στην Αράχωβα, ή τον Δεκαπενταύγουστο στην Μύκονο, και να κάνει το ίδιο...Το μοναδικό που βρήκαμε, ήταν στα 560$, με δυνατότητα σκόντου μέχρι τα 460$ το βράδυ (εφόσον κλείναμε για 2 διανυκτερεύσεις-και όχι για μία), ενώ ορισμένα ξενοδοχεία ήταν κλεισμένα μέχρι τον Μάρτιο...
Τελικά κάναμε μια βόλτα στην περιοχή, και συνεχίσαμε για ακόμα πιο βόρεια...
(Στις φωτό, η Paihia, το Waitangi και το Kerikeri -από το οποίο φύγαμε τρέχοντας, μόλις είδαμε τον λασποκόλπο, στην άκρη του οποίου ήταν χτισμένο...)
Πιο βόρεια όμως, φτάσαμε κατά το μεσημεράκι στο γραφικό ψαροχώρι της Φανγκαρόα (Whangaroa)... Εκεί, ανάμεσα στα άλλα ξενοδοχεία και μοτέλ, εντοπίσαμε και το παραλιακό ξενοδοχείο Marlin (=ξιφίας), και ζητήσαμε δωμάτιο...Το ξενοδοχείο λοιπόν, είχε όλες κι όλες 2 μπροστινές σουϊτες (διπλά δωμάτια) και 4 πίσω δωμάτια, τις σουίτες, με θέα στο λιμάνι, τις χρέωνε 175$...Αμέσως κλείσαμε μία σουίτα και ανεβήκαμε να τη δούμε...Και από το παράθυρο έβλεπα αυτό :)
Και από το μπαλκόνι που μοιραζόμασταν με την διπλανή σουίτα, βλέπαμε αυτό :))
Το ξενοδοχείο μας, και ένα από τα σκάφη που ήταν δεμένα εκείνη την ώρα στο λιμανάκι...
Αμέσως μαζέψαμε τα μπανιαρικά μας και ψάξαμε να βρούμε μια καλή κοντινή παραλία...Και βρήκαμε την Tauranga bay (καμιά σχέση με την ομώνυμη πόλη-απλή συνωνυμία), που ήταν υπέροχη!!!
Στις φωτό, η παραλία Tauranga και η μικρή λιμνοθάλασσα που φιλοξενεί ανάμεσα στα άλλα, στέρνες, κορμοράνους, γλάρους, παπάκια και τις ολοκαίνουριες σαγιονάρες Rip Curl του Ίωνα που τις ξέχασε κάπου εκεί γύρω)...
Το δειλινό καθήσαμε στην βεράντα μας και ατενιζαμε τα δεμένα ψαροκάικα, που αναλαμβάνουν κατόπιν συνεννοήσεως και αδράς αμοιβής, ολοήμερο ψάρεμα, με εξειδικευμένο πλήρωμα, για πορωμένους με το ψάρεμα ξένους -κυρίως- πελάτες...Κατά τύχη, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, ήτανε και ο προεδρος του συλλόγου αλιέων του χωριού, και μας εξήγησε αρκετά πράγματα σχετικά με την τουριστική αυτή ατραξιόν, που ήταν πλήρως οργανωμένη...
Ενόσω λοιπόν, τραβούσαμε φωτό του δειλινού, είδαμε μια σχετική αναταραχή στο λιμανάκι, και ανακαλύψαμε οτι μόλις είχε έρθει ένα σκάφος που μετέφερε ένα μεγάλο ψάρι, τον πρώτο μπλε ξιφία της χρονιάς (και 3ο ξιφία της μέρας, καθώς είχαν προηγηθεί άλλες 2 πετυχημένες ψαριές του είδους striped marlin, Tetrapturus audax, από άλλους ψαράδες ...)
Εν ριπή οφθαλμού, είχε κανονιστεί το ζύγισμα και η μεταφορά του ξιφία σε ένα τοπικό εργοστάσιο που αναλάμβανε να κόψει, να πακετάρει τον ξιφία και να τον καταψύξει, ωστε να μπορέσει να τον μεταφέρει στο σπίτι του με ασφάλεια μέσα σε φορητά ψυγεία, ο ψαράς που τον ψάρεψε...
Φυσικά βγήκαν και οι απαραίτητες φωτό, και βεβαίως δεν έχασα την ευκαιρία να τραβήξω κι εγώ αρκετές :)
Και μετά από την σύντομη διακοπή, στο ατένισμα του δειλινού, επιστρέψαμε στη δροσερή βεράντα μας, για να φορτώσουμε τις φωτό στο λαπτοπ του Ίωνα που είχαμε μαζί μας, ενώ κοιμηθήκαμε σχετικά νωρίς, επειδή την επόμενη μέρα είχαμε ακόμα περισσότερα χιλιόμετρα να διανύσουμε...

Στο επόμενο ποστ, μάλλον η συνέχεια του ταξιδιού, εκτός κι αν έχω αρκετό υλικό από την άφιξη των αθλητών της παραολυμπιακής ομάδας στίβου, την έναρξη του μήτινγκ και των πρώτων αγωνισμάτων...
Καλά να περνάτε, φιλιά πολλά από ΝΖ!!!

Wednesday, January 12, 2011

Καλοκαιρινές Διακοπές 2010-2011



Λοιπόν φύγαμε από Christchurch, στις 29/12, αν και θέλαμε να φύγουμε μια μέρα νωρίτερα, όμως έβρεχε καταρρακτωδώς και αναγκαστήκαμε να αναβάλουμε για μια μέρα την αναχώρησή μας...Δεδομένου οτι δεν είχαμε βγάλει εισητήριο αλλά θα πηγαίναμε στα εκδοτήρια με το που θα φτάναμε στο Πίκτον -όπως και έγινε- ήταν πιο εύκολο να το αποφασίσουμε, καθώς οι συνθήκες ήταν ακατάλληλες για ταξίδι...

Στο Πίκτον, μετά από ένα 4ωρο ταξίδι χωρίς στάσεις, βρήκαμε αμέσως εισιτήριο, για το Αραχούρα, που αν και ταλαντευόταν λόγω του κυματισμού που συναντήσαμε στην έξοδο των φιορδ προς τα στενά του Κουκ, μας φάνηκε -αυτή τη φορά, μιας και είχαμε ξαναταξιδέψει με το συγκεκριμένο πλοίο- πολύ ευχάριστο...Φυσικά, φωτογράφισα και πάλι τα πάντα, αλλά αυτή τη φορά θα συγκρατηθώ και δεν θα κάνω εκτενή φωτογραφικά ποστ από το ταξίδι με το πλοίο...

Ό,τι κυκλοφορούσε πάντως από ιστιοπλοϊκά/ ψαράδικα/τουριστικά και ταχύπλοα, το φωτογράφισα πάλι...

Στο Ουέλλιγκτον συναντήσαμε πολύ καλό καιρό, αλλά λόγω του οτι θέλαμε αμέσως να πάμε στο ξενοδοχείο και μετά να βγούμε βόλτα στην πόλη και το λιμάνι, περάσαμε πολύ βιαστικά από το κέντρο, και μιας και το είχαμε ξαναδεί, περιοριστήκαμε σε βόλτες στην οδό Κούβας, όπου ήπιαμε καφεδάκι και τα πιτσιρίκια φάγανε γύρο, σε Τούρκικο γυράδικο, με ένα πολύ συμπαθητικό Ιρανό υπάλληλο, που είχε ζήσει 8 χρόνια στην Αθήνα, και μιλούσε πολύ καλά τα Ελληνικά...

Μετά το πέρας της βόλτας στο κέντρο, κατεβήκαμε στο λιμάνι, στην περιοχή γύρω από το Te Papa: Στην πάνω φωτό, η είσοδος του μουσείου, φωτογραφημένη από το αμάξι (φέτος έχουν αφιέρωμα στους μεγάλους Ευρωπαίους ζωγράφους), στις κάτω, τα μοντέρνα γλυπτά στην κάτω πλευρά του μουσείου, ο "Δύτης", ένα μπρούτζινο άγαλμα, που μοιάζει σαν να παίρνει μια τελευταία ανάσα πριν βουτήξει...Και μια άποψη της απέναντι πλευρά της πόλης, χρωματισμένης από το δειλινό...

Η ίδια πλευρά της πόλης, φωτογραφημένη από την Oriental Parade, όπως και η ακτή με τις στολισμένες αροκάριες και το συντριβάνι, που δυστυχώς ήταν το μόνο στολισμένο σημείο του Wellinghton...

Την επόμενη μέρα (30/12), ενώ ταξιδεύαμε προς το Auckland, περάσαμε και κάναμε μία στάση στο πανέμορφο Whanganui, το οποίο ήταν καταστόλιστο με λουλούδια...Πραγματικά μας άρεσε πάρα πολύ, έχει υπέροχα νεοκλασικά κτίρια, καλοσυντηρημένα, ωραία μαγαζιά, και δεν χορταίναμε να το φωτογραφίζουμε...

Βέβαια έπρεπε να συνεχίσουμε για βορειότερα, και διαλέξαμε ένα ορεινό δρόμο που υποτίθεται θα μας οδηγούσε στο Auckland, μια ώρα αρχύτερα...Πραγματικά έσπαζε την μονοτονία του -επικίνδυνου- Desert road, και μας έφερε πολύ κοντά στο Εθνικό πάρκο του Τονγκαρίρο, οπότε είχαμε και καλή θέα προς τα 3 ηφαίστεια του πάρκου:
Στην 1η φωτό, το Ruapehu και στο βάθος ο κώνος του Ngaruhoe, στη 2η, μια κοντινή του Ruapehu -που διατηρεί τα χιόνια του, στην 3η, το Ngaruhoe -και δίπλα του ο διαρρηγμένος κώνος του Tongariro...

Στο Auckland, το ίδιο απόγευμα: συννεφιά και καταχνιά (και ένα θάμπωμα στον φακό της φωτογραφικής, που μου χάλασε πολλές φωτό :(
Ο προσανατολισμός στην πόλη αποδείχτηκε σπαζοκεφαλιά, τελικά καταφέραμε να βρούμε ξενοδοχείο στην περιοχή του Ellerslie...Αποφασίσαμε να κλείσουμε για 2 βράδια, επειδή θέλαμε να δούμε τα βεγγαλικά, και αν και το βράδυ έριξε καρέκλες, η επόμενη μέρα ήταν σαφώς πιο λαμπερή και ευχαριστηθήκαμε την βόλτα στο κέντρο και το λιμάνι...

Ο πύργος-σύμβολο της πόλης, ανάμεσα σε άλλα πανύψηλα κτίρια...Σ΄αυτόν θέλαμε να ανεβούμε το βράδυ-για να δούμε τα βεγγαλικά από ΄κει, αλλά καθώς στεγάζει το καζίνο, δεν μπορέσαμε να τον επισκεφτούμε, επειδή απαγορεύεται η είσοδος σε άτομα κάτω των 20χρ, στο καζίνο και εμείς θέλαμε να μπούμε με τα κορίτσια...
(Στην 1η ανάρτηση της χρονιάς, έχει μπει το φωτορεπορτάζ της παραμονής της πρωτοχρονιάς)

Στην οδό Vulkan, ένα από τα πιο όμορφα σημεία του κέντρου του Auckland, εκτός από καταπληκτικούς καφέδες που ήπιαμε, εξασκήσαμε και τα γαλλικά μας, με τον ευγενέστατο Γάλλο σερβιτόρο που μας εξυπηρέτησε :)
Α ναι: Και ένα τηλεοπτικό συνεργείο έπαιρνε συνεντεύξεις από διάφορους που συναντούσε τυχαία να κινούνται στον πεζόδρομο, μάλλον κάτι σχετικά με το κάπνισμα...Ευτυχώς εμείς γλυτώσαμε την παρενόχληση...
Στο επόμενο, τα υπόλοιπα από Auckland, και η συνέχιση του ταξιδιού προς Βορράν...Όμως επειδή σε λίγες μέρες θα έχουμε στην πόλη το παγκόσμιο παραολυμπιακό πρωτάθλημα στίβου με Ελληνική συμμετοχή , θα με "χάσετε" και πάλι από την μπλογκόσφαιρα, μιας και θα συνδράμουμε οικογενειακώς στην συνοδεία και υποστήριξη της Εθνικής ομάδας μας...
Φιλιά πολλά από ΝΖ!!!